Gepost door: pharailde | augustus 26, 2018

Stockholm 2018 (2)

Toen we op zaterdagochtend uit het hotel vertrokken, passeerden we langs een parkje, met daarin de Ulrica Eleonora Church (of de Kungsholms Kyrka), gebouwd tussen 1673 en 1688. Koning Karl XI noemde de kerk naar zijn vrouw Ulrica Eleonora. Aangezien de deur openstond, besloten we onze nieuwsgierigheid tevreden te stellen en namen we een kijkje.

Via via hadden wij een bon voor een gratis rondleiding in Stockholm (dwz.: een vriendin van ons (Mamamayapost) had die bon via een give-away gewonnen bij Takemetosweden, maar kon die dit jaar niet gebruiken. Dochter M., die plannen had om naar Oslo te gaan (waar de bon ook geldig was), was geïnteresseerd, maar toen de reisplannen concreet werden, gingen wij Stockholm en zij naar Kroatië en kwam de bon bij ons terecht. Waarvoor heel veel dank aan alle betrokkenen. We hebben er echt van genoten.
Dus om een lang verhaal samen te vatten: wij kozen voor een rondleiding op zaterdag 28 juli om 14 u. in Gamla Stan, het eiland waarop Stockholm is ontstaan (tijdens de middeleeuwen was Stockholm niet groter dan dit eiland, dat toen trouwens kleiner was dan nu – ook de koning had er zijn residentie) en dus de oudste wijk.


(Deel van een schilderij van Urban Målare (16de eeuw) dat het Stockholm uit die periode afbeeldt (Storkyrkan (kathedraal), kopie uit 1630).

Het afspraak punt voor de wandeling was aan het Nobelmuseum, gelegen aan het Stortorget. We waren er ruim op tijd en vonden zowaar nog een vrije plek op een bankje (de komende uren zouden lastig genoeg worden). De voorspelde regen bleef gelukkig beperkt tot enkele druppels (alles en iedereen snakte wel naar water, maar een geleid bezoek in de gietende regen zagen we toch minder zitten. We genoten van de sfeer van dit plein, dat mij eerder Italiaans dan Scandinavisch aandeed. De buurt was ook duidelijk een toeristische trekpleister.

De wandeling viel ons heel goed mee. Mona was een heel aangename gids die zeer goed Engels sprak, en onze kleine groep bestond uit twee dames uit Den Haag, twee dames uit Frankrijk (een ervan eigenlijk uit Monte Carlo) en wij. We leerden van alles bij over de geschiedenis van Gamla Stan (en dus over de vroege geschiedenis van Stockholm), over leven en wonen aldaar, over illustere bewoners (een van de ABBA-koppels heeft er jaren gewoond), over kunstwerken en standbeelden (onder meer over Järnpojke of the little boy who looks at the moon), over ultrasmalle steegjes, over oude publiciteit, over runestenen en nog zoveel meer (heb het helaas niet allemaal onthouden). We voelden er onmiddellijk thuis, want de kasseistenen lagen er soms even slecht bij als hier in Gent.

Onderstaande foto’s zijn twee dagen later genomen, toen we de wandeling nog eens gedaan hebben om op het gemak foto’s te nemen (want aandachtig luisteren en tegelijk foto’s nemen, dat gaat niet altijd samen).

De wandeling eindigde op Riddarholmen, een klein eilandje ten westen van Gamla Stan, waar sinds de 17de eeuw heel wat adellijke paleizen gebouwd werden. Nu zijn er vooral overheidsdiensten gevestigd. In de middeleeuwen hadden de franciscanen er een klooster gebouwd, dat na de reformatie werd afgebroken. Alleen de kerk werd behouden, de Riddarholmskyrkan, waar sinds eeuwen (tot 1950) tal van leden van de Zweedse koninklijke dynastieën werden begraven. Erediensten worden er al sinds lang niet meer gehouden. Je krijgt er echt het gevoel van in een kerkhof rond te lopen: de vloer is een aaneengesloten geheel van grafplaten (een aantal zelfs in reliëf of met ringen aan de zijkant, zodat je goed moet uitkijken of je struikelt er gewoon over), en er zijn tal van crypten en zijkapellen met tombes en kisten.
Kleine anekdote: we waren nog in de kerk tegen sluitingstijd, en een personeelslid kwam een van de nissen – vol opeengestapelde kisten van een adellijke familie (helaas veel te donker om er een foto van te nemen) – afsluiten en blijkbaar is het traditie om bij het afsluiten “goedenacht” te zeggen, en bij het openen ’s ochtends “goedemorgen”.

En dan was er nog dit. In de kerk hangen ook de wapenborden van de overleden leden van de koninklijke Orde van de Serafijnen. Op een van de panelen met meer uitleg over o.m. die wapenborden, zagen we plots dit:

Iedereen die een beetje met Gent vertrouwd is, weet dat dit gebouw niet de Sint-Baafskathedraal maar het Belfort is. Het was evenwel niet geschikte moment om daarover iets te zeggen, maar ik kon het niet laten om toch iets op Facebook over te posten. Prompt nam dochter M. het initiatief om een mailtje te sturen, zonder verwachtingen om daarover nog iets te horen. Maar onlangs kreeg ze zowaar een antwoord, dat er duidelijk iets misgegaan was bij de opmaak van die panelen (ze hadden een slechte foto gebruikt, die moest vervangen worden, maar bij het nakijken van de drukproef niet meer gecontroleerd, en zo is een verkeerde foto gepubliceerd geraakt – vergissen is menselijk), en dat ze het gaan rechtzetten.

Na al dat wandelen en bekijken, passeerden we, op zoek naar een rustig terrasje, weer langs het Nobelmuseum, waar een fanfare het repertoire van … jawel, ABBA, zat te spelen. Voor zover we konden zien, zonder veel enthousiasme.
Een eind verder konden we dan eindelijk onze dorst lessen en onze voeten wat laten rusten, en hielden we ons bezig met “mensen kijken”. Er passeerde een feestelijk gekleed gezelschap (we vermoeden voor een huwelijk), en een van die jongedames had twee ruikers mooie witte rozen vast. Ze wou die duidelijk kwijt, en dumpte ze dan maar in een vuilnisbak. De terrasgangers bekeken elkaar vol ongeloof, iedereen had iets van “hebben we dat nu echt zien gebeuren?”. Maar de rozen werden nog gered, toen een dame aan de overkant besloot om de bloemen weer uit de vuilnisbak te halen. Ik hoop dat ze er toch nog wat geniet van gehad heeft.

Toen we later op de avond in een restaurant in de buurt van de kathedraal onze bestelling hadden gekregen, werden we nogmaals getrakteerd op … ABBA. Trop is toch wel te veel. Gelukkig zaten we buiten, en klonk de muziek wat gedempter. En gelukkig hebben we daarna nergens meer ABBA gehoord.

Advertenties

Responses

  1. Zo blij dat jullie de bon goed hebben kunnen benutten 🙂

  2. […] We begonnen met een bezoek aan de kathedraal, de Storkyrkan. Die werd reeds vermeld in de 13de eeuw, en werd in de loop van de eeuwen uitgebreid en verbouwd tot haar huidige staat. De kerk bevat enkele bezienswaardigheden, zoals: – het zilveren altaar, ca. 1650 – het beeld van Sint-Joris en de draak – Berndt Notke, 1489 (waarvan een bronzen replica uit 1912 te zien is op een pleintje in Gamla Stan) – de rijkelijk versierde preekstoel, ca. 1700 – de even rijkelijk versierde koninklijke kerkbanken, ca. 1684 – kopie van het schilderij van Urban Målare (16de eeuw) dat het Stockholm uit die periode afbeeldt (kopie uit 1630) – zie ook Stockholm 2018 (2) […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: