Gepost door: pharailde | juni 21, 2010

Kattenkwaad …

Soms vraag ik me af of wij een poes hebben, of een hond(je).

Onze tuin is niet echt een tuin, maar een woestenij, waar voorlopig vooral bak- en andere stenen, dakpannen, rioolbuizen e.d. groeien en bloeien, naast een vlinderstruik, en een oude kerstboom, en onze es, die het gelukkig zeer goed doet. Oh ja, en een put waarin ooit een regenwaterput moet worden geïnstalleerd, maar over dat heikel punt gaat het hier niet.
Bovendien moet de tuin ooit behoorlijk opgehoogd worden, maar daarvoor moet nog eerst een en ander afgewerkt worden. Inmiddels is het nog zo gemakkelijk: alle groente-, fruit- en groenafval gooien we gewoon achteraan in de tuin, wat in de loop der jaren toch al enige volumevermeerdering betekende. En de kinderen amuseren zich bijwijlen om grotere stukken (zoals meloen-, ananans-, sinaas- of banaanschillen) met een ‘welgemikte’ worp in de tuin te gooien (waarbij er meer dan eens een bananenschil in de boom of struik blijft hangen, maar soit).

En nu komt de kat op de koord, of liever in de tuin. Want sinds een jaar hebben wij hier zo’n LBM (a Little Black Monster, ook wel Raspoetin genaamd) lopen, dat superalert en altijd en overal haantje de voorste is. Je gooit dus iets in de tuin, nog voor de schil de bodem geraakt heeft, springt Raspoetin over stenen allerhande naar beneden, staat daar dan rond te kijken, neemt de schil in de bek, sleurt die mee naar boven, berekent zichtbaar haar sprongen, en komt vervolgens haar ‘prooi’ triomfantelijk voor de deur leggen. En het voorwerp prompt teruggooien, heeft geen zin, want ze gaat er onmiddellijk weer achteraan, wat de kinderen bijzonder leuk vinden natuurlijk.

En Nabucco? Als die geen ravage aanricht aan mijn planten, dan heeft ze het vooral op textiel voorzien. Ze vindt het leuk om mijn wasbakken (zowel proper als vuil) te plunderen, en dan liefst kousen die ik dan overal aantref. Of de schotelvod die ze weggraait van het aanrecht, dat is ook leuk speelgoed. Of een pluchen smurf of snoopey. Of proppen van broodzakken (bestemd om de haard aan te steken). Of de harde krop van sla of bloemkool, die in een kommetje klaarstaan om buiten bij het compost te gooien. Allemaal zaken die we ’s ochtends ergens kunnen aantreffen. Helaas heeft ze ook de gewoonte om daarop te plassen. Maar dat verhaal is voor een volgende keer.

Advertenties

Responses

  1. Oei, en dan dacht ik al dat die drie van ons vermoeiend zijn als ze weer eens staan te zagen vor eten (ongeveer duizend keer per dag)!
    Ja, katten, ge ziet ermee af! Maar ze zijn wat ik wel het meeste mis op vakantie.

  2. ’t Zijn nog jonge katten vermoed ik?
    Raspoetin en Nabucco. Schitterende namen!

  3. […] nog eens over poezen Dat poezen kattenkwaad uithalen en hun streken hebben, tja, dat is niet altijd praktisch maar dat is ook waarom we ze […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: