Gepost door: pharailde | mei 2, 2012

Druk? neuh

Jawel, ik kom hier nog eens langs, want het is duidelijk alweer veel te lang geleden. Niet verstandig, ik weet het, want ik zou beter mijn bed opzoeken, maar ja, het vlees is zwak.

Wat ik zoal gedaan heb de laatste weken? Vanalles en nog wat, en veel te veel dingen tegelijk aan mijn hoofd, zowel op het werk als daarbuiten, waardoor ik, als ik bezig ben met het ene, alweer aan het denken ben aan wat er nog moet gebeuren/wat ik nog zou willen doen.
Een greep uit de activiteiten (rewind naar zaterdag 21 april):

Op zaterdag dus, de officiële kennismaking (amai, wat klinkt dat deftig) met de ouders van vriend M., met een stukske taart. Gelukkig zijn er de taarten van Les Tartes de Françoise, daarmee heb je onmiddellijk gespreksstof. Niet dat dat nodig was, integendeel. Een gezellige namiddag gehad. ’s Avonds moest ik mij dan nog een beetje voorbereiden voor Erfgoeddag ’s anderendaags. Ik was van dienst om de hele dag Hippolyte Metdepenningen (aan het Koophandelsplein, vlak vóór het oud Justitiepaleis) gezelschap te houden, en uitleg te geven aan de geïnteresseerden. Het weer viel een stuk beter mee dan gevreesd, slechts in de namiddag een fikse regenbui, maar op dat moment zonder al te veel wind, en nadien weer de zon. Ik had mij erop voorzien, met veel plastic en een grote paraplu, dus dat viel mee. Voor de rest was de opkomst redelijk kalm, maar met toch regelmatig heel belangstellende bezoekers, waardoor ik mijn uitleg toch een paar keer gegeven heb. Dat was bovendien best gezellig zo, staan vertellen tegen een beperkt aantal mensen.
Tegen de avond was de pijp wel ongeveer uit, met een fikse migraine-aanval op de koop toe. Gelukkig werkten de medicijnen dan toch na geruime tijd.
Op maandag had ik een dagje vrij genomen, want de inmiddels ontstane huishoudelijke achterstand moest toch wat worden weggewerkt.

Dinsdagavond was ik na het werk afgesproken om met de bijzonder sympathieke G. een glas te gaan drinken en gezellig bij te kletsen, woensdag trok ik zoals elke woensdag naar het UZ voor mijn wekelijkse fitnesstoestanden, donderdagavond was er een vergadering van de Vriendenkring van het Stadsarchief en vrijdagavond was er de wekelijkse jacht en visvangst bij Jef Colruyt. Een week waarin ik dus geen enkele avond op een normaal uur thuis was.

Gelukkig was er dan een weekend van vier dagen. Vier dagen rust dus, is een mens geneigd te denken. Maar neen, want op zaterdag toog ik voor het werk naar Tienen, voor een boekvoorstelling van een boek waaraan we met verschillende archieven hebben meegewerkt, gecombineerd met een publieksactiviteit in de vorm van heel wat muziekoptredens. Een gezellige bedoening, maar ik was toch blij dat ik thuis was (hoewel we er ontzettend van genoten dat het in het oosten van het land een stuk warmer was dan thuis, en we toch heel wat zon gezien hebben).
Zondag ben ik mijn kot niet uitgekomen, maar maandag heb ik ervan geprofiteerd om toch enkele boodschappen te doen, zoals kleren voor mezelf (eerder zomerkleren, dus ik zou die nu toch wel eens een keertje willen aantrekken – goed gehoord dus, weergoden daarboven, die herfsttoestanden mag je nu wel weer opbergen, het is lente dat we willen, en iets langer dan die twee dagen op maandag en dinsdag) en voor de wederhelft. Oh ja, en ook taart. Want maandag telde onze zoon J. zowaar 19 lentes. Gaat dat een beetje snel zeg. Ondertussen is hij ook bezig met zijn toelatingsproeven voor de studierichting Muziektechniek in Hasselt, is zoon S.W. bezig met zijn eindwerk in het laatste jaar secundair, zijn GIP, en legt dochter M. de laatste hand aan haar masterscriptie (enfin, het deel dat ze nu moet afgeven, volgend jaar komt er dan nog een deel). Dat zorgt toch wel allemaal voor de nodige stress.
En tussendoor zijn er nog de huishoudelijke karweien (die wasmanden, die geraken gelijk nooit leeg), het werk voor Gentblogt, blijf ik met een achterstand van blogs lezen zitten, moet ik dringend mijn mailbox eens uitkuisen en wil ik zowaar tussendoor nog eens de krant en een boek lezen.
En ondertussen is er ook nog de bezorgdheid om mijn vader, die vorige week geopereerd werd van wat blijkt een agressieve huidkanker te zijn. Dus is het ook daar koffiedik kijken wat de toekomst brengt.

Nu ga ik toch mijn bedstee opzoeken, want straks is het op het werk ook een emotionele dag, want het is de begrafenis van de voorzitter van onze raad van bestuur.

En bovendien mag het nu toch wel eindelijk eens echt lente worden, de plantjes hebben inmiddels water genoeg gehad, en ik wil weer regelmatig buiten eten, in plaats van zulk een eenmalig moment gisteren (dinsdag).


Responses

  1. Heel herkenbaar, al zijn jouw “na-uren”-activiteiten andere dan de mijne. En ik wil ook wel vaker buiten eten dan dinsdag (bij ons was er maandag een hoosbui toen ik klaar stond om de borden naar buiten te brengen). Een zomerkleedje heb ik één keer aan gehad en dat hangt nu te treuren omdat het vandaag niet buiten mocht.
    En ook nog: het beste met je vader.

  2. Hunkeren naar lege dagen, dat ken ik. (Al heb ik er regelmatig.)
    Hunkeren naar die taart… dat ken ik ook.
    Hunkeren naar wat warmte en zon… moet ik het nog zeggen?

  3. […] Trouwens, ik weet niet meer of ik dat hier al gezegd heb (en zo ja, mijn excuses), maar voor de toelatingsproef voor Muziektechniek in Hasselt was hij niet geslaagd. Ah neen, er bleken te veel andere kandidaten te zijn die meer en […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: