Gepost door: pharailde | maart 1, 2017

Verjaardagsweekend bis

Wat voorafging. In juni gingen we met een groepje archivarissen op een boeiende uitstap naar Den Haag voor een bezoek aan een tentoonstelling over Willem I in het Nationaal Archief aldaar, en in de namiddag een exclusief bezoek aan het Koninklijk Huisarchief (archief en bibliotheek van de Nederlandse koninklijke familie) bij Paleis Noordeinde. En wie wou, kon de dag afsluiten in het Mauritshuis. Dat laatste programmaonderdeel heb ik toen aan mij voorbij laten gaan (twee bezoeken was al voldoende voor één dag), maar wel vast van plan om samen met wederhelft E. terug te keren. Bovendien leek Den Haag wel een fijne stad om eens op het gemak te verkennen, én konden we dat gemakkelijk combineren met een bezoekje aan onze vrienden die in Leiden wonen.

Aanvankelijk hadden we het idee om dit plan vorig weekend uit te voeren, n.a.v. de verjaardag van wederhelft E. (een weekenduitstap i.v.p. een daguitstap – op mijn verjaardag waren we wel in Rome, maar het is er nog niet van gekomen om daarover te schrijven, shame on me). Helaas was onze Leidse vriendin vorig weekend zelf op stap, dus stelden we een en ander gewoon een weekje uit.

We vertrokken op vrijdagmiddag, checkten in in ons hotel, pal in een winkelstraat in het centrum, gingen een broodje eten (was inmiddels vier uur en we hadden toch een beetje honger) en trokken de stad in volgens ons eigen recept: gewoon onze neus volgen, met een beetje leidraad van het stadsplan. Zo liepen we via de Grote Markt en de Grote of Sint-Jacobskerk richting paleis Noordeinde, wandelden we een stuk in de paleistuin, vonden we uit dat het gebouw er vlakbij de Koninklijke Stallen zijn (leve de slimme telefoon, internetverbinding en Google), bevonden we ons ineens aan de voorzijde van het paleis en het standbeeld van Willem van Oranje, passeerden we langs “L’Église wallonne” en genoten bij valavond van de Binnenhof en de Hofvijver. We vonden een gezellig restaurantje, Floc, met een heel beperkte kaart – dat was gemakkelijk, weinig keuzestress -, aten lekker (en neen, wij zijn niet van die mensen die foto’s nemen van hun maaltijden) en genoten nog van een rustige leesavond op de kamer.

Zaterdagochtend, na wat voorraad ingeslagen te hebben in de Albert Heijn niet ver van het hotel, volgden we weer onze neus, bezichtigden/bewonderden de Nieuwe Kerk (waar we onverwachts op het grafmonument van Baruch Spinoza botsten), het nieuwe Stadhuis (van de Amerikaanse architect Richard Meier), dat een gigantisch atrium heeft, en de Bibliotheek van Den Haag, die deel uitmaakt van hetzelfde complex. De spierwitte gebouwen – met de bijnaam “IJspaleis” – zijn nu bekleed met een aantal Piet-Mondriaanpanelen, in het kader van 100 jaar De Stijl, waarvan Mondriaan een van de oprichters was. Het resultaat mag gezien worden, en mag, wat ons betreft, zeker zo blijven. De hele stad is trouwens opgesmukt met Mondriaanvormen. In het gigantische atrium van het stadhuis (het grootste atrium van Nederland, lazen we achteraf), waren we op ons gemak wat aan het rondkijken (gezellig warm binnen tegenover het miezerweer buiten), toen we benaderd werden door enkele filmmakers, die vroegen of we een bijdrage aan de film konden leveren door onze – liefst humoristische – mening over bv. de belastingen konden verkondigen, n.a.v. de nakende verkiezingen. We legden dan toch maar uit dat we wel onze mening over belastingen konden geven, maar dan vooral over de Belgische, maar dat paste niet zo goed in hun concept.

Na een wandeling door de 19de-eeuwse winkelgalerij De Passage en verder langs de Lange Voorhout, een brede laan met bomen – waar we hoopten dat de krokussen al zouden bloeien maar dat was wat voorbarig, ze kwamen nog maar net uit de grond piepen – en statige huizen, kwamen we bij het spiksplinternieuwe monument voor Johan Thorbecke (1798-1872), politicus en onder meer ontwerper van de Nederlandse grondwet. Het stond er nog maar veertien dagen en blonk nog helemaal naar nieuw.

Om 14 u. hadden we een date met onze Leidse vrienden bij het Mauritshuis om samen de schilderijenverzameling te bekijken, want zij hadden die nog nooit gezien. Zo gaat dat met bezienswaardigheden in je eigen – ruime – buurt. En zo bewonderden we eindelijk het Meisje met de parel van Johannes Vermeer, en de De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp van Rembrandt. We zagen meerdere werken van beide schilders, maar ook van andere illustere bekenden zoals Pieter Paul Rubens, Anton Van Dyck, Adriaan Brouwer, Hans Memling, Rogier van der Weyden, Jan Steen, en heel wat illustere onbekenden. Het is geen al te groot museum, maar zeer zeker de moeite. We sloten de namiddag af in het museumcafé, waarna we naar Leiden reden en de hele avond gezellig bijkletsten.

Op zondag trokken we tussen het kletsen door, ondanks het eerder gure weer, richting binnenstad voor een bezoek aan enkele Leidse hofjes, zoals de Zwartehandspoort, het Sint-Anna Aalmoeshuis, het Bethlehemshofje of de Gekroonde Liefdepoort, waar Jan Steen woonde.

Ook al waren we nog lang niet uitgebabbeld, tegen vijf uur was het toch tijd om te vertrekken, want we hadden nog een hele rit naar huis voor de boeg. Maar we konden wel alweer terugkijken op een geslaagd weekend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: