Gepost door: pharailde | december 23, 2011

Het vliegtuig is altijd een beetje reizen …

Vorige week vrijdagavond vertrok zoonlief weer naar het noorden. Zo gaat dat: ’s ochtends het laatste examen, ’s avonds het vliegtuig op.
En je raadt nooit wie er mee was op reis! Jawel, Murphy himself (of een kloon, dat kan ook).
Het was behoorlijk slecht weer vrijdag, met veel regen en smeltende sneeuw en wind, en dat had zijn gevolgen voor het vliegverkeer, met heel wat vertragingen tot gevolg.
Zo had hij in Frankfurt volgens het vluchtschema ruim anderhalf uur vooraleer het vliegtuig naar Stavanger vertrok. Dat was in real time gereduceerd tot een goed kwartier om in een gigantische luchthaven van heel de ene kant naar gans de andere kant te geraken. Hij spurtte de ziel uit zijn lijf (waarbij hij ook nog eens ergens moest vragen aan welke gate hij moest zijn omdat die info blijkbaar niet op de schermen stond) om hoogrood en lichtelijks verwilderd nog net binnen de tijd aan de juiste gate aan te stormen, waar men hem teken dat hij … het rustig aan mocht doen: ook die vlucht had vertraging. Alleen stond dat nergens aangegeven. Een geluk bij een ongeluk dus, maar het ware comfortabeler geweest indien hij van een en ander op de hoogte was.

Soit, hij dus ook gevraagd (weet niet of het al in het vliegtuig was of nog aan de gate) hoe het zat met de bagage, of die – door al die vertragingen – wel degelijk ook overgeladen was. Na enige navraag, verzekerden ze hem dat alles in orde was. Tot hij aan de bagageband stond en na een half uur (en tienmaal dezelfde roze valies te zien passeren, naar zijn zeggen) doorhad dat zijn valies er niet bij was. Hij dus naar de balie voor de gebruikelijke formaliteiten en de verzekering dat ze hem gingen bellen. Hij kreeg wel een toilettas met wat spullen mee, en een T-shirt.

Het werd zaterdag, en het werd zondag en hij had nog geen teken van leven. Maandag, in de late namiddag, toen zijn madam klaar was met werken, hebben ze dan zelf maar gebeld. En nog eens gebeld. En nog eens. Om dan maar opnieuw naar de luchthaven te rijden, want die telefoon werd maar niet opgenomen. Daar kwamen ze te weten dat de baliebediende vrijdagavond een fout in het telefoonnummer had opgeschreven. Zijn valies was wel degelijk nagestuurd, maar was al doorgestuurd naar het distributiecentrum, wat dat ook moge wezen. Hij kreeg een telefoonnummer mee, en de raad om dinsdagochtend te bellen. Wat hij ook deed. Om weer in diezelfde dienst van de luchthaven terecht te komen. Oeps, blijkbaar vergissing met het doorgeven van het telefoonnummer. Nieuw nummer gekregen en gebeld. Ok, nu was hij wel bij de juiste dienst, maar daar was geen valies te bespeuren (enfin, toch niet de zijne). Omdat ze het daar ook een vreemde situatie vonden, beloofden ze hem om het uit te zoeken, en gingen ze hem terugbellen. Wat ze kort nadien ook gedaan hebben: de valies was terecht (ze stond in een of andere auto) en werd diezelfde dag nog ter plekke gebracht.

Een dikke oef. Want hij kreeg zo stilaan wel behoefte aan andere kleren. En zijn spullen. En de chocolade. En ook mijn cadeaus voor de ‘Noorse connectie’ zaten erin.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers op de volgende wijze: