Gepost door: pharailde | juli 21, 2015

Halfweg

De Gentse Feesten zijn halfweg, en in het eerste weekend hebben we/ik al meer optredens gezien dan de voorbije jaren.
Vrijdag was een rare dag: het was de laatste werkdag, waarna we, naar wekelijkse gewoonte, op jacht en visvangst gingen in de plaatselijke colruyt. Daarna was het van koken en eten. Een vrijdag zoals alle andere, maar ’s avonds begonnen de Gentse Feesten wel, en het duurde toch even voor we in die andere modus geraakten. Gelukkig was er om kwart voor elf nog het optreden van Johan Verminnen op de Korenmarkt, dat ik eigenlijk wel wou zien (ge weet nooit dat zangers plots doodvallen zonder ooit een optreden te hebben bijgewoond) en ons dus toch nog uit ons kot lokte, richting feestgedruis, ondanks de plotse regen. Het bleef gelukkig grotendeels droog tijdens het concert, dat best wel goed was.

Op zaterdag ging het in de namiddag richting International Puppetbuskersfestival, op het Braunplein, waar de wederhelft van geluidstechnische dienst was. Daar vrienden tegen het lijf gelopen, genoten van twee leuke voorstellingen, na afloop uit eten geweest, richting Hotel d’Hane Steenhuyse getrokken voor een compleet geschifte, bloederige maar fantastische versie van Hamlet (ook in het kader van puppetbuskers – wel niet geschikt voor gevoelige kijkers – lees ook hier) en de avond afgesloten met een schitterend concert van Rick De Leeuw op het François Laurentplein. Ik kende de man zijn muziek niet, was nieuwsgierig (indien niet goed, konden we altijd weer weggaan) en het smaakt dus naar nog. Ik had eigenlijk een kwartier voor einde moeten vertrekken om de laatste bus te halen, maar vond dat zo’n zonde, dat we dan maar te voet naar huis zijn gegaan.

De zondagnamiddag was ik opnieuw op post op het Laurentplein voor een portie nostalgie bij het fijne optreden van Miek en Roel (die dit jaar 50 jaar op de planken staan), muziek waarmee ik opgegroeid ben. Op weg naar het Braunplein en de wederhelft, nog een voorstelling van puppetbuskers op de Kalandenberg gezien, nog even gebabbeld met vrienden (veel te weinig tijd daarvoor omwille van veel te drukke programma’s, ja zelfs op de Gentse Feesten), ’s avonds uit eten met de broer van de wederhelft om gezellig bij te kletsen, een poging gedaan om een stukje van het optreden van Willem Vermandere bij Sint-Jacobs te zien, maar dat bleek eerder frustrerend dan aangenaam omwille van slechte geluidskwaliteit (en te stil), te veel babbelende mensen en ook zich voortbewegende medemensen, en te veel storend omgevingsgeluid (denk aan een brassband dichtbij in de Belfortstraat die het optreden gewoon overstemde). We besloten dan maar onmiddellijk door te stappen richting vuurwerk, om op ons gemak een geschikte plek uit te zoeken, en jawel, daar kwamen we alweer andere vrienden tegen, en samen met ook dochter M. en vriend M. werd het een gezellige bende. Het vuurwerk zelf was prachtig, de speciaal ervoor gecomponeerde muziek was niet echt mijn ding, maar viel toch mee, maar helaas, driewerf helaas, die muziek stond veels en veels te luid. En ik kan je verzekeren, ik ken comfortabeler zaken dan vuurwerk bekijken terwijl je constant je vingers in je oren moet houden (en neen, oordoppen hadden we jammer genoeg niet mee). Aangezien de vermoeidheid zich toch al wat liet gevoelen, besloten we maar wijselijk, maar met veel spijt, om niet meer mee te gaan om nog ergens een cocktail te gaan drinken (die feesten duren immers nog een week).

Maandagmiddag was ik met enkele Gentbloggers afgesproken voor de voorstelling van Studio Orka, een gezelschap waarover ik al veel lof had gehoord, waarvoor je snel moet zijn om kaartjes te kopen, maar die ikzelf nog niet had gezien. En jawel, die lof is meer dan verdiend: een schitterende voorstelling over eenzaamheid, maar toch met een grote dosis humor gebracht. Chapeau. Op het avondprogramma stond niet echt iets dat ons kon bekoren, dus werd het een rustig avondje thuis.

Op dinsdagmorgen hadden we kaartjes voor een andere voorstelling van Miramiro, zich afspelend op het Eiland Malem, vlak bij ons deur dus. Dat was een heel bizarre ervaring, we hadden vooral niet het gevoel dat het met theater te maken had, maar eerder met een project voor studenten stedenbouw of architectuur, waarbij “het Laboratorium voor de Ontwikkeling van het nieuwe Wonen (LOW) aan de stad van morgen bouwt … Ze ontwikkelen innovatieve woonmodellen op maat van de toekomstige stad.” Enzovoort. Eerlijk gezegd nogal zweverig bij momenten, heel bizar maar het zet wel aan tot iets verder denken. Dus da’s altijd meegenomen.
In de namiddag genoten van het mooie weer en op het Braunplein nog wat voorstellingen van puppetbuskers bekeken (niet dat ik sommige niet al gezien had, maar ze blijven wel goed), om de dag alweer af te sluiten met een rustige avond thuis. De week is immers nog niet om, en er staat nog een en ander op het programma.


Responses

  1. Hamlet was inderdaad zalig, merci voor de tip!

  2. Heerlijk toch…. weten dat er nog dagen komen


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: