Gepost door: pharailde | maart 16, 2011

Stil

Maandagochtend moest ik op controle in het UZ (alwaar alles ok was, dit terzijde), waarvoor ik verlof genomen had. Ik had natuurlijk in de namiddag kunnen gaan werken, maar ik vond het veeeeeeeeeeeel interessanter en leuker om iets gezelligs met ons tweetjes te doen. Anders blijft een mens maar aan het werk, want er is altijd en overal wel iets te doen.
Een museumbezoek was uitgesloten aangezien het maandag was, dus viel de keuze op de natuur.

Nu is het zo dat we sinds een maand of twee (peins ik) eigenaar zijn van een stukje natuur in de Vlaamse Ardennen, een stuk erfenis van wijlen mijn schoonvader dat we ingekocht hebben, in de familie gemeenzaam de “planterij” genoemd. Helaas past het niet altijd in de planning om daar regelmatig naartoe te gaan (je moet toch al gauw op een uur of twee extra rekenen voor de verplaatsing heen en terug), maar af en toe maken we dat het past. Zo ook maandag. We hadden hier op de oprit een aantal prille esdoorns staan die we nog net binnen de juiste periode wilden verplanten.

Het had wat voeten in de aarde voor we eindelijk konden vertrekken (er moest nog een en ander gebeuren, er waren telefoons, er was de deurbel, en hoewel we oorspronkelijk planden om wat picknick mee te nemen, bleek het plots middag en dus eenvoudiger om eerst gewoon thuis te eten), konden we iets over tweeën dan toch de frisse Ardennenlucht opsnuiven. Het is daar zalig vertoeven, volledig omgeven door natuur en weilanden en geen huis te zien. Bij gelegenheid geef ik hier wel eens wat foto’s, maar dan moet ik er eerst aan denken om het fototoestel mee te nemen.
Aangezien het maandag was, waren er ook heel weinig wandelaars en konden we ten volle genieten van de rust en de absolute stilte (op af en toe een overvliegend vliegtuig na). Hoewel, stilte. We kregen een volwaardig concert gepresenteerd: de merels, mussen, kraaien, en ander gevleugelte (ornithologie is niet echt mijn specialiteit) deden hun uiterste best.

De boompjes werden geplant, het toegangspad werd een stuk braamstruikvrij gemaakt (hoe lekker ik braambessen ook vind, de planten moeten liefst niet alles overwoekeren) en er werd een stuk in het naburige bos gewandeld, waar we genoten van het prachtige tapijt van kleine, witte bloempjes, bosanemoontjes peins ik (voortgaand op de afbeeldingen in google). Het was echter al te snel weer tijd om huiswaarts te keren, want de ouderlijke en huishoudelijke plicht riep.

Over twee maanden heb ik weer een controleafspraak bij de dokter.

(en oh ja, mocht je er nog aan twijfelen, het is dus effectief lente, want hier en daar zag ik superschattige lammetjes in de diverse weiden)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: