Gepost door: pharailde | januari 20, 2013

Ambtenarees

Ik ben aan het opruimen. Op zich niet uitzonderlijk in een huis waar vijf mensen samenwonen, maar het gaat hier over ouder materiaal: nog niet uitgepakte dozen na onze verhuizing, nu al meer dan acht jaar geleden.
Wat erin zit? Knipsels. Hopen knipsels. Twee grote dozen vol.
Eigenlijk is het erg. Veel jaren geleden hield ik mij dus bezig met het uit de krant uitknippen van dingen die ik interessant vond. En dat was redelijk wat. Ik las het, wist dat ik onmogelijk alles kon onthouden wat ik tegenkwam (ook al zou ik dat wel willen) en knipte het dus uit om het te bewaren, netjes gesorteerd in mappen per onderwerp. Voor als het eens van pas kwam. Voor alle duidelijkheid: dit was vóór het internettijdperk.

Na enkele jaren verwaterde dat knippen en uiteindelijk is het helemaal gestopt. Eén, daar kroop veel te veel tijd in. Twee, de laatste jaren was er internet. Ook het feit dat we een poos geen krant meer hadden, was daar ook niet vreemd aan.

En wat blijkt nu? Sinds we verhuisd zijn, zijn die dozen nog niet open geweest (behalve om er heel af en toe iets bij te steken). Nu ik erover nadenk, greep ik ook daarvoor heel zelden terug naar die mappen. Meer zelfs, ik vergat gewoon wat ik allemaal had. Dus besliste ik dat ze weg mochten/moesten. Maar ik zou ik niet zijn, dat ik dat in zijn geheel zou kunnen weggooien. Ah neen, alles moet eerst nog eens door mijn handen passeren om te zien wat het is, en dan te beslissen. Toch erg eigenlijk: een mens besteedt een deel van zijn leven aan het opruimen van wat hij in het vorige deel bijhield.
Het resultaat is natuurlijk een grote trip down to memory lane, maar geen nood, er verdwijnt effectief heel veel richting papierbak, maar toch niet alles. Hier en daar vind ik toch iets dat ik niet kan weggooien.

Zoals een informatiebrochure van de Stad Gent met een bericht aan de bevolking betreffende de wijziging van de straatnamen in oktober 1981 (heel wat straatnamen in de stad kregen toen een naamswijziging, soms slechts een taalkundige wijziging, of het toevoegen van bv. een voornaam, soms ook een heel nieuwe naam – de wijziging van bv. Borluutstraat naar Belfortstraat dateert van dat ogenblik). Enfin, brochure is een groot woord. Het gaat om twintig pagina’s stencils (peins ik toch), aan elkaar geniet (bij gelegenheid steek ik het eens onder de scanner, maar heb er nu geen courage meer voor). In een hilarisch ambtelijk taalgebruik.
Ik wil u sommige paragrafen toch niet onthouden:

Met het doel de exploitatie van het bevolkingsbestand ten behoeve van de bevolking zonder onderbreking te verzekeren, dient het invoeren van de nieuwe gegevens voortvloeiend uit de wijziging van de straatnamen en uit de hernummering van de woningen te gebeuren in de kortst mogelijke tijd. Het College van Burgemeester en Schepenen heeft dan ook beslist het inbrengen van de informaties in verband met de wijziging en de hernummering door te voeren gedurende de periode 15 juli – 15 augustus 1981. Deze periode werd door al de daarbij betrokken diensten als de meest gunstige beschouwd om deze operatie op een zo kort mogelijke termijn en met zo weinig mogelijk hinder voor de bevolking te verwezenlijken.

Inzake huisnummer:
Via de kwartieragent zult U bericht krijgen van uw nieuw huisnummer dat op uw gevel met krijt aangebracht zal worden.
In uw eigen belang dient U dit nummer dat in krijt op uw gevel is aangebracht, goed zichtbaar te behouden tot op het ogenblik dat U dit nummer definitief kunt aanbrengen.
Het U toegekende nummer kan dan hetzij op uw eigen initiatief en kosten, hetzij door middel van een door het Stadsbestuur kosteloos beschikbaar gesteld nummer worden aangebracht. Indien U kosteloos een nieuw huisnummer wenst te bekomen, dient U dat, ter gelegenheid van de wijziging van uw bescheiden, mede te delen aan het loket. Dit nummer zal U dan daarna ter hand gesteld worden door bemiddeling van het stedelijke politiekorps.

Gelukkig is de communicatie van de stadsdiensten al iets kleurrijker geworden (ook al lijkt het nu soms wat te veel op een goednieuwsshow) en spreken en schrijven dat ambtenaren toch al iets meer mensentaal.

Advertenties

Responses

  1. Sterker nog, wij werden getraind op het niet meer gebruiken van ambtenarees in onze adviezen. Hoewel ik nog altijd een fervent gebruiker ben van ‘gelieve’. Ik zou niet weten hoe op een andere manier hetzelfde te schrijven, buiten als: ‘graag, maar met aandrang’.

  2. Zoiets moet je maar beter niet aan het eind van een zware dag proberen lezen, want wie weet wat er dan van terecht komt…

  3. Ik vind ‘schoon’ niet bepaald een goed woord voor deze taal !
    Maar toch … dit foldertje is misschien eentje om te bewaren.

  4. Ge kunt die dozen ook gewoon in uw kelder zetten. Daar staan ze de eerstkomende tijd toch nog niet in de weg. Weeral plezier over een jaar of tien dan.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: