Gepost door: pharailde | augustus 6, 2012

Barcelona 2012

De week Barcelona zit er alweer enkele dagen op, we moeten weer wennen aan het Belgische herfstweer (na twee weken zomerweer: een week in België zelf, voor het vertrek, en een hele week flirten met de 30 °C in Barcelona), en we zitten weer in de dagelijkse thuisroutine van opruimen, eten klaarmaken, wassen, en wassen, en wassen, … En dan ben ik nog niet eens opnieuw aan het werk (dat is donderdag alweer, meh).
We hadden een fantastische week, samen met dochter E., zoon S.W. en T., een vriend van zoon S.W., en hebben zowaar het grootste gedeelte van het verlanglijstje afgewerkt. De eerste dag was een verkenningstocht door de stad (waarbij ook de kinderen heel sterk het gevoel hadden van in Parijs rond te lopen), met de door Gaudi ontworpen lantaarnpalen op de Passeig de Gracia, de Rambla, de oude stad (El Gotic), de haven, Barceloneta, een eerste blik op het strand (én de Middellandse Zee voor zoon S.W. en dochter E.), de Santa Maria del Mar en de kathedraal (de buitenkant).
De daaropvolgende dagen bezochten of aanschouwden (we gingen niet overal binnen) we het Park Güell, Casa Batlló, Casa Mila (ofte La Pedrera), de Sagrada Familia, het prachtige Palau Güell, het museum van Joan Miró op de Montjuïc, en de Colonia Güell in Santa Coloma de Cervelló, waar Gaudi ooit een kerk mocht bouwen maar niet verder geraakte dan de “crypte”. Het Palau Güell en de Colonia Güell waren compleet nieuw voor mij, de rest had ik al gezien, maar Barcelona is zo’n stad waar je kan blijven naartoe trekken, en de dingen opnieuw kan zien zonder dat ze vervelen. Bovendien ontdek je steeds nieuwe dingen. Tussen de cultuurhoogtepunten door werd ook even uitgeblazen, hetzij in het appartement zelf (soms eens een luie voormiddag ingelast), hetzij in het Parc de la Ciatadella (zeg maar het Citadelpark, maar veel indrukwekkender), hetzij aan het strand.

En voor de rest:

– Het was er warm, soms tot heet, maar eigenlijk viel het allemaal wel mee: temperaturen tot rond de 30°C (over het zuiden hoor je soms andere temperaturen), dus klagen was zeker niet aan de orde, zeker met onze fantastische Belgische zomer die we al achter de rug hebben). Ik heb het tot mijn verbazing allemaal redelijk goed doorstaan (want eigenlijk kan is niet zo goed tegen de warmte, als het meer dan 25°C wordt, kan dat een behoorlijke invloed hebben op mijn humeur). Gelukkig zijn er heel veel bomen in Barcelona (een van de grote charmes), waardoor er toch behoorlijk wat schaduw is, en bovendien kozen we doorgaans voor de schaduwkant van de straat. En ja, op veel plaatsen is er binnen airco, zelfs in het vakantieverblijf, dus dat deed wel deugd, zeker om te slapen. Alleen jammer dat airco zo ongelooflijk slecht is voor het milieu.

– Ook de metro is een ongelooflijk gemak: je komt overal heel snel, het is betaalbaar, en we hebben nooit langer dan vijf minuten op een trein moeten wachten. Dat is in Gent soms anders als je met de bus ergens naartoe wil. Alleen jammer dat Gent veel te klein is voor een metro.
Er was wel een groot contrast tussen de metrogangen (waar de temperatuur het vermoeden wekte dat er lava door de pijpen stroomde) en de frisse treinstellen met airco.

– Ik weet niet of dat een gedacht is van mij, maar ik heb de indruk dat er heel wat meer water gedronken wordt dan vele jaren geleden, toen je gelijk veel meer frisdrank in het straatbeeld zag. Maar ik kan mis zijn. In ieder geval, het was opmerkelijk hoeveel gekoeld water er verkocht én gedronken werd. Ook door verkopers (duidelijk van niet-Spaanse origine) in bv. Park Güell, die rondzeulden met plastic zakken met enkele flesjes ijsgekoeld water die ze aan de man probeerden te brengen.

– Door het warme weer kreeg ik af en toe zin in een ijsje (ik weet het, je krijgt daar dan weer dorst van, enz.), maar toen ik zwichtte en toch een bolletje ijs wou kopen, stond ik sneller weer buiten dan binnen: € 2,80 – € 2,90 – € 3 voor 1 enkel bolletje in een kartonnen potje vond ik toch van het goede te veel. Ik wachtte wel tot thuis (waar het ijs gewoon in de diepvriezer stond te wachten – en ja, de smaak zal ongetwijfeld veel minder subliem zijn maar er zijn grenzen).
Wat er mij doet aan denken: op de terugreis was de voorraad yoghurtjes op een bepaald moment op, en de kinderen bleken daar fan van te zijn als tussendoortje of bij de picknick. Geen nood, dacht ik, ik koop er nog enkele in zo’n snelwegwinkel. Neen dus. € 1 voor 1 enkel potje was er dus ook over. Je weet wel dat de dingen daar duurder zijn, maar dat vond ik echt te veel (’s anderendaags in de Colruyt betaalde ik ergens rond de € 3,7 voor een verpakking van 12 potjes).

– Een bezoek aan de kathedraal is uiteindelijk niet gelukt wegens vestimentaire problemen: Spanje blijft duidelijk een superkatholiek land. Toen we daar de eerste avond passeerden, hebben we het zelfs niet geprobeerd, aangezien dochter E. een T-shirt met spaghettibandjes droeg. We hadden al gezien dat het ene na het andere meisje door de ‘kledingpolitie’ was teruggestuurd. Zes jaar geleden had ik, ondanks de blote armen, geen problemen, maar mijn T-shirt had eerder brede schouderbandjes. Ik voorzag voor mij dus ook geen problemen. Enkele dagen later waren we er opnieuw in de buurt, en aangezien dochter E. nu een T-shirt met korte mouwen droeg, probeerden we het opnieuw. We waren eigenlijk vooral geïnteresseerd in de oude kloosterhof waar steevast 13 ganzen moeten verblijven, anders zou dat ongeluk brengen. Maar helaas, driewerf helaas, de dochter droeg een short, en dat kon blijkbaar ook niet door de beugel. Zucht. Ik stuurde de mannen naar binnen (kon het niet over mijn hart krijgen om haar alleen op dat plein achter te laten) met de opdracht om foto’s van de ganzen te nemen. Bleek toch wel dat het klooster al gesloten was, ook al was, volgens de info, de kerk nog een klein uur open. Zucht.
Wie tegengehouden werd door de ‘kledingpolitie’ kon doorgaans toch binnen, na de aankoop van een sjaal die daar ter plekke aan o.m. een kraampje (met o.m. noveenkaarsen en andere religieuze prullaria) kon worden aangeschaft. We hebben toch sterke vermoedens van serieuze samenwerking tussen het religieuze en het commerciële circuit. In ieder geval, we hebben foert gezegd en zijn geen derde keer teruggekeerd.

– Ik prefereer wel onze Belgische stranden boven de Spaanse: daar is bv. het zand echt vuil en stoffig. Het doet eerder denken aan het zand op bouwwerven en zo. Als je bij ons bv. je spullen die in het zand stonden opheft, en je klopt het zand eraf, dan zijn die eigenlijk proper (afgezien van de zandkorreltjes die overal tussenkruipen, dat is iets anders). Daar niet: op mijn handtas bleef een hardnekkige laag stof achter.
En dan zwijg ik nog over al het afval dat overal achtergelaten wordt, het lijkt me toch een graad erger te zijn dan bij ons.
Schrijnend zijn ook de strandverkopers, die dan wel geen “Berlijnse bollén! Boules de Berlín!” verkopen, maar mojito’s en andere cocktails in plastic bekertjes (en die dan in het zand laten vallen), of bier of water in vieze plastic zakken. Een ander verschijnsel dat ik op het strand van Oostende nog nooit zag, zijn de oosterse masseuses die, gewapend met een handdoek en een flesje olie, rondgaan om hun diensten aan te bieden. Geen idee van de prijs, want het aanbod hebben we afgeslagen. Bovendien: de combinatie olie en zand lijkt mij niet zo comfortabel.

Het is wel even wennen aan het feit dat je ’s avonds op het strand in de schaduw komt te zitten: je kan daar de zon niet zien zakken in de zee, met prachtige rode en roze luchten. Wel een wondermooie maansopgang gezien. Boven de zee. Het is eens iets anders.

– Ook grappig: de aanwezigheid van talrijke parkieten in de palmbomen aldaar en vooral, je hoort ze overal maar je ziet ze bijna niet, hooguit wat groene schichten bij het aan- of wegvliegen. Maar doorgaans zitten ze verstopt tussen de palmbladeren.

Foto’s volgen zo spoedig mogelijk, maar inmiddels is het al wat te laat, en mijn bed lonkt.


Responses

  1. Zalig verslag, zou zo ook vertrekken!

  2. […] zomer genoten we van een weekje vakantie in Barcelona (het lijkt al van in een vorig leven). Wat mij er trouwens doet aan denken dat u nog een laatste […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: