Gepost door: pharailde | juli 26, 2016

Gentse Feesten editie 2016

Zoals elk jaar duurde het heel lang vooraleer ik besefte dat de Gentse Feesten dichterbij kwamen, en bleef het een ver-van-mijn-bed-gevoel. Gelukkig waren er de vrienden van Gentblogt met wie we op woensdagavond (13 juli) bij ons thuis gezellig samen zaten, de verschillende planningen naast elkaar legden, en afspraken maakten, kwestie van toch zoveel mogelijk activiteiten samen te beleven. Met vrienden is altijd leuker dan alleen. Toen kwamen de feesten ineens heel dichtbij en inmiddels zijn ze zelfs alweer achter de rug.

Vrijdag stond vanzelfsprekend de première van het toneelstuk Tot de dood, aangezien dochter M meespeelde. Een heerlijke avond met een leuk toneelstuk dat alweer op een originele manier werd verteld, en genoten van een zingende en dansende dochter. Ze mogen dat nog doen, dergelijke voorstellingen in elkaar steken. Daarna hebben we samen gezellig thuis de avond afgesloten. Het stadscentrum hebben we die avond niet gezien.

Zaterdag was het de eerste dag van het International Puppetbuskersfestival, en stonden enkele voorstellingen op de Kalandenberg en op de Green (alwaar wederhelft E. van techniek deed) op het programma. Er zat evenwel nog niet veel bij dat me echt kon bekoren. Avondmalen deden we aan de Graslei in aangenaam gezelschap van dochter E. en dochter M. en vriend. Als laatste stond een voorstelling van Puppetbuskers in Hotel D’Hane-Steenhuyse op het programma, een poëtische dansvoorstelling, die me dan weer wel kon bekoren.

Op zondagnamiddag hield ik wederhelft E. gezelschap op de Green, en ’s avonds waren we afgesproken met een aantal vrienden op de Voorhoutkaai voor het jaarlijkse vuurwerk. We maakten het ons heel gezellig (ondanks terreurdreiging, gepantserde politiewagens, en het irritante geluid van de helikopter) en genoten van een schitterend vuurwerk (die laserstralen mochten ze voor mijn part wel achterwege laten).

Maandagnamiddag troffen we de vrienden voor enkele voorstellingen van Puppetbuskers, waarna we mee afzakten naar Batahlan en terechtkwamen in een ludieke bewustmaking van de vluchtelingenproblematiek. Op dinsdag laste ik een rustdag in, rust die al snel teniet werd gedaan door toestanden met het alarm op het werk. ’s Avonds zakten we toch nog eens af naar het Laurentplein (omgedoopt tot Luisterplein) voor het optreden van Lieven Tavernier. Dat luisteren bleek wat moeilijker dan verhoopt, door de minder goede techniek (was niet altijd evident om de teksten te horen) en door een groep kakelende lady’s, die vlak naast onze tafel stonden en elkaar dringend hun belevenissen van de afgelopen tijd moesten vertellen, liefst met luide stem, en veel gelach. Waarom spreken die dan niet af op een of ander caféterras, als het concert hen toch geen moer interesseert? Op woensdag had ik wat last van de warmte en bleven we de hele dag gewoon thuis, en werd het vooral een leesdag in de schaduw op het terras.

Donderdag was opnieuw Puppetbuskersdag, met nieuwe voorstellingen op de Kalandenberg, op de Green en ’s avonds in Hotel D’Hane Steenhuyse (voor mij de mooiste en de sterkste voorstelling van het hele festival). De avond sloten we af met EFTC-vrienden op het pop-upcafé aan de Achtersikkel.

Vrijdagnamiddag was het tijd voor een aantal minder courante boodschappen: we moesten nog Britse ponden kopen, en we bestelden onze vliegtuigtickets voor een reis naar Rome in september (voor ons zilveren huwelijksjubileum dit jaar mag het wel iets speciaals zijn). Ondertussen hoorden we de massa op het Sint-Baafsplein meezingen met K3, en we vroegen ons af of de mensen van het concert konden genieten door dat constante gebrom van de politiehelikopter. We sloten de namiddag af met een terrasje aan de Mageleinstraat.

Zaterdag werd een volledige Gentse-Feestendag. ’s Ochtends deden we van Middeleeuws Ontbijt (MIAT) met de vrienden, we gingen naar een voorstelling van Puppetbuskers op het Luisterplein, ik genoot een tweede keer van de voorstellingen op de Green, we gingen met de ene vrienden mee kijken naar de Gentse Pierkes (die deelgenomen hadden aan het Carnaval in Venetië) die bootje voeren in het centrum, gingen met andere vrienden uit eten, waarna we bleven plakken op het Sint-Baafsplein voor een schitterend optreden van Jo Lemaire en van Johan Verminnen.

Zondag was het alweer de laatste dag, en kletste ik met verschillende vrienden die langsliepen op de Green, ik ging uit eten met wederhelft E. en sloten de feesten in schoonheid af in de Spiegeltent met mijn lievelingscomponist: de vijfde symfonie van Ludwig van Beethoven, in een transcriptie voor viool en piano, gespeeld door Ann Vancoillie en Pieter Dhoore, gevolgd door de “Zomer” van Vivaldi, een tango van Devreese en de Czardas van Monti (ondanks een reclamerende boreling, een blaffende hond, het flitslicht van fotografen, en een deel van het publiek dat het alweer nodig vond om elkaar ondertussen heelder verhalen te vertellen).

Het zijn zeer gezellige feesten geworden, onder meer door het schitterende weer (zonder regen) en doordat er minder volk was, waardoor het gezelliger was, en je gemakkelijker van de ene plaats naar de andere kon stappen.

Inmiddels zijn de valiezen gepakt en vertrekken we morgen (straks) voor een weekje naar Cardiff (Wales).


Responses

  1. Fijn om zo het verlof te kunnen beginnen. Het is wel duidelijk dat jullie met volle teugen genoten hebben. Op naar het volgende… Veel plezier in Wales!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: