Gepost door: pharailde | mei 31, 2011

Bezig blijven

En toen zat de jongste zoon ineens in zijn laatste jaar en moest hij zijn GIP (ofte geïntegreerde proef, het verplichte eindwerk in TSO, KSO en BSO) maken.
En toen, toen was de deadline voor het indienen van die GIP 31 mei, vandaag dus, en was het de laatste dagen alle hens aan dek.
En toen, toen was het de avond van 30 mei, en had hij mij gevraagd of ik de tekst nog eens wou nalezen. Maar er was blijkbaar nog meer werk aan dan verwacht en net toen ik het om half een vannacht toch eigenlijk wel bedtijd vond, was hij klaar.
Dus duwde ik de vermoeidheid nog even weg, en bekeek zijn tekst (je kan toch geen werk indienen met pakweg een dt-fout in). Tegen één uur waren we klaar (het ging toch om 86 pagina’s, gelukkig met veel tabellen en illustraties die ik kon overslaan) en kon hij printen.
Ik had net slaap lekker gezegd toen hij de printopdracht gaf, want de rest, dat kon hij immers zelf.
Maar slapen zat er nog niet echt in, want toen, toen was het om zeep.
De printer vond het nodig om de eerste drie pagina’s niet alleen op te eten, maar te verslinden en te vermorzelen in zijn hele binnenste. Gauw de printopdracht geannuleerd, en dan op zoek naar alle papier. Dat kwam neer op een nagenoeg complete ontmanteling van de printer (een ware marteling, want die verschillende panelen zitten zodanig vast dat je je vingers behoorlijk bezeert om iets los te klikken, om nog te zwijgen van de schrik om iets af te kraken). Maar we zagen achteraan toch het verloren derde blad zitten, helemaal samen geplooid, en werden we geconfronteerd met de gespleten persoonlijkheid van een vel papier: onwrikbaar vast en stevig op plaatsen waar je het los wil krijgen, en kwetsbaar en zwak op plaatsen waar je houvast nodig hebt en eens goed zou willen trekken. Maar dan sta je plots met een stuk(je) blad in je handen. Enfin, een halfuurtje wrikken en trekken en prutsen (met de nodige hulpstukken) en heel wat snippers later, hadden we het grootste deel van het blad er toch uit gehaald. Om dan tot de vaststelling te komen dat er achteraan een soort wieltje was losgekomen. Geprobeerd om dat weer vast te haken (vingers zijn ongelooflijk handige instrumenten maar op sommige momenten veel te gigantisch) waarbij bleek dat er ook iets afgekraakt was. Dat was wel heel wat minder (want hoe gaan ze een meer dan acht jaar oude printer nog kunnen herstellen als er enkel een klein stukje plastic is afgebroken), maar we besloten dat dat zorgen voor morgen waren want inmiddels was het al na half twee, en de bobijn was af.

Voor het printen vonden we ’s ochtends een andere oplossing en wederhelft E. slaagde erin dat losliggend onderdeeltje eruit te halen (lees prutsen). De printer werkt dus weer. Voorlopig toch.

Advertenties

Responses

  1. OMG, wat een stress. Je zal het nooit anders zien, natuurlijk.

  2. Het eigenaardige vond ik eigenlijk vooral dat ik mij niet eens opgejaagd heb (wat doorgaans wel gebeurt in zo’n situaties, ik kan dan soms behoorlijk flippen). Misschien was dat wel een voordeel van zodanig moe te zijn, dat ge geen energie meer hebt om te flippen, of zelfs maar u lastig te maken.

  3. printers laten het ALTIJD afweten als je op het laatste nippertje nog iets belangrijks moet printen.
    dat is al altijd zo geweest en zal altijd zo blijven, niet alleen in de schooltijd, maar evenzeer op het werk.

  4. Oh dat klinkt bekend, hier was het een paper van 26 pagina’s en ook de nodige printproblemen

  5. Vreemd dat het niet digitaal ingeleverd mocht worden …..
    En nu is dus het wachten op de beoordeling?
    Sterkte en Succes!!!
    Vriendelijke groet

  6. […] aanwezig bij zoon J. Het was duidelijk zijn dagje niet (enfin, eigenlijk al zijn week, gezien het printeravontuur). Woensdagochtend, op weg naar school, had hij een aanrijding met een geparkeerde auto (auto […]

  7. […] gisteren en vandaag, die timing kon ook beter) met de nodige stress. Vorige week was er ook nog de GIP-voorstelling van zoon J. en zijn klas: een optreden van een bandje waarvoor licht en geluid en […]

  8. Steeds vaker laat ik werk digitaal inleveren.
    Printerproblemen verdwijnen daardoor.
    Vreemd genoeg vragen leerlingen soms om het werk geprint te mogen inleveren.
    Dit omdat er geen internet beschikbaar is.
    Toch wil ik je niet vermoeien met de problemen van het openen en beoordelen van digitaal werk.
    Talloze emailtjes dat het werk is doorgestuurd of met mij gemaild is.
    Maar ook een volgelopen documenten box met naamloze en/of lege documenten.
    Gelukkig is het nu vakantie.
    Zonnige zomergroet


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: