Gepost door: pharailde | augustus 22, 2013

Een lang weekend in augustus

(het is al allemaal een beetje oud nieuws, maar ’t is dan ook voor de annalen)

Vorige week donderdag was het 15 augustus, een feestdag, en aangezien we op het werk vrijdag de brug maakten, was het een lekker lang weekend, waaraan ik ook nog de woensdag gebreid heb. Heel leuk, zo nog een korte vakantie vlak na het groot verlof. Dat maakte de overgang minder bruusk.
Woensdag was een redelijk kalme dag, waarbij ik in de voormiddag even langsging bij de huisarts voor wat voorschriften en om hem toch die boebel op mijn voorhoofd te laten zien: de dag ervoor was ik blijkbaar gestoken/gebeten door een of ander beest. Ik had niets gevoeld, maar werd wel geconfronteerd met een serieuze zwelling op mijn voorhoofd die ’s avonds toch al een diameter van 5 cm had, en op woensdagochtend nog groter was. Gelukkig had ik er niet echt last van (geen noemenswaardige jeuk of zo), maar ik betrouwde het toch niet goed. Het bleek een soort allergische reactie van mij te zijn, een zalfke tegen exceem voorgeschreven gekregen en het leed was snel geleden.

Donderdagmiddag waren we uitgenodigd bij vrienden C. en J.M., ergens in Erwetegem, in een vakantiehuis van vrienden van hen. ’s Morgens druppelde het de hele tijd, en toen we toekwamen was het al harder aan het regenen, maar koppig als we allemaal waren, lieten we het niet aan ons hart komen, en installeerden we ons onder paraplu’s aan de mooi gedekte lange tafel in de tuin. En kijk, nauwelijks een half uurtje later, maakte de regen plaats voor de zon, en genoten we de rest van de heel lange namiddag van het gezelschap, het buiten zijn, de stilte en het lekkere buffet.

Vrijdag was ook een kalme dag, met het wekelijks bezoek aan Jef Colruyt en wat huishoudelijke taken, maar ook met veel buitenzitten en genieten van het mooie weer, en lezen. Dat ook. ’s Avonds waren we dan uitgenodigd op een barbecue bij de schoonouders van dochter M. Een gezellige avond, maar helaas werd het te fris om buiten te eten.

Zaterdag bracht dan mijn langverwachte bezoek aan Planckendael, samen met dochters E. en M., en vriend M. Ik wou daar al enkele jaren naartoe (het vorige bezoek dateerde van de tijd toen dochter E. nog borstvoeding kreeg, dus al eventjes geleden), maar om een of andere reden kwam het er niet van. Nu dus gelukkig wel. Een doodvermoeiende maar bijzonder aangename dag. Het weer viel zeer goed mee, met heel wat wolken in de voormiddag maar wel aangename temperaturen, en tegen de middag kwam de zon erdoor. Door de vele bomen was er gelukkig ook veel schaduw. Ook genoten van de dieren uiteraard (al lag natuurlijk voortdurend de discussie over zin en onzin van dierentuinen op de loer – maar het blijft dus wel fascinerend om een aantal dieren zo vlakbij te kunnen zien – zo’n monniksgier bv. is best impressionant). Anderzijds heeft het feit dat de dieren daar veel grotere perken hebben dan in Antwerpen dus ook wel zijn nadelen voor de bezoeker: veel dieren vonden het leuk om helemaal achteraan te gaan liggen, zodat je er niet altijd veel van zag🙂 Zo was ik eerlijk gezegd ook wat ontgoocheld over het nieuwe olifantenverblijf: je kan ze maar op een beperkt aantal plaatsen bekijken, voor de rest loopt er op vele plaatsen een muur rond het verblijf. Zo kan het gebeuren dat je vanop uitkijkpunt 1 de olifanten in de verte ergens kunt zien, maar tegen dat je aan een ander uitkijkpunt staat, hebben ze lekker een eindje gewandeld. Volkomen verstaanbaar uiteraard, maar ik geef het toe, soms ontgoochelend voor het publiek. Naar verluidt zouden er 7 olifanten verblijven, maar wij hebben er hooguit 3 gezien (die ene die in het binnenverblijf stond te eten, meegerekend). Ik vraag me nog altijd waar die andere olifanten zich bevonden. Maar niet getreurd, we hebben ervan genoten, en dat is het bijzonderste.

Zo werd het weer veel te vlug alweer zondag, de laatste dag van dit lekker lange weekend, een dag die vooral opging aan (huishoudelijke) klusjes – zoals het opruimen van sommige zaken – die ik voor de vakantie had gepland, en dus toch moesten worden afgevinkt van de lijst. Gelukkig brak na de ochtendlijke regenbui de zon weer door, zodat we een en ander toch buiten konden doen.


Responses

  1. Planckendael, daar ging ik al een paar keer met de kinderen naartoe toen ze nog kleiner waren. Een mooi park. Al schijnt Pairi Daiza ook heel mooi te zijn. Blijkbaar kan je het zelfs bezoeken met een gids, want de man van een collega gidst daar.

    • Staat inderdaad ook al een tijdje op het verlanglijstje (en zeker nu – allez, volgend jaar – met de komst van de panda’s – zal dus wel nog een tijdje wachten, want dat zal nogal volk lokken)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: