Gepost door: pharailde | september 15, 2011

Een portie cultuur gaat er altijd in

Nu ik er zo bij stilsta, hebben we de laatste dagen redelijk wat aan cultuur gedaan. Vrijdagavond gingen we voor Gentblogt naar de officiële heropening van het Lakenmetershuis op de Vrijdagmarkt, alwaar het Willemsfonds gehuisvest zit. Het gebouw was de voorbije maanden gesloten voor renovatiewerken om te beantwoorden aan de veiligheidsnormen van de brandweer. Nu die werken achter de rug zijn, kan het gebouw weer gebruikt worden voor grote en kleine culturele activiteiten, en dat moest natuurlijk gevierd worden. Er waren de gebruikelijke toespraken, maar ook een (mini-)optreden van Pierke Pierlala en een muziekoptreden van Rudy De Sutter. Na de receptie gingen we nog samen gezellig een hapje eten.

Op zaterdagmiddag werden we dan tussen 13.30 u. en 14 u. in Drongen verwacht voor een bezoek aan de oude pastorie en de gewezen norbertijnenabdij, een activiteit van het GOF, de vriendenkring van het Stadsarchief. Het moet gezegd, de pastoor woont daar schoon, wreed schoon, met een gigantische tuin. Het is altijd leuk om zo eens een kijkje te kunnen nemen in gebouwen die je anders alleen van langs buiten ziet. Er zit een gluurder in elk van ons, peins ik zo.
Ook het bezoek aan de abdij was leerrijk, alhoewel ik het persoonlijk wel wat jammer vond dat de gids meer onderlegd was in uitleg over bezinning en jezuïeten en geestelijke oefeningen dan in de geschiedenis van de abdij. Natuurlijk kan je dat hemzelf niet kwalijk nemen, ieder heeft zijn specialiteiten, en misschien was hij de enige die die middag vrij was om te gidsen, maar ik bleef soms toch een beetje op mijn honger zitten.

De Open Monumentendag op zondag lieten we dan weer aan ons voorbij gaan. Het grootste deel van de open monumenten hadden we in het verleden al bezocht, en er moest ook nog een beetje van huishouden en zo gedaan worden.

Maandagavond was ik wel present in het Paleis der Academiën, waar prof. dr. Herman Van Goethem kwam spreken over de permanente tentoonstelling in het nieuwe museum over de holocaust en de mensenrechten dat in april 2012 zijn deuren opent in de Dossin Kazerne in Mechelen. Ik sta er altijd van te kijken wat een verschil er bestaat tussen mensen die lezingen geven. Er zijn er die boeiend kunnen spreken, maar toch vooral een tekst aflezen, en er zijn er die gewoon staan te vertellen, waarbij je geen tekst opmerkt, maar op een volstrekt natuurlijke wijze hun publiek weten te boeien. Zalig is dat, en Herman Van Goethem behoort duidelijk tot deze laatste categorie.
Ondertussen mocht ik nog eens genieten van problemen die voor pendelaars dagelijkse kost zijn: vertragingen ten gevolge van diverse technische storingen aan treinen. Eigenlijk zelfs geen grote vertraging gehad (slechts 20 minuten), maar voldoende om te laat en helemaal bezweet, buiten adem en knalrood toe te komen (iets wat ik dus absoluut wou vermijden, want ik heb daar een gloeiende hekel aan).

Dinsdag kon je ons dan weer in Charleroi terugvinden. Jawel, een daguitstapje naar het ‘buitenland’. Ik had voor wederhelft E. zijn 50ste verjaardag (februari vorig jaar dus!) een cadeaubox voorzien met een museumbezoek in. Niet dat we per se zo’n box nodig hebben om in een museum te geraken, maar het was eerder symbolisch in de zin van ‘we zijn dan nog eens een dagje samen weg’. Blijkbaar was het toch wel een hulpmiddel om in een ons onbekend museum te geraken, want de vervaldatum was dus 30 september e.k. Dus werd het stilaan dringend, en zo genoten we dinsdag van een heerlijk dagje uit met ons tweetjes naar het Fotografiemuseum, in Charleroi dus. Het was een zeer leerrijke en boeiende tocht doorheen de geschiedenis van de fotografie (en dus ook doorheen de geschiedenis tout court). Daarbij valt mij eigenlijk vooral op dat er niets veranderd is, en dat fotografie nog altijd aangewend wordt voor dezelfde dingen: om beelden die men ziet vast te leggen, om zaken aan te klagen, om te choqueren, om kunst te maken, om beelden die men in zijn hoofd heeft vast te leggen, enz.

Komende zaterdag is er de jaarlijkse cultuurmarkt in Gent, en ik hoop er te geraken, net zoals op het slotconcert en afsluitend vuurwerk van Odegand op de Graslei (en vooral hopen dat het weer niet té slecht is).

En zo heb ik weer een en ander in mijn extern geheugen vastgelegd en opgeslagen.

Advertenties

Responses

  1. Tjonge! Een portie? Dat is een overdosis!

    • zapnimf, nog even meegeven dat we het “Musée de la Photographie” binnengestapt zijn om 11:30 uur en “Pharailde left the building” om 17: 45 uur. Je bent bij deze dus gewaarschuwd als je ons meeneemt naar het Museum aan de Stroom (MAS) !

      • Toch nog even verduidelijken dat we in die tijd ook in het museumcafé wezen lunchen zijn (en aangenaam verrast werden door de meer dan betaalbare prijzen), en dat we na het museumbezoek de tijd nog wat gerekt hebben door er nog iets te drinken en te genieten van een terrasje in de zon, gevolgd door een bezoekje aan de museumshop. En dit rekken van de tijd was vooral voorzien om niet in de volle avondspits en dus files op de Brusselse ring terecht te komen. Wat overigens goed gelukt is.

      • Ja, eey, ik neem voor alle zekerheid een klapstoeltje mee dan!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: