Gepost door: pharailde | september 8, 2013

Doen alsof het vakantie is

Gisternamiddag moest ik enkele boodschappen doen in stad, en wou ik met dochter E. naar de “Sportmarkt”, op zoek naar wat informatie betreffende sporten die ze zou willen doen. Enkele vliegen in één klap dus. Hoewel we aanvankelijk dachten dat het een weinig succesvolle namiddag zou worden (veel volk op de bus met o.m. een scoutsgroep die behoorlijk wat lawaai maakte, en een veel te lange rij in de Lijnwinkel (enfin, toch te lang volgens ons geduld) – we gingen later in de namiddag wel terugkeren), werd het alsnog een supergezellige namiddag. De zon brak ook door, wat het nog aangenamer maakte. Ik werd vlot geholpen in de brillenwinkel (helaas was er geen echt herstel voor mijn bril meer mogelijk, en wordt het een nieuwe, woensdag af te halen), vonden we de nodige sportinfo, gingen we een wafel eten bij Max (een wafel met bloemsuiker op een winderig terras is evenwel geen aanrader, en helaas werden zo door ons beiden ook niet echt lekker bevonden, maar dit terzijde), werden we heel aangenaam verrast door een optreden van de Australische band The Wishing Well op de Korenmarkt, en vonden we in korte tijd nog schoenen voor de dochter (het is soms anders). Een geslaagde én aangename namiddag, zo met de dochter, met een hoge vakantiegevoelfactor.

Dat vakantiegevoel vonden we ook vanmiddag terug, toen wederhelft E. en ik een beetje toerist in eigen stad speelden. Het was Open Monumentendag en na het afwerken van heel wat huishoudelijke verplichtingen, wilden we toch nog enkele zaken zien. Het weer deed opnieuw zijn uiterste best, met regelmatig een zonnestraal (over die regendruppels het laatste uur spreken we niet), voor een wandeling in de binnenstad. We begonnen met een bezoek aan de lagere school, “Klein Sint-Bavo” (nu opnieuw seminarie geworden) naast de kathedraal – met uitgebreide rondleiding doorheen de restauratiewerf – en aan “Groot Sint-Bavo”. Heel wat jeugdsentiment voor mij dus. Beide scholen waren/zijn gehuisvest in gebouwen met een rijke geschiedenis, maar als je daar schoolloopt, heb je daar geen benul van. Die mooie vleugels waren vanzelfsprekend en hoorden gewoon bij de school (en waren doorgaans verboden terrein voor de leerlingen). Vervolgens bewonderden we de bel-etage en de mooi versierde wintertuin van het Huis De Jaegher (vakgroep Sociologie aan de Korte Meer), om te eindigen in de Handelsbeurs met een uiteenzetting over de bouwgeschiedenis ervan. Het blijft een boeiend evenement om even te mogen binnenpiepen in gebouwen waar je anders nooit komt.


Responses

  1. Ik zat er op internaat, kende alle sluipweggetjes, en dus ook het Van Eerselhuis. Mooi he!

    • Inderdaad heel mooi (maar uiteindelijk toch wel veel te religieus ingericht naar mijn smaak).


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: