Gepost door: pharailde | december 3, 2012

Check-up

Niet voor ons, maar voor onze vier poezebeesten. Vanavond was het weer zover, hun jaarlijks bezoekje aan de dierenarts, vooral ook voor hun inentingen.
Dat is altijd nogal een gedoe vooraleer we ze ter plekke krijgen: de dierenarts woont op amper 160 m van ons deur, dus is het een beetje belachelijk om met de auto te gaan🙂 Bovendien hebben we geen vier kattenvervoerdingen (of hoe heet zoiets eigenlijk). We werken dus in shifts, waarbij ook het kroost wordt ingeschakeld: vertrekken met enkele katten (vanavond was dat met drie), en na het onderzoek van de eerste kat, neemt iemand haar terug mee naar huis en brengt dan de volgende (vandaag de laatste) kat. Bovendien is het geen sinecure om hen in die bakjes te krijgen. Ze hebben er een hekel aan, en willen er weer uitspringen (ons ondertussen vergastend op een heerlijk concert), waardoor je handen te kort komt: tegelijk de poes tegenhouden én proberen het bakje goed te sluiten (het is niet echt de bedoeling dat poeslief er onderweg uitspringt), is niet evident.
Het grappige is dan weer dat ze er bij de dierenarts niet meer uit willen, en er, na het onderzoek, gewillig terug inkruipen. Blijkbaar is dat op die korte tijd al een “veilige” haven geworden. Thuis ‘schieten’ ze er dan weer uit.

De dierenarts komt, indien gevraagd, ook wel aan huis, maar dat is niet direct een optie. Ten eerste maakt dat de rekening nog een stuk duurder (en een kleine € 170 vind ik al meer dan genoeg), ten tweede zijn onze poezen niet zo dol op onbekende mensen in huis. Van zodra er iemand vreemd in huis komt, steekt de helft van de poezen zich onmiddellijk weg, om pas weer tevoorschijn te komen als ‘de kust weer veilig is’. Een beetje moeilijk om hen zo te onderzoeken.

Enfin, we zijn weer grotendeels goed voor een jaar. Behalve een detail: twee van hen zitten met ontstoken tanden, en die moeten eruit. Tijdens de kerstvakantie mogen ze dus onder het mes: Nabucco verliest haar achterste tanden, Tornado, dienen duts, verliest gewoon al zijn – nog resterende – tanden (en blijkbaar kunnen ze daarna zonder problemen gewoon eten). Weten we inmiddels ook weer waarvoor we gaan werken. Maar we kunnen ze toch niet laten afzien, nietwaar.


Responses

  1. Onze Arthur (ondertussen al een paar jaar in de kattenhemel) heeft een kleine twee jaar geleefd zonder tanden, en inderdaad, hij kon prima harde brokjes eten! Geen zorgen voor Tornado, dus.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: