Gepost door: pharailde | april 17, 2013

Weekje Finland (1)

Het is bijna niet te geloven: een week geleden was het al onze laatste volledige dag Finland, en ik heb er hier nog niets over gezegd. Natuurlijk zitten we ondertussen alweer volop in de dagelijkse mallemolen, maar wat me ook opviel: ik geraakte er niet uit wat en hoe ik hier een en ander ging beschrijven. Ik ben er nog steeds niet uit, en besloot dan maar om me in het diepe te werpen, en te zien wat ervan komt. Als het dus wat onsamenhangend blijkt te zijn, je weet hoe het komt🙂

Dag van vertrek: 4 april. Vlucht om 11.40 u. in Zaventem. Naïefgeweg dacht ik dat we dan nog een stuk voormiddag zouden gehad hebben om ons klaar te maken. Niet dus. We moesten zelfs iets vroeger opstaan dan op een gewone werkdag, vermits we al voor halfnegen aan de bushalte moesten staan (gelukkig maar dat we er al stonden, want de bus was vijf minuten te vroeg). Het openbaar vervoer kan gemakkelijk zijn, maar je moet je tijd nemen. We geraakten vlot in de luchthaven, er stond niemand voor ons aan de incheckbalie, er moest overgeheveld worden van de ene valies naar de andere (en in de handbagage), want de ene valies was wat te zwaar, het was nog wat wachten aan de gate, maar tegen 11.40 u. stegen we op. Dochter E. was best wat zenuwachtig want het was haar luchtdoop, maar alles viel goed mee. We hadden ook geluk met het weer waardoor we zee en land en zee en land en zee en land (we vlogen o.m. over Denemarken, Zuid-Zweden, Zuid-Finland naar Helsinki) mooi onder ons door konden zien glijden. We landden rond kwart over drie, plaatselijke tijd (1 uurtje de klok vooruit zetten, wat maakte dat we op amper 5 dagen tijd tweemaal de klok vooruit moesten draaien – niet dat we daar last van hadden). Vervolgens met de bus naar het Centraal Station in Helsinki, waar we in het hart van de stad toekwamen, even oriënteren op basis van het stadsplannetje dat we op de luchthaven opraapten, en dan op weg naar het hotel. Het zag er goed te doen uit om te voet te gaan (te gierig voor een taxi, wij en zo zagen we al iets van de stad), zo’n anderhalve km stappen, schatte de wederhelft later. We vroegen ons wel af vanwaar al dat grind op de voetpaden kwam, maar naderhand drong het tot ons door dat het grind speciaal gestrooid werd tegen sneeuw en ijs. Dat was meestal behoorlijk efficiënt, maar met de wieltjes van de koffers niet zo comfortabel. Ingecheckt in Radisson Blu Hotel en geïnstalleerd op de kamers, en dan weer naar buiten, op verkenning. We zaten vlakbij de haven (Helsinki is eigenlijk gebouwd op een schiereiland waardoor je ook op andere plaatsen haveninhammen en ferryterminals hebt), die op die plaats volledig dichtgevroren was. Enkele straten verder zagen we ijsschotsen drijven op de zee.

IMG_0287

DSC_0312

(De tweede foto is ’s anderendaags genomen, op het schiereilandje Katajanokka. En lawaai dat dat maakt, al die ijsschotsen in het water).

We hadden ook iemand mee die dol was op al die sneeuw en ijs, en vooral gefascineerd door de structuur en textuur ervan:

IMG_0294

DSC_0482

We hadden ontzettend veel geluk met het weer: nagenoeg de hele week stralende zon, en een paar graadjes boven nul. Wel koud, maar het kon veel erger (regen- of sneeuwbuien bv., maar die laatste hebben blijkbaar gewacht tot we weer thuis waren). ’s Avonds en ’s nachts doken de temperaturen wel onder het vriespunt.

Als ik zo terugblik, was Finland zeker geen liefde op het eerste gezicht (behalve dan de natuur, dat staat buiten kijf). Maar naarmate je de steden wat beter leert kennen, en je weg vindt – zeker in Kuopio – is er heel wat te zien en te ontdekken. Ik zou er geen moeite mee hebben om nog eens terug te gaan, maar dan liefst eens in de zomer, dat wel. Groen en water geven toch een ander beeld dan sneeuw en ijs. Bovendien geeft het einde van de winter een desolater beeld aan een stad: de sneeuw is er wel, maar het sprookjesachtige en romantische ervan is verdwenen (op enkele plaatsen na). Op diverse plaatsen is ze weg, op andere plaatsen ligt alles opgehoopt langs de kant en is het zwarte sneeuw geworden ipv witte, er ligt overal grind (wat associaties oproept met werken), de auto’s hebben meer dan dringend een wasbeurt nodig (bij sommige vond ik het onverantwoord om ermee rond te rijden met achterruiten waar je niet kon doorkijken), …

En uiteraard, het deed ongelooflijk deugd om dochter M. terug te zien (en een kijkje te kunnen nemen op de plek waar ze deze maanden vertoeft).

Ik ga het er hier even bij laten (is al lang genoeg). De komende dagen probeer ik nog wat indrukken en foto’s te posten (want wederhelft E. vindt dat wel tof, wat reisherinneringen alhier), maar het is wel redelijk druk de komende dagen. Kan dus nog efkes duren.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: