Gepost door: pharailde | oktober 20, 2014

5 reasons why I smile #tag

Ik leerde Menck een aantal jaren geleden heel toevallig in real life kennen, op een blogmeeting bij Zapnimf. Een heerlijke dag, waar wij heerlijke mensen leerden kennen – onder wie dus Menck – wier blogs ik achteraf uiteraard ging opzoeken, en met plezier ben blijven volgen. Bij Menck was dat niet altijd evident, aangezien hij soms volledig uit de blogether verdween, om later onder een andere naam weer op te duiken. Gelukkig vond ik hem steeds terug, en kan ik nog steeds genieten van zijn soms ontroerende, soms humoristische, soms spannende schrijfsels en zijn prachtige tuinfoto’s (en jaloers zijn op zijn groene vingers).

Van hem kreeg ik de volgende opdracht:

  • Maak de naam bekend van diegene waardoor je genomineerd bent in je artikel;
  • Noem 5 redenen waarom jij lacht of blij bent;
  • Kopieer deze regels en zet ze in jouw artikel;
  • Kopieer de TAG-afbeelding en plaats die in jouw artikel;
  • Tag 5 andere bloggers om deze tag uit te voeren.

Deze opdracht bleek een stuk moeilijker dan ik aanvankelijk gedacht had. Ik moest toch wel eens serieus gaan nadenken om welke dingen ik lach. Niet dat hier nooit gelachen wordt, integendeel, maar ik kan me bv. zelfs niet eens herinneren wanneer ik voor het laatst de slappe lach had, zo compleet met buikpijn, tranen en vooral niet meer kunnen stoppen. Waarbij ik me afvraag of dit komt door ouder te worden, want de dingen die ik grappig vind, doen me vooral glimlachen, niet meer schaterlachen. Wat ik dus het moeilijkste vind aan deze post, is proberen accuraat te omschrijven wat me aan het lachen brengt (en wat niet), zonder in een uiteenzetting over soorten humor te vervallen (niet dat ik me daarover enige kennis zou willen aanmatigen).

Hoe dan ook, humor is erg belangrijk voor mij/ons, zelfs – en zeker – als de dingen niet altijd meezitten. Maar niet om het even welke humor. Zo heb ik een hartsgrondige hekel aan platte humor, met p*s, k*k, f*ck, k*t, en aanverwanten moet je bij mij echt niet afkomen. Ook slapstickachtige toestanden kunnen mij niet bekoren, ik ben nooit fan geweest van “den dikken en den dunnen”.

Maar wat dan wel?

  • Spelen met taal, woordspelingen, en dergelijke – zo heb ik ontzettend genoten van het boekje van Paulien Cornelisse, Taal is zeg maar echt mijn ding (tiens, ik zou dat eens moeten herlezen, aangezien ik er alweer veel uit vergeten ben, zucht)
  • Droge humor geniet sterk de voorkeur, net als heel veel zaken die onder de noemer van ironie, parodie, (politieke) satire, sarcasme en dergelijke vallen. Ik hou van zaken uit het dagelijks leven die uitvergroot, in een andere context geplaatst, van een andere kant bekeken, tot in het absurde doorgetrokken worden, …
    Tv-programma’s als Alles kan beter, In de Gloria, sommige stukjes uit Wat als (die ik niet allemaal gezien heb), … Comedians/cabaretiers als Wim Sonneveld, Toon Hermans, Dave Allen (al lang geleden, ja), Eddie Izzard, en ja, ook van een groot deel van het werk van Geert Hoste (ook al is het tegenwoordig not done om Geert Hoste goed te vinden), … kortom, meestal mensen die erin slagen om met een uitgestreken gezicht grappige dingen te zeggen.
  • Series als Cold Feet, en films van Woody Allen, of met Fernandel (zijn mimiek alleen al), of in het genre van Dirty Rotten Scoundrels (vooral Michael Caine en niet zozeer Steve Martin), The Life of Brian – ook hier dus vooral een voorliefde om met een uitgestreken gezicht grappig te zijn.
    Wie recentere films in dit genre kent, mag altijd de titels doorgeven.
  • Ik bewonder het vermogen van de mens om humor als wapen te gebruiken, zelfs in penibele omstandigheden, bij (natuur)rampen of als het gewoon tegenzit. Dan denk ik niet alleen aan de vele cartoonisten die om den brode de actualiteit in haar hemd zet, maar ook aan de talrijke creatievelingen die soms heel wat tijd en energie besteden om met de moderne media aan de slag te gaan, en wier filmpjes, collages, aanpassingen – al dan niet van nieuwe tekst voorzien – overal op Facebook, Twitter, Tumblr, YouTube en aanverwanten opduiken. Het ene is al fijner en spitsvondiger dan het andere, en wat jouw vriend schitterend vindt, kan voor zijn buurman absoluut niet door de beugel – smaken verschillen nu eenmaal – maar het toont wel aan dat humor nog steeds gretig gebruikt wordt om dingen te (zelf)relativeren. Gelukkig maar.
  • Enkele zaken waar ik blij van word: een goed boek, de zee, een goed geschreven en sterk gespeeld toneelstuk, een interessante tentoonstelling, een mooie dansvoorstelling, een deugddoende wandeling, vers gewassen lakens, bloemen (buiten én binnen), de zee, alle kinderen en aanhang in een geanimeerd gesprek aan tafel, een citytrip, een moeilijke klus die toch tot een goed einde werd gebracht, een lieve mail of sms, vriendenbezoek, kerstsfeer/versiering, het bos, een compliment, de dagen dat het uur verandert (winteruur omdat je dan een lekker lange dag hebt, en zomeruur omdat het dan weer langer licht is), als aan mijn haar en gezicht geprutst wordt (lees hoofdmassage, zachtjes haar kammen, make-up laten aanbrengen, …), lente-, zomer-, herfst- en winterweer op het ogenblik dat het lente-, zomer-, herfst- en winterweer moet zijn, de kinderen die humoristische opmerkingen uit hun botten slaan (we hebben ze dat dan toch bijgebracht), knuffels van wederhelft en dochters (helaas, de zonen doen niet meer aan knuffelen), de zee, humor, een mooie (blog)tekst, veel en gezellig licht, een compliment, een goede film, een terrasje bij 23 à 24 °C en een heel licht briesje, … best wel veel eigenlijk, en best wel veel gewone dingen🙂

Nu efkes denken wie ik blij zal maken (of net niet) …

  • My lovely daughter, Song and Dance
  • San (alle beetjes helpen misschien om weer voor wat leven te zorgen)
  • Zonder Dank (haar laatste post begon ze met te zeggen dat ze zo blij was – nu ben ik nieuwsgierig naar wat haar nog blij maakt)
  • LienWeb (omdat ik daar altijd zoveel positivisme voel (ondanks de mokerslagen des levens))
  • Affodil (bij wie ik dringend eens moet gaan bijlezen, want blijkbaar ben ik vergeten de nieuwe stek in de feedreader te zetten, shame on me)

  • Responses

    1. ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ is een uitermate fijn boek dat ook ik nog eens wil herlezen.
      Droge humor en sarcasme: daar wentel ik me met graagte in. Alleen films en series zijn niet mijn dada. Om de een of andere – naar alle waarschijnlijkheid gekke – reden boeit het bewegende beeld me welhaast niet.

      • En merci voor je lieve woorden, Pharailde. Het genoegen is geheel aan mijn kant.

    2. Ik ga me er eens op smijten, Pharailde. Vandaag nog niet, maar het komt! Wacht maar, je gaat nog lachen!

    3. Oh, ik kreeg die ook van Menck. Mijn volgende stukje is er eentje voor hem🙂

    4. […] stokje van Pharailde. Een leuk stokje ook wel, want (glim)lachen, dat doe ik graag. Er moeten dus toch wel 5 dingen te […]

    5. Het heeft even geduurd, maar ik ben er eindelijk in geslaagd het af te krijgen! En blijkbaar moet ik dringend wat nieuwe blogs gaan volgen.


    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s

    Categorieën

    %d bloggers op de volgende wijze: