Gepost door: pharailde | augustus 7, 2011

Back in town

Ja, het was hier wat stil de laatste week.
Wees gerust, er was helemaal niets aan de hand, integendeel. We waren den bos in. Naar la douce France. Met onze twee jongste spruiten.
Het moet gezegd, het heeft deugd gedaan.
Alles op het gemak, en toch redelijk veel gezien.

We verbleven in Cour La Barrée, vlak onder Auxerre (in Bourgogne), zo’n 470 km van hier, waardoor we slechts een uur of zes onderweg waren (incl. picknick), en geen twee dagen zoals twee jaar geleden in Noorwegen. De terugrit vorige zaterdag duurde minstens een uur langer, maar dat kwam omdat ze het nodig vonden om uitgerekend vorige week aan wegenwerken ten zuiden van Rijsel te beginnen zodat we het filerijden nog eens konden oefenen.

Ons tijdelijk verblijf

We wandelden af en toe langs het Canal du Nivernais aan de Yonne dat zowat naast ons bed liep, we deden terrasjes en genoten van de maaltijden in de schaduw van de lindeboom op ons ‘terras’. We aten meermaals op restaurant, hoewel dat tot onze verbazing niet altijd evident was: gesloten op zon- en maandag, jaarlijkse vakantie, restaurant te koop, keuken al gesloten, enz. We gingen naar de supermarkt in het naburige dorp (het was dinsdagmiddag om een uur of twee) om vast te stellen dat het begrip siësta er duidelijk was ingeburgerd: de Atac (wat een naam voor een supermarktketen) bleek dicht van 12 tot 15 u., evenals de ernaast gelegen bakkerij.

Het Canal du Nivernais en de Yonne, gebroederlijk naast elkaar

Er was het vertrouwde gezelschap van wespen en vliegen, we werden wakker van het getsjilp van de mussen, we zagen heel wat hagedissen, en de laatste dagen kregen we zowaar het bezoek van een poes.

We hadden geluk met het weer. De eerste twee dagen had ik nog gerekend op bewolking en regen, maar we waren nog lang niet in Parijs toen de zon tevoorschijn kwam, en ons tot en met dinsdag gezelschap hield. Wel elke dag een beetje warmer om ons dan dinsdagavond laat te trakteren op een kletterend onweer met fikse buien. Maar toen lagen we al gezellig in ons bed te lezen. Ook woensdagochtend bleef het regenen maar toen we er dan toch op uit trokken, bleef het droog. Donderdag en vrijdag wisselvallig maar grotendeels droog (over die vijf druppels in Beaune spreken we niet) en warm, en op zaterdagochtend weer gietende regen. Wel lastig om naar huis te rijden maar geen uitstappen die daardoor ‘in het water vielen’.

We verkenden het gezellige middeleeuwse stadje Auxerre, we zagen in Guédelon een nieuw middeleeuws kasteel in opbouw (mocht je ooit in de buurt zijn, meer dan de moeite waard om te bezoeken), we bezochten de abdijkerk van Pontigny, we waren getuige van vergane glorie in het kasteel van Tanlay en in het stadje Tonnerre, we lieten ons verbazen door het Hotel Dieu in Beaune (die rit van 150 km hadden we er graag voor over) en zagen eindelijk met eigen ogen het wereldberoemde romaanse timpaan van de Basilique Sainte-Madeleine in Vézelay.
De kinderen maakten kennis met een ver en minder ver verleden.

We maakten meer dan eens dankbaar gebruik van de ‘Aires’ langs de Franse wegen om te picknicken. Schitterende accommodaties waar je doorgaans op je gemak kan eten, zeker op de kleinere. Daar laat het sanitair soms wel wat te wensen over, waarvoor we dan stopten aan een ‘Aire’ met benzinestation.

En jawel, ook Murphy was mee. Op zaterdagavond had zich een schroef door ons linkervoorwiel geboord (ze had zich heel venijnig verstopt tussen het grind langs het Canal, waar we onze auto konden parkeren (en ik elke keer schrik dat we in het water zouden belanden, zo zonder reling of iets), wat we pas op zondagochtend ontdekten. Tijdens de rit naar Auxerre hadden we al een vreemd geluid opgemerkt, gestopt en op het eerste gezicht niets speciaals gezien. Ter plaatse nog eens goed gekeken en toen vonden we de boosdoener. Hem vooral laten zitten was de boodschap, en in de gaten houden hoe de band zich hield. Dat ging vrij goed, tot woensdagochtend bleek dat de band begon te lossen en dus best vervangen werd. En juist ja, wanneer was dat ene moment tijdens de vakantie dat het water goot. Goed zo, op woensdagochtend. Ik geef het toe, dat was vooral vervelend voor de mannelijke helft van het gezin, dat die klus moest klaren. De vrouwelijke helft zat gezellig binnen met een boekske.

Ondertussen zijn we al weer goed en wel terug, zijn de valiezen geleegd, draait het wassalon weer op volle toeren, en kunnen we weer overschakelen naar het dagelijks leven. Heel geleidelijk aan, welteverstaan, want joepie, we zijn nog een weekje thuis, met zowaar nog logeerplannen in de Antwerpse Kempen op het programma. En lezen, veel lezen, want ik heb nog wat mails in te halen (gelukkig minder dan verwacht) en nog meer dan 270 ongelezen blogposts op de teller staan.

Advertenties

Responses

  1. 271, want ik heb er vandaag nog eentje geschreven. 🙂

  2. Jij ziet dat allemaal goed zitten.
    We vonden het al stilletjes hier.

  3. […] – is het wel leuk om nog eens terug te keren (althans toch in gedachten) naar onze vakantie in Bourgogne. Omdat beelden soms meer herinneringen oproepen dan woorden, krijgt u hier vooral […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: