Gepost door: pharailde | september 29, 2020

Wenen 2019 (2)

Vrijdag 2 augustus

Na de extra lange reis gisteren was het al veel te laat geworden voor een avondmaal. We waren al blij dat we ons konden installeren, opfrissen, zowaar nog een blogpost schrijven en ons bed opzoeken.

Het eerste werk na de ochtendroutine en het ontbijt was dan ook de vlotste manier uitzoeken om met het openbaar vervoer in het centrum te geraken, aangezien het via de U4 niet lukte. Dit bleek de combinatie van de tram (lijn 52 of 60) tot aan Westbahnhof en waar we de keuze hadden uit verschillende metrolijnen, afhankelijk van onze bestemming. Daarnaast moesten we uitzoeken waar we kaarten voor dat openbaar vervoer konden kopen, d.w.z. uitzoeken waar de dichtstbijzijnde pers/tabakswinkel was, want in die zaken moest je zijn. Gelukkig was er Google Maps, maar die vertelde ons dat we nog slechts een kwartier hadden voor sluitingstijd (12 u.). We haalden dit nipt, om vast te stellen dat ze de hele dag open waren. Maar bon, we vonden de beste formule uit en waren eindelijk klaar voor een echte kennismaking met de stad. Gelukkig was die winkel vlakbij een tramhalte op de juiste lijn, waarna de metro ons naar Herrengasse bracht, startpunt van onze wandeling in de oude stad. Pas nu hadden we het gevoel dat de vakantie kon beginnen, en hoe konden we dat beter laten doordringen dan te starten met een aperitief op een terrasje aan de Naglergasse.

De rest van de dag volgden we onze neus en zwierven door de buurt. We lunchten zowaar veganistisch in een kleine, hippe, maar gezellige zaak, we passeerden een memoriaal voor de Joodse slachtoffers van de Holocaust (en waren toch wel verbaasd dat dit gewoon gebruikt werd als zitbank), we keken onze ogen uit naar de vele ornamenten en versieringen op gebouwen en de overheersende ‘slagroomarchitectuur’ – zeker niet altijd onze stijl, we liepen tot aan het Donaukanal (we waren een week in Wenen en hebben zowaar de Donau zelf niet gezien) en vandaar via de winkelstraten (ook hier achtervolgden de wegenwerken ons) tot aan de Stephansplatz, waar we uiteraard de Stephansdom bezochten.

Aan de Stephansdom werden we ook geconfronteerd met de toeristische industrie: een stadsritje in een koets of met een riksja was geen enkel probleem, en het bijwonen van een concert werd je bij wijze van spreken door de strot geramd door jobstudenten in historisch aandoende outfits. We hadden wel een boeiende babbel met een van hen, onder meer over concerten in de Gouden Zaal van de Musikverein, maar het kostte ons moeite om hem duidelijk te maken dat we niet geïnteresseerd waren in een ‘toeristenconcert’ met fragmenten van bekende werken. Naast de kerk konden we sowieso van muziek genieten, want daar vond een soort vrij podium (denken we) voor pianisten plaats.

Van de Stephansplatz sloegen we, na een terrasje (wegens sanitaire stop), de Graben en de daarop aansluitende Kohlmarkt (uitkomend op de Hofburg) in. Beide winkelstraten herbergen onder meer modehuizen die onze portemonnee mijlen- en mijlenver te boven gaan. Denk aan Dior of Karl Lagerfeld. Er zijn ook winkelpuien en – interieurs terug te vinden van beroemde Oostenrijkse architecten, maar daarnaar gingen we later specifiek op zoek. Halverwege Graben werd een imposante barokke “Pestzuil” opgericht, na de pestepidemie van 1679.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: