Gepost door: pharailde | maart 24, 2013

Zo er even tussenuit …

… deugd dat dat doet (ook al was het best koud en winderig, en lag er op vele plaatsen nog sneeuw, maar gelukkig wel droog). En dat we alweer een week thuis en in de realiteit zijn …

We hadden een Bongobon gekregen voor een Cultuurweekend, waarmee we heel erg blij waren – elke gelegenheid om even weg te zijn, moet een mens met beide handen grijpen, nietwaar. Zo blij, dat we zelfs beslisten om er een tweede nachtje aan te breien. Onze keuze viel op Aken, in het buitenland (wat het vakantiegevoel vergroot) maar toch dichtbij, en vooral, we wilden die dom van Karel de Grote nu toch wel eens in het echt zien.

Het is ons in ieder geval goed bevallen, daar in Aken, vorig weekend.

Enkele van onze impressies:

Toen we er rondliepen, dacht ik eigenlijk dat het een kleine stad was. We raapten in het hotel zo’n toeristisch plannetje op, met daarop enkel het centrum en de belangrijkste bezienswaardigheden op, waarna bleek dat je, zelfs te voet, op een ik en een gij van de ene kant aan de andere kant bent. Maar volgens Wikipedia blijkt Aken – qua oppervlakte en inwonersaantal – zelfs net iets groter dan Gent te zijn. Er zal natuurlijk wel een verschil zijn tussen het historisch centrum en de administratieve stad vandaag.

Aken ademt geschiedenis, en het was leuk om die nog eens op te frissen. En nodig ook blijkbaar. Want ik moest – met het schaamrood op de wangen – vaststellen dat wat ik ooit geleerd heb, zich in mijn hoofd verkeerdelijk aan elkaar genesteld heeft: Aken was dus wel het keizerlijk centrum van Karel de Grote, maar hij is er in 800 niet tot keizer gekroond, dat gebeurde op kerstavond in Rome (de dom was trouwens nog niet af en gewijd, dat was pas in 805) Aken was wel kroningsstad van de Duitse koningen en keizers van 936 tot 1531, er werden 30 kroningen voltrokken.
(soms denk ik er echt over om mijn diploma te gaan teruggeven).
We moesten wel een klik maken, elke keer er sprake was van Kaiser Karl (en je komt dat in Aken dikwijls tegen). Want Keizer Karel, dat is voor ons die andere keizer (Karel V of I, afhankelijk in welk land gerekend werd, maar daarover gaan we hier niet uitweiden), die in 1500 in Gent werd geboren. Gelukkig stond er ook dikwijls “der Große” bij vermeld. Want die Karel uit Aken, dat is voor ons Karel de Grote. Hij is trouwens overal, daar in Aken, met o.m. ook een beeld op de markt, en een beeld opzij van de dom, tussen de kerkmuur en het hek, dat er precies wat verloren staat.

Stuur een architect en een historica samen op reis, en die houden zich wel bezig. Hun oog valt altijd wel op iets interessants. Zo merkte wederhelft E. op dat er op het marktplein zeer weinig historische huizen/gebouwen te zien waren (wel vooral appartementsgebouwen, stijl jaren 1950, 1960 en later). Hmm, zou Aken te lijden gehad hebben van de Tweede Wereldoorlog. Ja dus, zo bleek later (toen we een boekje gekocht hadden). Twee derde van de stad bleek verwoest geweest te zijn. Dat konden we ook vaststellen op een filmpje in het stadhuis.

De dom is een eigenaardig, onsamenhangend maar toch intrigerend bouwwerk, vooral omdat er voortdurend aan (bij)gebouwd en verbouwd is. Wel frustrerend: als individueel bezoeker kan je maar een stukje van de kerk bezoeken. Het gotische koor, met de indrukwekkende gouden schrijnen (een met de belangrijke relikwieën – de “heiligtummen”, zoals ze daar genoemd werden – en het andere met de beenderen van Karel de Grote), was niet voor ons bestemd. Alleen een kijkje nemen aan het hek, dat mochten we. Ook naar boven, op de gaanderijen, met de troon van Karel de Grote, mochten we niet. Dat was alleen voorbehouden voor groepsbezoeken met een gids, maar tegen dat we dat te weten kwamen, was het al te laat op de dag om dat nog te organiseren. Bovendien zijn we dan een beetje als koppige kinderen: mogen we het zo niet, dan hoeft het ook al niet meer. Maar ik vind het nog altijd jammer.

Bij de Bongobon kregen we ook toegangstickets voor de schatkamer van de dom en voor het stadhuis. Op zaterdagnamiddag trokken we naar de schatkamer. Uit het boekje dat we kochten: “De Akense dom beschikt over een van de grootste en meest waardevolle kerkschatten van het avondland. In deze schatkamer weerspiegelt zich de betekenis van het hof en de kerk sinds de Karolingische tijd. Veel kostbaarheden gaan terug tot Karel de Grote, die ijverig reliquia en andere waardevolle voorwerpen verzamelde. Andere geraakten als kroningsgeschenk of als donaties in de domschat.” Gelukkig waren er toch een aantal indrukwekkende stukken die met Karel de Grote te maken hadden, en ook sommige, heel fijn uitgewerkte, gouden ‘reliekbewaarplaatsen’ konden ons nog boeien, want kelken, monstransen, kerktextiel en schilderijen van de lijdende christus heb ik wreed rap gezien. Zo is er de in het oog springende buste van Karel de Grote (weliswaar uit 1349, dus hoe groot de gelijkenis is, zal niemand wel ooit achterhalen) met veel goudwerk belegd, versierd met zowel de Duitse adelaar als de Franse lelie. Ik vraag me af hoeveel latere beelden of voorwerpen van latere datum er nog zijn, die de beide symbolen bevatten. Ook opmerkelijk: een grote, gouden arm met kijkvenster, waarin zich armbeenderen van Karel bevinden. Over de echtheid van zaken als de gesel van Christus, of zijn gordel, of de gordel van Maria, daarover heb ik dan toch weer wel mijn twijfels. Nu, al bij al is een bezoekje aan de schatkamer wel de moeite waard.

We bezochten op zondag dan het Rathaus, het stadhuis, eveneens een gebouw vol (bouw)geschiedenis, die begon eind 8ste eeuw. Het stadhuis, gebouwd in het begin van de 14de eeuw, is immers ontstaan uit delen van de keizerlijke palts die Karel in Aken liet bouwen (zo dateren o.m. de beide torens nog uit de Karolingische periode). Er zijn indrukwekkende decoraties uit de barok en rococo, belangrijke verbouwingen uit de 19de eeuw (o.m. na een brand), en uiteindelijk moest het gebouw, na de verwoestingen in de Tweede Wereldoorlog, grondig worden gerestaureerd. De volledige eerste verdieping wordt in beslag genomen door de kroningszaal, waar, na de kroningsceremonie in de kerk, het kroningsbanket plaatsvond. Best een imposante ruimte.

Ergens onderweg bewonderden we een mooie gevel, toen we zagen dat de deur ervan open stond, en het het zwembad bleek te zijn. Wij naar binnen, een kijkje nemen (we zouden wel zien tot hoe ver we geraakten). In de hal hing een groot bord met uitleg: de Elisabethhalle was gebouwd in 1908-1911 en bleek een van de weinige nog bestaande en goed onderhouden Jugendstillzwembaden in Duitsland te zijn. Terwijl wij uit de krochten van ons geheugen een restje Duits bovenhaalden om de uitleg te begrijpen, passeerde ons een dame die ons wist te melden dat we gerust verder mochten gaan om een kijkje te nemen. Zowaar tot aan het zwembad zelf (stonden we daar te zweten in onze winterse verpakking), een zwembad dat sterk deed denken aan onze eigenste Van Eyck. Maar ik weet niet of de stadsambtenaren hier zo soepel zijn.

We zagen mooie ingesloten en smalle gevels, we passeerden het stadsarchief dat zich in het oude stadhuis bevindt, we zochten en vonden enkele restanten van de middeleeuwse stadsversterking, we maakten een avondwandeling in het park en omliggende straten op zoek naar de Carolusthermen, we passeerden het casino en waren op tijd om de “pink party hummer” (zo’n uitgerekt geval) te zien arriveren met een bende babes, op weg naar hun zaterdagavondamusement, we hadden het koud op de hotelkamer (geen idee hoe het kwam) maar sliepen er zeer goed en wisten niet wat te kiezen bij het uitgebreide ontbijtbuffet, we dronken een warme chocomelk en deelden een stukje taart in het Akense cupcakecentrum (een grotere versie van Julie’s House), we wandelden en slenterden en kletsten en genoten van een weekend dat ook weer veel te snel voorbij was.

Tot slot enkele foto’s. Ik had geen zin om het groot fototoestel mee te zeulen (hoewel ik er toch veel liever foto’s mee neem), dus moet je het maar stellen met enkele, soms mindere, beelden van de foon.


Responses

  1. Ah, Aken! Veel te lang geleden. Moeten we ook nog eens doen.

  2. Die laatste foto doet me denken aan…
    (Zwaai eens naar wederhelft…)

    Mijn relaas van Aken, was maar zeer beknopt vergeleken bij deze. (en vooral weer over ons eigen ipv over de kunst)

    http://zapnimf.wordpress.com/2009/06/25/bl-aken-van-luxe/


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: