Gepost door: pharailde | april 7, 2020

1000 vragen aan jezelf, afl. 4

31. Welk boek heb je het laatst gelezen?

32. Waarom heb je het kapsel dat je nu hebt?

Het huidige kapsel (kort bob kapsel) heb ik sinds eind 2015. Daarvoor was het schouderlang, in laagjes geknipt om toch ietwat volume te krijgen. Ik heb dus ultrafijn haar, dat in de loop der jaren ook nog eens behoorlijk uitgedund is geworden. Het stak me tegen dat het er onderaan altijd zo trieperig uitzag, dat ik er de schaar heb laten inzetten. Het heeft nu wat meer karakter, vind ik.

33. Ben je verslaafd aan je telefoon?

Neen. Ik gebruik de pc/telefoon zeer veel, dat geef ik toe, maar ik kan gerust uren met andere dingen bezig zijn, of op uitstap, of op bezoek, zonder dat ik op mijn foon kijk, tenzij om iets op te zoeken (achteraf wil ik wel facebook inhalen, dat wel 🙂 ). Hij staat wel altijd aan, en ’s nachts ligt hij naast mijn bed (daar gebruik ik hem ook zeer zelden), gewoon om bereikbaar te zijn.

34. Hoeveel geld staat er nu op je bankrekening?

No comment.

35. In welke winkel kom je graag?

In boekenwinkels.
Bij L’Occitane – wel duur, maar ze hebben enkele producten waar ik zeer tevreden over ben (wel jammer dat hun winkel in Gent nu weg is).
Bij Bonami – even schaamteloos reclame maken voor een goede vriendin van ons. Ik hou enorm van de sfeer van haar winkel, en, toegegeven ook van de koopwaar, dus kom ik daar toch niet al te vaak.
In teken/knutselwinkels. Ik vind het zalig om al die materialen (allerhande soorten papier, potloden, verf, stiften, enz.) in alle kleuren te zien. Dan vind ik het echt jammer dat ik niet creatiever ben om daar ook iets mee aan te vangen.

36. Welk drankje bestel je in een café?

Een glas rosé of een glas cava.
Afhankelijk van het moment of het gezelschap kan dat ook een warme chocomelk of een glas tonic zijn.

37. Weet jij wanneer het tijd is om te vertrekken?

Dat is een ingewikkelde om uit te leggen.
Ik heb altijd moeite om te vertrekken, dit wil zeggen, mij losmaken van de ene omgeving waar ik het goed heb om naar een andere omgeving te gaan. Dit houdt dus in dat ik moeite heb om thuis te vertrekken, ik wil dan nog van alles doen, of heb gewoon geen zin om schoenen en jas aan te doen – er is ook geen verband met waar we naartoe gaan, of ik er zin in heb of niet). Maar als we dan ter plaatse zijn, is de kans groot dat we bij de laatste blijvers zijn.

38. Als je voor jezelf zou beginnen, als wat zou dat dan zijn?

Ik zou het niet weten. Ik ben eerder een uitvoerder dan een ondernemer. Ook op het werk behoor ik niet tot diegenen die nieuwe, verfrissende ideeën op tafel leggen.

39. Wil jij altijd winnen?

Tuurlijk. Winnen is leuk en goed voor je zelfvertrouwen. Maar het is niet het belangrijkste. Ik zal niet agressief of depressief worden omdat ik niet gewonnen heb. Het belangrijkste is dat ik plezier aan het spel beleefd heb (al zal ik wel hard vloeken op mezelf als ik bv. een fout (of geen) antwoord gaf op dingen die ik had moeten weten) en dat de medespelers een zelfde ingesteldheid hebben (en vooral kunnen lachen).

40. Ga je naar de kerk?

Vroeger wel, al lang niet meer (en sht, je moet dan weten dat ik ooit vormselcatechese gegeven heb, en een regentaatsdiploma heb waarbij ik o.m. godsdienst mag geven). Zoals veel mensen alleen nog voor een huwelijk of een begrafenis, maar de communie sla ik ook al lang over.
Indien ik mocht herbeginnen, zou ik ook een aantal dingen anders doen – geen kerkelijk huwelijk, geen dopen, geen communies meer. We hebben daar toen wel voor geopteerd omdat we het element “plechtigheid” wel belangrijk vonden, even stilstaan bij cruciale levensmomenten, maar zonder het geloofsaspect. Aangezien we beiden niet vertrouwd waren met andere opties (er was ook nog geen internet), hielden we het bij wat we kenden, ook al was bij ons allebei van geloof geen sprake meer. Gelukkig hadden we wel een pastoor die daar begrip voor had en ermee rekening hield.


Responses

  1. Die laatste vraag 🙂
    Ik ben tegen mijn goesting getrouwd voor de kerk. Waarop mijn oudste zuster (die dat nooit deed en hun kinderen zijn ook niet gedoopt) me zei: “Anne, dat stopt nooit, je weet toch wat het volgende is”. En of ik dat wist. En ondanks het tante nonneke in de schoonfamilie (één van de zussen van mijn ex zat bij de Missionarissen van Naastenliefde) heb ik mijn poot stijf gehouden en zijn de kinderen niet gedoopt. Eigenlijk zonder al te veel miserie. Maar ik wist ook van toeten noch blazen, dus mijn kinderen hebben bijvoorbeeld geen meter of peter, wat nu toch zeer algemeen is bij kinderen die niet gedoopt worden. Dat vind ik wel een beetje jammer.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: