Gepost door: pharailde | februari 6, 2011

Lost

En dan is er nog een verhaal, dat ik al lang eens wou noteren.
Het begon drie weken geleden. Het was zondag, ergens in de late voormiddag. Ik kwam beneden (u weet wel, wat lang geslapen, want de avond ervoor fantastisch bezoek gehad) en trok de gordijnen open. Op het terras kwam een gestreepte kat naar de deur gelopen. Ha, dacht ik, Luna zat buiten. Hersenradertjes draaien om dan de boodschap door te geven dat dat Luna niet was, want die lag een uur daarvoor nog op ons bed. Ha, Tornado dan. Euh neen, die lijkt toch helemaal niet op Tornado. Die kat hier, die heeft vier witte pootjes.
Hersenradertjes draaien nu op volle toeren.
Dat. Is. Dus. Een. Vreemde. Kat. Op. Ons. Terras.

Ik ging er op dat moment evenwel van uit dat het beestje er niet lang zou zitten, vermits onze vier poezen die wel zouden wegjagen.
Maar zowaar, onze katten waren wel niet zo happig op die bezoeker, maar waren eerder nieuwsgierig dan verdedigend, en trokken er zich zelfs niet veel van aan. Ondanks de dikke staarten. Een uur later lagen ze zelfs gewoon op het terras, op amper een meter, anderhalve meter van elkaar te zonnen.

Ik was uiteraard ook wel nieuwsgierig, en ging de poes eens van wat dichterbij bekijken. Ze kwam, tot mijn grote verbazing, onmiddellijk naar me toe gelopen, en ik mocht haar nagenoeg onmiddellijk aaien. Ze draaide rond mijn benen en rolde zich op haar rug, zodat ik aan haar buik kon (iets wat onze poezen ook graag plachten te doen als ze echt aandacht willen). Het was een prachtig beest, goed gevoed en goed verzorgd, en duidelijk mensen en andere poezen gewoon. Wellicht een kater (dat was inmiddels vastgesteld) die zich te ver van huis had gewaagd en de weg terug kwijtgeraakt was.
Ondertussen was het kroost ook beneden, en was de poes de rest van de dag een grote attractie. Het duurde dan ook niet lang of mijnheer was al binnen op verkenning (en konden we algauw ruiken dat het een kater was).

Ondanks de overduidelijke smeekbeden om hem toch te houden, heb ik toch de rede laten primeren op het gevoel. We hebben al vier katten die het nodige werk (en kosten) geven, en bovenal, we moeten Nabucco antistresspillen geven opdat ze veel minder in huis zou plassen. Ik zie het echt niet zitten om daar weer van voren af aan te moeten herbeginnen door de stress van een bewoner in huis. Een mens moet zijn grenzen (er)kennen.

Op maandagavond, na het werk, heb ik mijnheer meegenomen naar de dierenarts, in de hoop dat zij hem als een van haar ‘patiënten” zou herkennen. Helaas. Maar ze heeft hem wel bij haar gehouden (en ervoor gezorgd dat hij ’s anderendaags een stuk van zijn mannelijkheid verloor). Wij moesten wel een bericht opstellen en in de winkels in de buurt wat verspreiden, in de hoop dat de eigenaar niet al te ver woonde. Ik mailde ook naar de Poezenboot en het Asiel, maar zonder resultaat. Ik vond het wel doodjammer dat er nu ergens een verdrietig gezin (met kinderen?) was dat zich zorgen maakte om hun poes.

En de afloop? In de loop van de week erop, kregen we telefoon van de dierenarts met de vraag om een deel van de kosten te betalen voor de tests die ze standaard laat uitvoeren bij poezen die worden binnengebracht (om zeker te zijn dat er geen gevaar is voor besmettelijke ziekten) – zij vraagt dit blijkbaar aan de mensen die de vondeling binnenbrengen, omdat dit voor haar te duur wordt om dat allemaal uit eigen zak te betalen, en ze niet altijd zeker is dat er een nieuwe thuis gevonden wordt. Toen we op vrijdagavond die rekening gingen betalen, liep hij rond in de spreekkamer en was hij weer even lief en aanhankelijk als op die eerste zondag. Hij ging later die avond opgehaald worden, en ik was enorm blij dat hij een nieuwe thuis had gevonden (en stiekem toch ook wel dat ik hem nog even gezien had en hem kon aaien).

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: