Gepost door: pharailde | februari 20, 2017

Verjaardagsweekend

Enkele maanden geleden hadden we reeds kaarten geboekt voor de nieuwe voorstelling van Wouter Deprez, Bloemen, bijen en borstbollen. Alle kinderen wilden graag mee. Aangezien het niet meer zo evident is (en ook duur) om met de auto naar het stadscentrum te gaan, gingen er een paar met de fiets, en wij met de bus naar de Vooruit. Na enkele minuten op de bus, drong het ineens tot mij door: “we zijn de tickets vergeten!!” Help. Maar moderne mensen als wij zijn, onmiddellijk getelefoneerd naar zoon S.W. Die nam zijn gsm niet op. Ook niet na een tweede, derde, vierde maal proberen. Dan maar de huistelefoon geprobeerd. Een tweede maal. En een derde maal. Geen gehoor. Tja, niets aan te doen, hij zal al weg geweest zijn. Dan maar dochter M. gebeld. Tenslotte woont zij niet zo ver van bij ons, en kan ze eerst eens langs ons huis passeren. Geen gehoor. Ook niet na een tweede, derde, vierde maal. Kort erna belde ze terug, maar ze bleek al in stad te zijn: inwendig gevloek, en groeiende stress. Inmiddels waren we aan de Vooruit en hoopten we maar dat ze ons in het ticketbureau konden helpen. En inderdaad, onze naam zat in de computer, en zonder enig probleem werden onze tickets geprint. Grote oef.

Over de voorstelling zelf, niets dan lof (behalve misschien hier en daar een scène die een ietsiepietsie te lang was, maar een kniesoor die daarover valt). Wouter Deprez bleek andermaal een rasartiest: hoe hij een zwaar beladen thema (de ziekte van zijn vrouw) behandelt zonder sentimenteel te worden, en hoe hij met een soms kurkdroge opmerking de atmosfeer ontlaadt en een portie nuchterheid en relativeringsvermogen tentoonspreidt. En chapeau, twee uur aan een stuk alleen op een podium staan (op de muzikant na) en de voorstelling volledig dragen, het is niet iedereen gegeven. Veel meer ga ik er niet over zeggen, Peter Decroubele doet dat in bovenstaande link heel wat beter.

Na de voorstelling gingen we met de hele bende (kinderen en wat aanhang) Thais eten in de Vlaanderenstraat, en klonken we reeds op de verjaardag van wederhelft E. op zaterdag. Het was een meer dan geslaagde en gezellige avond. Zelfs het openbaar vervoer werkte mee, want dat is wel een nadeel van bus- of tramgebruik: je moet goed het uur in de gaten houden en op tijd vertrekken, of het nu gezellig is of niet, of er je loopt het risico van drie kwartier op de volgende bus te moeten wachten. Zeker in de winter is dat geen leuk vooruitzicht. Maar gelukkig waren we, mits een beetje rapper door te stappen, nog op tijd aan de halte.

Op zaterdagochtend deden we op het gemak alvorens bus en trein richting Brugge te vertrekken voor onze traditionele verjaardagsuitstap (op onze verjaardagen geven we elkaar geen cadeau, maar trekken we er een dag met ons tweetjes op uit). Ik was wel al een aantal keren in Brugge geweest, maar meestal met een specifiek doel: een tentoonstelling, een studiedag, een lezing, e.d., maar had de stad nog nooit als stad bezocht, en de wederhelft ook niet. Dus deden we nog eens expliciet van toerist in eigen land (al moet ik mij dringend eens in de geschiedenis van de stad Brugge verdiepen).
Ook wie Brugge absoluut niet kent en geen kaart bij zich heeft, vindt moeiteloos zijn weg van het station naar het centrum: volg de stroom. Ik zou echt niet graag in de straten tussen station en Grote Markt wonen, de hele dag lang een eindeloze stroom mensen langs je deur zien passeren, in beide richtingen, er zijn leuker dingen, denk ik. En jawel, wij wilden ook richting Grote Markt, maar niet noodzakelijk langs de kortste weg. We volgden zoals gewoonlijk onze neus, en sloegen straatjes in die ons interessant leken. We dwaalden via de Sint-Salvatorskathedraal (gesloten op het middaguur), het Sint-Jans-Hospitaal en de Onze-Lieve-Vrouwekerk, langs de Bonifaciusbrug en het Arentshof richting binnenstad. Inmiddels was het al twee uur, en kregen we toch wat honger. We deden hip en gingen lunchen in de Pain Quotidien. Intussen werd het al wat laat voor ons eerste plan: op bezoek bij de Vlaamse primitieven in het Groeningemuseum. Dus trokken we richting Burg en kochten een combiticket voor een bezoekje aan het stadhuis en het ernaast gelegen Brugse Vrije (waar het Stadsarchief gehuisvest is). In beide gebouwen zijn er niet zo veel ruimtes die je kan bezoeken, maar wat je te zien krijgt, is wel de moeite: de Gotische Zaal in het stadhuis (samen met de ernaast gelegen ruimte met historische documenten en voorwerpen), en de Renaissancezaal met de monumentale Keizer-Karel-schouw in het Landhuis van het Brugse Vrije. Inmiddels werd het stilaan tijd om naar het station af te zakken, want de stad maakte zich klaar voor de Urban Trail later op de avond. En die drukte wilden we wel ontvluchten. Langs een aangename wandeling langs het water (Groenerei, Coupure (waar we ook het nieuwe Rijksarchief passeerden) en de vesten) kwamen we weer aan het station om naar ons eigen Gent terug te keren.
Het was een heel fijne dag, maar het viel wel op hoeveel toeristen daar rond liepen, en hoeveel talen we hoorden (ik hoor bij manier van spreken op een doordeweekse dag meer West-Vlaams in Gent spreken dan ik in Brugge hoorde 🙂 ). En dat op een frisse, weliswaar zonnige, dag midden februari. Ik durf er niet aan te denken wat dit in volle zomer moet zijn.

Advertenties

Responses

  1. Ik ben ook naar Wouter Deprez gaan kijken in Ieper (in ’t Westvloms om ’t lief te plezieren) en vond het ook een mooie voorstelling!

    • Ook hier in Gent slopen er geregeld West-Vlaamse zinnen in de voorstelling, wat – dankzij de West-Vlaamse roots van de wederhelft – niet echt een probleem was 🙂
      En ja, ik blijf ervan genieten wat een vakman Wouter Deprez is


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: