Gepost door: pharailde | februari 20, 2011

Stavaza

Even van stand van zaken doen.
Ik ben nu thuis sinds maandag en voel me redelijk goed. Wel nog ongelooflijk moe, waarbij ik geen idee heb of dat gewoon door het genezingsproces is, of nog nawerking van de narcose, of gewoon een terugslag van al de vermoeidheid die al eeuwen in mij zit en waaraan ik nu gewoon toegeef/mag toegeven (ik had de laatste maanden eigenlijk nogal veel hooi op mijn vork genomen – en ik moet nog uitdokteren hoe ik dat in de toekomst wat kan verminderen).
Een paar machines wassen lukt zonder problemen, tafel dekken/afruimen, al eens een stukje helpen met koken, en gisteren zelfs mee geweest voor de wekelijkse jacht en visvangst in de Colruyt (maar wel al het zware werk door de wederhelft laten doen uiteraard, want heffen en zo mag ik gewoon nog niet). Ook de oog-handcoördinatie lukt gelijk nog niet goed. Ik ben superonhandig en laat alles uit mijn handen vallen. Gelukkig nog geen scherven moeten opruimen.
Voor de rest lees ik veel en geniet ik daar enorm van. Inmiddels al twee boeken uit (Italiaanse schoenen en De honden van Riga, beide van Henning Mankell – de tweede een Wallander, de eerste niet) en een heel stuk van Congo van David Van Reybroeck, kwestie van wat af te wisselen. Ook op de pc lukt het om de mails bij te houden en de blogs bij te lezen, maar zelf iets schrijven – zelfs een gewone reactie – lukt nog maar heel matig. Het is alsof mijn hersenen op dat vlak echt nog niet meewillen. Vandaar dat het hier alweer zo lang duurde. Ook typen zonder fouten gaat nog moeizaam, ook al is dat na een week alweer heel wat gebeterd.
Het enige waar ik nog echt fysiek last van heb, is die metaalwinkel in mijn buikvel (en de pleisters om die te af te schermen jeuken nogal), maar morgenavond mag ik naar de huisarts om mij te laten ontnieten. Ik kijk ernaar uit.

Maar nu waarom het allemaal draait: dat afvallen. Ik hou mij heel erg strikt aan mijn post-operatiedieet (alleen beschuitjes of geroosterd brood, wat smeerkaas, wat confituur met minder suiker, gekookte/gestoomde groenten, alleen vis of een eitje (nog geen vlees), alleen aardappelen (nog geen rijst of pasta), rijp fruit, geen bruisdranken) en dat allemaal in heel kleine hoeveelheden uiteraard, en dat heeft tot nu toch al een mooi resultaat van -7 kg opgeleverd. Waarmee ik nog het meest moeite heb, is drinken. Ik moet tot een half uur na het eten wachten om iets te drinken, en dat is soms best lang als je dorst hebt. Bovendien merk ik dat het ook niet meer lukt om eens goed door te drinken. Je kent dat wel, je hebt dorst, je zet een glas aan je lippen en je drinkt een aantal goeie slokken na elkaar. Awel dat lukt niet meer, of ik krijg maagpijn. Maar hey, als dat het enige is, valt daarmee te leven. Hoewel, het enige, ik moet toegeven: als de kinderen hier zo een wafeltje of zo lopen te eten, krijg ik daar ook wel zin in, maar dat gaat wel weer snel over. Het is uiteindelijk voor de goede zaak, nietwaar.

En nu, nu ga ik nog wat lezen. ’t Is alweer op.

Advertenties

Responses

  1. Sterkte en beterschap!

  2. Aha, alles verloopt dus normaal, lees ik! ;)) Goed zo.
    Dat verward zijn is normaal, hoor, het duurt wel lang voor je je weer “normaal” gaat voelen, tenminste: bij mij was dat zo. Tegen dat ik weer ging werken, na 3-4 weken, was het ergste van pijn enzo voorbij. Dus geniet van al dat lezen en maak maar plannen voor wat minder hooi op je vork!
    Zeg en -7, fantastisch, niet?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: