Gepost door: pharailde | juli 27, 2012

Geboft

Zit momenteel in een warme maar gezellige hotelkamer in Vergèze, een beetje verder dan Nîmes, op tussenhalte op weg naar Barcelona. Vandaag een goeie duizend km gemaald in een snikhete auto, morgen nog iets tussen vier- en vijfhonderd km, en halverwege ook proberen naar het Dali-museum te gaan in Figueres.
Ondertussen profiteer ik hier van de gratis wifi om nog iets aan te vullen over onze zoon, die zo ‘bofte’ met de bof, kwestie van de gezinsannalen wat bij te houden. Want hij ging voor de full options: hadden zijn vrienden bof langs 1 kant, hij was opgestaan met twee bolle wangen. En ik had hem nog maar net gewaarschuwd dat teelbalontsteking een mogelijke complicatie bij jongens is (kwestie dat hij zich in voorkomend geval geen ongeluk zou schrikken), of jawel, ’s anderendaags had hij prijs. Voor alle zekerheid toch maar naar de huisarts gestuurd, die zei dat als het erger werd, hij naar de spoed moest. Op donderdagmorgen belde hij mij dan met de huistelefoon om te zeggen dat hij amper kon rechtstaan van de pijn, dus voor alle zekerheid naar de spoed in het UZ. Daar kreeg hij prompt een masker op (hij had nu plots een eendenbek), enkele vragen beantwoord, en dan naar de isolatiekamer – ze hadden duidelijk geen zin in verdere besmettingen, wat maar normaal was. Enfin, om een paar uren samen te vatten, hij werd onderzocht, er werd bloed geprikt, hij moest nog op consultatie bij de uroloog en toen mochten we naar huis, met een dosis ontstekingsremmers en pijnstillers, om daar verder te genezen. Gelukkig dat hij die medicijnen had, want de koorts, die weg was, was weer in alle hevigheid teruggekomen.

Tegen maandag begon hij er weer door te komen, woensdag moesten we nog eens op controle, en inmiddels is hij zo goed als genezen. Gelukkig.

En nog iets over de spoedafdeling van het UZ: dat is nog erger dan een versterkte burcht. Ge geraakt daar niet binnen of buiten zonder een personeelslid met een badge, wat vervelend is als ge gewoon naar de automaat wilt gaan in de wachtzaal om iets te eten te halen. Die automaat had nog kuren op de koop toe, want mijn bestelling bleef in het machien ‘hangen’. Gelukkig kende de verpleegster aan de balie de kuren, en kwam ze er eens goed aan schudden (ik durfde dat nog niet zo goed, en al helemaal niet omdat er volk stond op te kijken).


Responses

  1. Bof, niet zo leuk. Maar worden baby’s daar normaal niet tegen ingeënt ?

    • Jazeker, al onze kinderen zijn daartegen ingeënt, maar blijkbaar maakt het bij deze epidemie (die al sinds maart aan de gang is) niet uit, ook heel wat ingeënte studenten worden ziek. En men vindt blijkbaar niet direct hoe dit allemaal te verklaren is.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: