Gepost door: pharailde | september 8, 2014

Chaos

Chaos in mijn huis en chaos in mijn hoofd (en in mijn lijf, want die verdomde hernia betert niet zoals ik zou willen). Niet dat er hier anders geen chaos is, maar nu is het nog veel, veel erger dan anders. De reden: verbouwingstoestanden.

Het positieve nieuws: de plakkers zijn geweest en hebben drie verdiepingen gepleisterd.
Het negatieve nieuws: de plakkers zijn geweest en hebben drie verdiepingen gepleisterd.

Dit wil dus zeggen:

– Dat er drie verdiepingen leeggemaakt moesten worden (op de keuken en een deel van de eetkamer na)

– Dat we gelukkig de luxe hebben om in een groot huis te wonen en dat dit dus gelukt is

– Dat we de afgelopen maanden al een en ander voorbereid hebben en veel weggedaan/gereorganiseerd hebben – we zorgen in ieder geval voor een gestage aangroei in de kringloopwinkel.

Zo zag bv. onze slaapkamer er een kleine twee jaar geleden uit:

DSC_0923

En zo enkele dagen voor de plakkers toekwamen:

Dsc_0520

– Dat wij met onze slaapkamer en badkamer verhuisden naar de logeerkamer en nu ook de douchekamer delen met de kinderen

– Dat in de vakantie ook naarstig gewerkt werd om het bureau van wederhelft E. klaar te stomen:

– Dat die ruimte inmiddels dienst doet als zijn bureau maar dat we ook ongeveer onze hele living daarnaartoe hebben overgebracht:

Dsc_0547 bis

– Dat het wel een gemak is om grote kinderen te hebben: ze hebben allemaal flink meegeholpen met schilderen en verhuizen

– Dat het niet eenvoudig is om al dat (verhuis)werk te zien en alleen maar te mogen toekijken, hooguit een vod ter hand te nemen om wat stof van een doos te verwijderen (hernia dus)

– Dat de plakkers met z’n drieën op dinsdagochtend (19 september) toegekomen zijn

– Dat die mannen met z’n drieën prompt bezit namen van het hele huis: we gingen ervan uit dat ze boven begonnen waardoor we beneden nog wat respijt hadden, maar neen hoor, ze zaten vanaf dag één al overal voor de voorbereidende werken (beschermkarton en -plastic bevestigen, grondlaag aanbrengen, hun materiaal installeren, enz.)

Dsc_0574

– Dat ze de enige ruimte die niet volledig leeg moest zijn (de eetkamer) in beslag namen om al hun materiaal op te slaan, waardoor ons “leefgebied” met de dag kleiner werd (ook wel door de inhoud van de berging die volledig leeg moest)

– Dat pleisteren voor – massaal veel – vuil en stof zorgt, daar was ik op voorzien. Dat het zo veel en zo indringend zou zijn, bleek ingrijpender dan verwacht. Plots kon je ook heel goed zien waar de katten overal gelopen hebben.

– Dat je geconfronteerd zo worden met een aantal – kleine, ik weet het – obstakels, daarop was ik langs geen kanten voorzien: ladders die plots anders stonden (en wankeler waren) of zelfs voor een paar uur volledig verdwenen, de algemene stroom die om de haverklap uitviel, de stroom die in delen van het huis moest worden uitgeschakeld (en ’s avonds niet altijd weer ingeschakeld – niet handig als je bv. een douche wil nemen en er is geen licht), internet dat uitviel. Zoals ik al zei, eigenlijk allemaal niet erg op zich, maar in reeds ontwrichte omstandigheden zorgde dit toch voor extra frustraties (ook bij de jongste dochter).

– Dat de katten compleet van slag waren door al dat vreemd volk en dat lawaai in huis

– Dat pleisteren nog een – voor mij – volledig onvoorziene ellende oplevert: vocht. En dus ook kou. Zeker gecombineerd met onze fantastische kille zomer herfst. In de tweede week van hun verblijf ten huize, was het helemaal ellendig: het had al twee dagen aan een stuk continu geregend, alle ramen en buitendeuren stonden continu open, en het voelde in huis ongeveer even nat aan als buiten. Alles wat je vastnam was klam, laat staan dat er ook maar één handdoek droogde. En geen mogelijkheid om wat te verwarmen, want de verwarming lag volledig uit (terwijl ook de thermostaat was losgekoppeld). Met zeven truien, een paar dikke kousen, weggedoken onder een deken naar een dvd kijken, op die manier kon ik nog enigszins warm krijgen.
Inmiddels begint het wat te beteren, onder meer dankzij iets dat voor een nazomer moet doorgaan (temperaturen zijn redelijk ok, waardoor we heel wat buiten kunnen zitten, maar met veel te veel wolken naar mijn goesting – ik ben een moeilijk mens, peins ik)

– Dat de plakkers (ofte stukadoors in het schoon Nederlands) de klus op zeven werkdagen geklaard hebben, en het pand op woensdagavond 27 augustus weer verlaten hebben (wat een zeer aangename verrassing was, want bij de eerste contacten was er sprake van dat ze twee maanden werk zouden hebben [slik], maar dat bleek alleen maar zo te zijn in het geval ze de werkzaamheden in fasen moesten uitvoeren, zoals wij aanvankelijk voorstelden).

– Dat ze tot mijn verbazing die laatste dag vooral besteed hebben aan opruimen en zo veel mogelijk opkuisen. Niet dat er geen pleister meer was, integendeel. Na elke dweilbeurt zijn alle vloeren nog steeds binnen de kortste keren weer wit. Maar wel elke keer wat minder wit.

– Dat al dat vocht een helemaal onverwachte en onaangename bijwerking heeft: ons keukenwerkblad (dat al lang miserie geeft omwille van de siliconelijm) leidt een eigen leven. Door de grote vochtigheid zet het hout ontzettend uit en zoekt het een uitweg uit zijn keurslijf (zijnde de keukenkasten). Resultaat: een werkblad dat alle kanten opbolt en opkrult waardoor bv. lades moeilijker openen en sluiten, en een komkommer of tomaat gemakkelijker op de grond rolt, en waarvan de siliconelijm weelderig tiert en om de haverklap aan je handen blijft kleven. Al een geluk dat we toch al beslist hadden om na deze werken het werkblad te vervangen.

Maar, maar, maar, nu komen we aan het allerbelangrijkste, het resultaat. En dat mag er zijn: alle ruimten kregen meer en meer het uitzicht van een huis in plaats van een bouwwerf. En zoveel klaarder dat het werd! Ik heb zo’n vermoeden dat er veel muren definitief wit zullen blijven.

Nu nog trappen en deuren en vloeren en … en … maar deze belangrijke mijlpaal is toch al gezet.


Responses

  1. Courage ! Ik zou zot worden door zo een toestanden !

  2. Volgende keer een maandje centerparcs boeken.🙂 Het resultaat mag gezien worden en spoedig zal alle kommer en kwel vergeten zijn, zoals bij een bevalling. Jullie hebben prachtige deuropeningen. Ik begrijp nu ook waarom er geen deuren zijn.

  3. Hoow jong, het resultaat is PRACHTIG.
    En plakkers ofte stukadoors zijn inderdaad vuile en vochtige gasten. Toen het te onzent van dattem was, hebben we direct enkele oversized vochtopnemers aangeschaft. En die zopen véél!
    Voor de rest: zo vaak mogelijk alle ramen openzetten, enkele vliegenlinten aanschaffen (ah ja) en vooral: denken aan hoe het mooi het er uiteindelijk gaat uitzien bij jullie.

  4. Hoeraaaaaaaaaaaaa!

  5. Waw, dat ziet er fantastisch uit! Geniet ervan, de eerste maanden moet je het toch laten uitdrogen.

  6. wat een laagje wit al niet kan doen, een wereld van verschil toch? Alleen vervelend dat je eerst door de lastige periode van werken en uitdrogen en verhuizen door moet maar het resultaat wordt iets om trots op te zijn. Uitkijken naar een opendeurdag😉

  7. Mooi!

  8. Wanneer werden wij voorzien langs te komen voor de housewarming party ?

  9. ’t Is miserie in pakskes zolang ge er in zit, maar er zijn 2 grote voordelen: ge moet niet kuisen tijdens de werken of toch minimaal en als ’t gedaan is, ziet ge zonder moeite het verschil. Ik zie daar op die laatste serie foto’s trouwens heel interessante architecturale kunstgrepen. Met al dat wit moet dat goed tot zijn recht komen, denk ik. Soms is het leuk om het licht het zware decoratiewerk te laten doen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: