Gepost door: pharailde | oktober 12, 2013

Beton

Soms versta ik dat niet goed, dat verbouwingswerken bij andere mensen op korte tijd kunnen. Ze hebben hun wensen, ondernemen de nodige contacten, er wordt gepland en nog eens gepland, en op relatief korte tijd is heel het boeltje geklaard. Waarmee ik absoluut niet wil zeggen dat er bij hen geen frustraties aan te pas komen, dat alles “a piece of cake” is, dat het geen ongemakken teweegbrengt, dat er geen stof gevreten wordt, dat het niet koud en ongezellig is, dat het allemaal van een leien dakje loopt, en dergelijke meer. Maar op een paar maanden tijd heeft (een deel van) de woning een grondige metamorfose ondergaan.

Helaas zijn er ook andere werven. Zoals bij ons bv. Het is alsof Murphy zich specialiseert in onze bouwfases en alles extra traag laat verlopen (gelukkig bestaat er kleurshampoo om al dat grijs haar te vermommen, maar diep vanbinnen stapelen de frustraties zich toch behoorlijk op). Dit gezegd zijnde, toch even naar de enkele positieve kanten van dit verhaal. Want het is nu ook niet zo dat er helemaal niets gebeurt.

Diegenen die ons irl kennen, weten dat wederhelft E. beroepsmatig een deel van de eetkamer inpalmt en dat het de bedoeling is dat hij beneden zijn bureau inricht (staat ook zo op de bouwplannen). De daarvoor voorziene ruimte behoeft evenwel nog enkele grote werkzaamheden, zoals bv. de aanleg van een vloer. Gestampte aarde heeft vele, vele eeuwen zijn diensten bewezen, maar is nu toch niet echt meer van deze tijd. Gepolierd beton, dat leek hem beter geschikt. Maar vooraleer er ook maar 1 druppel beton gestort werd, waren vele voorbereidingen nodig, zoals bv. het leegmaken der ruimte (elke vrije plaats hier in huis werd/wordt gebruikt om allerlei rommel (euh, materialen) te stouwen en voorlopig op te bergen) en het afgraven der grond, kwestie dat die toch wat genivelleerd zou liggen en er voldoende plaats was voor isolatie. Inmiddels hadden onze vrienden en kennissen allemaal een abonnement op zak bij de AA omdat zij zo bereidwillig waren om heel wat te drinken teneinde ons voldoende kurken te kunnen bezorgen. Die moesten dienen als isolerend vulmiddel (of zoiets). Enfin, in de zomermaanden werden de laatste voorbereidende werken afgerond, werden de kurken over de vloer gespreid, en werd er isolatie aangebracht zodat de betonaannemer op maandag 2 september zijn opwachting kon maken.

Inmiddels hadden we ook afgesproken om de oprit (de meest verwilderde van de straat, we weten het, de buren moesten ondertussen over niets anders roddelen) te laten betonneren. En daar wrong plots het schoentje. Want er waren blijkbaar enkele communicatiestoornissen over wie die oprit zou afgraven en betonneerklaar maken. Wij gingen ervanuit dat de aannemer daarvoor het nodige materiaal ter beschikking had, maar dat bleek niet het geval. In extremis wou wederhelft E. die klus handmatig samen met de kinderen klaren, maar dat bleek onbegonnen werk: te veel samengestampte aarde en te veel door de decennia verzameld steenpuin.

Dus werd er die 2de september alleen maar wapening in het bureau geplaatst, en werd er niet gebetonneerd: de aannemer wou alles in één keer afwerken (zodat de betonmolen maar 1 keer moest komen), wat natuurlijk wel logisch klonk. Dus werd dan toch in extremis een graafmachine gehuurd en een container besteld, en werd de (schoon)broer – die daarmee ervaring had – bereid gevonden om die graafmachine te bedienen. Die klus werd, wonder boven wonder, reeds op de volgende vrijdag geklaard. De week erna zou de betonaannemer dan terugkomen.

Maar toen, toen begon Murphy zich te roeren. Want genoten we tot dan toe van een mooie zomer, in die tweede week van september begon het te regenen. Ineens was het herfst en bleef het regenen. Daarom niet constant, maar elke dag wel enkele buien. En dus konden ze voorlopig niets doen, want het moest droog zijn voor de werken aan de oprit. Toen het dan na een kleine 2 weken eindelijk weer droger werd, hoorden we evenwel niets meer van meneer de aannemer. Op mails kwam geen antwoord, de telefoon werd niet opgenomen en na het inspreken van een boodschap werd niet teruggebeld. Behoorlijk frustrerend, omdat je toch wel machteloos staat. Ondertussen was de oprit eerder veranderd in een poel en was het niet zo evident om met propere voeten het huis binnen te komen (toch wel heel wat zand binnen gehad), en moesten we die hele tijd de auto ergens in de wijk achter ons parkeren (op zich niet zo erg, maar als je gewoon bent dat hij gewoon op de oprit staat …).

Uiteindelijk hebben ze – ik weet niet meer welke vrijdag – toch een mail beantwoord met de mededeling “dat ze volgende week kwamen voortdoen”. Een week is blijkbaar een rekbaar begrip want het was uiteindelijk de maandag daarop dat ze kwamen voortdoen, zijnde vorige maandag, 7 oktober. Oef. En nu is er een mooi gepolierde vloer in het – toekomstig – bureau, en hebben we een oprit. Juij. Thuiskomen zonder zand of modder aan je voeten. Alleen de auto mag er nog niet staan, daarvoor moeten we nog meer dan een weekje wachten. Want bandensporen in het beton, dat zien we nu toch ook niet zitten.

En nu, nu moet er een aannemer worden gezocht om de binnenmuren te komen metselen. Benieuwd hoelang dat op zich zal laten wachten.
En ondertussen zal ikzelf dan ook eens een ‘tuinplan’ moeten opmaken, om de twee stroken groen opzij aan te leggen (met zo weinig mogelijk onkruidvorming) … Voorstellen of ideeën zijn altijd welkom trouwens🙂

Enkele beeldekens:


Responses

  1. Dit vind ik ongelooflijkonvoorstelbaarikweetniehoeleuk!

  2. Dat noem ik nu eens ingrijpende veranderingen, zie. Het resultaat mag zeer zeker gezien worden.
    Mijn overbuur koos vorig jaar ook voor polierbeton op zijn oprit. Daar is hij zeer tevreden over. Maar de gepolierde betonvloeren die dienen voor binnenshuis (en in dat opzicht extra voorzien worden van een gladde coating) zijn niet al te krasbestendig. Ik heb het van mijn schoonbroer die voor een dergelijke vloer opteerde in zijn woonkamer.
    O ja: speciale vorm van garagepoort hebben jullie. Zulks zag ik nooit eerder.

  3. Parijs en Rome… Als ’t af is, gaan de buren jaloers zijn. Hebben ze weer iets om over te roddelen. En inderdaad, speciale garagepoort. Knap!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: