Gepost door: pharailde | september 11, 2011

Vakantiefoto’s Abdij van Pontigny

Nu we alweer goed ingedraaid zitten in de mallemolen van het dagelijks leven (en stiekem alweer verlangen naar vakantie), tijd voor nog wat vakantieherinneringen.

Na onze uitgebreide uitstap naar Guédelon, deden we het op dinsdagochtend rustig aan – het was tenslotte vakantie – en genoten we van het mooie weer door buiten wat te zitten lezen. Het plan was dan om na een bezoek aan de supermarkt en het middagmaal naar de abdij van Pontigny te rijden. Aangezien ze rond twee uur nog in volle siësta bleken te zitten – tja, ons persoonlijk uurschema en dagindeling loopt altijd compleet anders dan in het gemiddelde gezin – besloten we maar om iets uit de voorraad die nog restte uit het vuistje te eten en eerst op pad te gaan om dan in het terugkeren boodschappen te doen. Anders zouden we te veel tijd verliezen.

Wij dus op pad naar de abdijkerk van Pontigny, niet zo ver van ons vakantieverblijf gelegen. We hadden ons laten leiden door de foto in onze reisgids, en het moet gezegd, het was een heel mooie en sobere kerk, zoals ik ze graag zie. Want ik hou voor kerken veel meer van de sobere romaanse/vroeggotische stijl dan van flamboyante barok en rococo. De cisterciënzerabdij werd gesticht door Hugo van Mâcon, een gezel van Bernardus van Clairvaux, zo staat het in de reisgids. De bouw van het huidige klooster startte in 1140, met o.m. schip en transept, terwijl het koor dateert van de periode 1185-1206.

De abdij bleek later een favoriet toevluchtsoord te zijn voor Engelsen, en dan vooral aartsbisschoppen van Canterbury. Zo verbleef Thomas Becket (ca 1118-1170) er van 1164 tot 1166, nadat hij naar Frankrijk gevlucht was na onenigheid met de Engelse koning Henry II. Theoloog Stephen Langton (ca 1165-1228) werd, tegen de wil van de Engelse koning Jan zonder Land, door de paus aangesteld tot aartsbisschop van Canterbury, maar mocht van de koning het land niet in (Langton werkte in Parijs). Tijdens zij zes jaar durende ballingschap, verbleef hij in Pontigny. De laatste aartsbisschop van Canterbury die er verbleef was Edmund Rich (1175-1240). Tijdens een reis naar het Vaticaan, maakte hij een tussenstop in Pontigny, waar hij ziek werd. Tijdens zijn terugkeer naar Engeland overleed hij in Soisy, maar had te kennen gegeven dat hij in Pontigny begraven wilde worden. In 1246 werd hij heilig verklaard, waarna hij eeuwenlang aantrekkingskracht uitoefende op pelgrims.

De lindenlaan die naar de kerk leidt, en rechts een libanonceder in het abdijpark

De voorzijde van de kerk

Zo’n lege kerk is behoorlijk indrukwekkend

De tombe van de H. Edmund

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: