Gepost door: pharailde | februari 24, 2015

Carolus

Enkele jaren geleden beslisten wij om elkaar op onze verjaardag geen cadeau meer te geven. Althans geen materiële cadeau. We beslisten om elkaar een veel kostbaarder iets te geven, namelijk tijd om iets leuks te doen. Dus gaan wij die dagen op daguitstap. Op mijn verjaardag in september is dat niet doorgegaan wegens de rugperikelen, maar deze week, voor de verjaardag van wederhelft E., vond ik dat ik al voldoende hersteld was om iets te doen.
Het eerste plan was om een bezoekje te brengen aan Mons, een van de huidige culturele hoofdsteden, maar dat hebben we uitgesteld. We zaten zonder auto (in de garage), en ik had geen courage om uit te zoeken hoe de verbindingen met het openbaar vervoer waren. Bovendien kende ik onszelf: naar een stad gaan die we niet kennen, leidt tot veel en lang rondlopen en kleine hoekjes verkennen, en dat wilde ik nog niet riskeren. Stel dat dat rondlopen nog niet goed lukte, dan zou het zonde zijn om vroeger te moeten terugkeren.
Plan B was Antwerpen. Wederhelft E. (en ik ook) wilde al heel lang een bezoekje brengen aan de Carolus Borromeuskerk, maar elke keer dat we in Antwerpen waren, kwam er iets tussen. Ofwel hadden we onvoldoende tijd vóór een afspraak (door fileleed), ofwel was de kerk gesloten toen we in de buurt waren.

Wij dus vorige woensdag met de trein naar het Centraal Station en dan via de Meir richting Carolus Borromeus. Het was zonnig maar wel koud weer. Onderweg namen we een kijkje in de Stadsfeestzaal op de Meir, een gebouw waarvan ik het bestaan zelfs niet kende. Wel indrukwekkend, maar toch niet echt ons ding, het deed ons eerder denken aan Amerikaanse bombastische kitsch. Maar een mooie parketvloer, dat wel. Ondertussen was het al ruimschoots middag en om de honger te stillen belandden we in de Mockamore, blijkbaar een koffiebar, maar we konden er ook iets eten. Ik koos voor een bagel met creamcheese, avocado, sla, zongedroogde tomaatjes en allerlei kruiden. Heerlijk, en dan vooral het beleg. Wel blij dat ik nu eens een bagel geproefd heb, maar echt bijzonder vond ik dat toch niet.

Rond twee uur (moment dat de kerk weer openging) stonden we de gevel van Carolus Borromeus te bewonderen en wilden we naar binnen gaan. Tot we de (zij)deur openden: een massa volk waar we niet echt meer bij konden. Dan maar de andere zijdeur geopend: hetzelfde beeld. Die kerk zat bomvol. Ik had buiten wel een briefje zien hangen over een schilderijwissel rond twee uur, en blijkbaar was dat een populair evenement. Meer uitleg en beeld daarover (van vorige jaren) vindt u hier en hier. Onbegonnen werk dus om de kerk nu te bezoeken, en het voelde echt alsof het ons niet gegund was. Maar we gingen later terugkomen (we vermoedden dat dat daar ook geen ganse namiddag ging duren). Inmiddels gingen we een – kort – kijkje nemen in de kathedraal (we hadden geen zin om ervoor te betalen) en steunden we de plaatselijke horeca. Wederhelft E. bestelde een Antwerpse tripel, maar werd onmiddellijk teruggefloten door de ober: het ging wel om een Triple d’Anvers hé, die dan ook met veel gesten werd uitgeschonken.

Na drieën togen wij op hoop van zegen opnieuw naar Carolus, en jawel, het wonder geschiedde, we konden de kerk betreden en aanschouwden voor het eerst het interieur van de kerk. Rijkelijk versierd, uiteraard, want het is een barokkerk. En zoals bij veel weelderige versieringen, moet ik denken aan de ambachtslui die uren en uren en uren en … uren bezig geweest moeten zijn met kappen, snijden, schuren om een rijkelijk bewerkt eindproduct af te leveren. Ik kwam ook andermaal tot de vaststelling dat je mij absoluut geen plezier kan doen met gekleurde marmer. Witte marmer vind ik mooi (zeker als ik denk aan al die klassieke beeldhouwwerken) alsook zwarte marmer, maar alles wat daartussen ligt (gelig, rozig, groenig, bruinig, …) kan mij absoluut niet bekoren. Een marmeren inkomhal of een marmeren badkamer is dus niet aan mij besteed. Ik had ook een binnenpretje bij het bekijken van de preekstoel. Iedereen weet hoe de Kerk tegenover vrouwen in de Kerk staat, en dan sta je bij een beeld over de triomf van de Katholieke Kerk over de Reformatie, waarbij de Kerk doodleuk wordt uitgebeeld als een … vrouw.
Het is ook fascinerend om vast te stellen dat je nog altijd dingen leert over elkaar. Zo wist ik niet dat wederhelft E. zich het meest aangetrokken voelt tot kerken uit de barok, terwijl romaanse kerken bij mij favoriet zijn. Barokke kerken vind ik wel ok, maar dan vooral de gevels, het interieur vind ik al snel te overladen.

Op de terugweg naar het station liepen we ook eens binnen in het Koninklijk Paleis op de Meir, een gebouw waarvan ik wel al vaag gehoord had, maar eigenlijk niet wist zijn en dus ook niet kende. Daar bevindt zich nu een filiaal van Dominique Persoone. Het gebouw lijkt vanop straat heel wat groter dan het in werkelijkheid is, aangezien het volledig rond een binnenplaats gebouwd is. In het deel van de chocoladewinkel zie je nog de pracht van enkele oude salons (in het deel met horeca zijn we niet geweest). De plattegrond die er hing, toont de situatie van de latere verbouwingen, maar ik was toch veel meer nieuwsgierig naar het oorspronkelijke grondplan en de indeling van de woning van de oorspronkelijke bouwheer. Helaas dus. En wat betreft die chocolade, ik zal niet direct geneigd zijn om pralines van Persoone te kopen: € 66 voor een kilo vind ik toch veel geld, zeker omdat ik niet echt een fijnproever ben.

’s Avonds sloten we deze fijne dag af met een etentje onder ons tweeën in Gent (de Himalaya).


Responses

  1. Heeeel schoon, Carolus Borromeus. Favoriet plekje in Antwerpen, al dat barokgeweld en dat pleintje ervoor waar je dan weer liefst gewoon stillekes met een boek zou willen gaan zitten. En dat van die Stadsfeestzaal: helemaal akkoord. Het hééft iets, maar ’t is er zo over dat het kitsch werd. Al zeker met die – ondertussen gesloten, dacht ik? – champagnebar en zo …. beetje omhoog gevallen spel. Gelukkig zijn er in Antwerpen massa’s andere leuke plekken te ontdekken.

  2. Lijkt me een leuke dag🙂
    De kerk ken ik niet, de stadsfeestzaal heb ik wel al gezien en die is jammer genoeg helemaal om zeep geholpen door er een soort chique shoppingcenter van te maken…

  3. Ik hou helemaal niet van barok, dus aan mij zijn al die krullen niet besteed. Maar als je de kans krijgt om in de Carolus Boromeuskerk een concert bij te wonen, moet je dat zeker doen want ze is bekend omwille van haar formidabele akoestiek. Al een paar keer meegemaakt en geen spijt van. Als de krullen mij te veel afleiden, doe ik gewoon mijn ogen dicht …


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: