Gepost door: pharailde | mei 15, 2010

Ondertussen …

Ondertussen is het blijkbaar alweer veel te lang geleden sinds de vorige post (wat dus wil zeggen dat we niet hebben stilgezeten)

Ondertussen zijn we (op 1 mei) naar het communiefeest van nichtje S. geweest, waren we – zoals gewoonlijk – te laat in de kerk voor een zitplaats, was O.L.H. die dag geen socialist want het weer was niet echt denderend (de eerste – en gedurende het volgende uur de enige – bui laten vallen net op het moment dat we buiten begonnen te aperitieven waarop we dus maar naar binnen verkast zijn), hebben we heel lang getafeld (tot zes uur), met tweemaal uitgebreid aperitief (thuis en in het restaurant), gourmet, ijslam met muziek van K3 en al (ons kroost kon zich weer gefrustreerd voelen, want hun communies werden gevierd zonder te onthoofden lam), maar het was vooral heel gezellig om familie en aanverwanten nog eens terug te zien en bij te kletsen.

Ondertussen zijn de dakwerkers geweest om het dak boven de eetkamer te vernieuwen, omdat het bij hevig regenweer wel eens wou binnenregenen. Ze gingen dat werk al in februari doen, maar bon, enkele weken geleden waren ze hier dan toch. Pannen eraf, latjes eraf, onderdak eraf, veluxen eruit, nieuw onderdak erop (in een andere materie die veel beter geschikt zou zijn – voor technische uitleg, zich wenden tot wederhelft E.) en nieuwe latjes erop. Tot zover dag 1. Op dag 2 werden er gaten in het onderdak gezaagd en de veluxen teruggeplaatst. Ik had de avond ervoor nog gevraagd aan wederhelft E. om in de eetkamer een en ander af te dekken, maar hij was te laat en heeft het dan maar zo gelaten. Ik moet er geen tekeninkske bijmaken zeker, hoe de eetkamer erbij lag toen ik ’s avonds thuiskwam? Maar, het moet gezegd, hij heeft alles grotendeels opgekuist. En het scheelde ook dat ’s anderendaags de schoonmaakster kwam.
Sindsdien ziet ons terras er zo uit:

(en voor alle duidelijkheid, de palletten met stenen op de achtergrond (derde foto) hebben niets met ons te maken, die zijn voor de aanleg van de nieuwe bushalte in de straat).
Nu is het dus wachten op de dakpannen. En blijft al die rommel rondslingeren. En kan ik nog geen fleuriger aankleding van het terras gaan kiezen. Enkel en alleen daarvoor is dit herfstweer nog zo slecht niet: we kunnen toch niet gezellig buiten zitten, laat staan buiten eten (heel egoïstisch, ik weet het).

Ondertussen is lief J. sinds vorige week zaterdag bij ons op logement. Maandag vertrekt ze alweer naar huis, tenzij de vulkaanaswolken weer roet in het eten gooien (niet dat iemand hier dat erg zou vinden).

Ondertussen is er een nieuw hoofdstuk in de toiletsoap: nu het toilet op de badkamer hersteld is, aangesloten op het leidingwater en dus geen problemen meer oplevert, heeft het toilet op de verdieping erboven het opgegeven. Eigen pogingen (enfin, pogingen van de wederhelft) om het ding weer in orde te krijgen, mislukten helaas, dus is de deskundigheid van een loodgieter vereist. Helaas is diegene waarmee wederhelft E. tegenwoordig werkt, enkele weken buiten strijd door gescheurde ligamenten (of zoiets) en gips en al.
Ik hoop ook dat het er de komende weken/maanden nu echt eens van komt om die regenwaterput besteld en geplaatst te krijgen.

Ondertussen heeft mijn oude vertrouwde zitzak (zo’n ‘beanbag’ uit mijn pubertijd in de jaren 1970, heel lang geleden, ik weet het), die we nu vooral gebruiken als voetenbank, wat van zijn pluimen gelaten. Lees, hij vertoont scheuren naast de naad, waardoor de inhoud, zijnde van die piepkleine isomobolletjes, zich over de livingvloer uitspreiden van zodra je er nog maar naar kijkt. Voorlopig werd hij opgelapt met tape – geen gezicht, maar het houdt de bolletjes tegen – maar aangezien hij ook elders zwakke plekken vertoont, is laten herstellen niet direct aan de orde. Dus keken we uit naar en vonden we kleinere en compactere poefs in de Directeurswoning. Foto’s volgen later, als ze in onze living prijken, maar dat kan, zoals gevreesd, nog enkele weken duren.

Ondertussen is de volgorde van de seizoenen overhoop gegooid: vroeger kwam de herfst vlak vóór de winter, nu vlak erna. Verwarming in de eerste helft van mei is toch eerder ongewoon. Maar ook hier toch weer een eigen voordeel: de haard kan veel langer blijven branden en dus kan er goed verder opgeruimd worden (lees, een hoop rot hout opstoken).

Ondertussen is de kogel door de kerk en is dochter E. ingeschreven op een nieuwe school. Ze had al een tijd aangegeven dat ze naar het kunstonderwijs wou (met haar talent en liefde voor tekenen, verwonderde mij dat uiteraard niet), maar sinds kort heeft ze een vriendinnetje op de Steinerschool en dat lokte haar ook. We zijn dan maar naar de opendeurdag van beide scholen geweest, waarna ze besliste om volgend jaar toch naar het Stedelijk Kunstinstituut te gaan.

Ondertussen is de ‘kinder’badkamer in gebruik. Sinds begin dit jaar werd er volop gewerkt om die ruimte gebruiksklaar te maken: opruimen en leegmaken (gaandeweg werd die kamer vooral gebruikt als opslagruimte voor allerhande werkgerei), muren afschuren om te kunnen schilderen, ontwerp voor badkamermeubel maken, uittekenen en laten uitvoeren, douchetegels gaan kiezen, aannemer contacteren voor het betegelen van de douche, inbouwlavabo en kraan kiezen en bestellen, idem voor verlichting, schilderen (in het lime groen, zéééér flashy), enz., enz., een mens is er een tijdje zoet mee. Ondertussen was zoon S.W. een beetje aan het opjutten want alles moest klaar zijn vooraleer lief J. toekwam. Dat lukte, maar eigenlijk alleen voor de grote werken. Toen was het nog kwestie van douchekraan plaatsen, verlichting plaatsen, radiator terughangen, losse (Ikea)kastjes in elkaar steken en ophangen, spiegel(s) ophangen, handdoekrekjes ophangen, haakjes bevestigen. En dan kuisen. Om vervolgens vast te stellen dat de afvoer van de lavabo lekt. Grrr. Murphy in da house again. En alweer niet zelf in orde te krijgen, dus ook weer loodgieterwerk. Dus voorlopig behelpen met een bakje eronder.
En dan het leukste werk: alles verhuizen van de grote badkamer naar boven, kasten vullen en dingen inrichten. Ik stelde wel enorm verbaasd vast dat al die kleine prutsen nog zo veel tijd in beslag namen, maar sinds donderdagavond was ze dan eindelijk gebruiksklaar.
Hier alvast een beeld om een idee te geven (de foto’s zijn allemaal nogal erg flashy uitgevallen, dus zal ik later nog eens opnieuw proberen, als de kastdeurtjes geolied zijn, en de plinten geplaatst, en een tweede poging om de douchevloer te ontdoen van cementsluier en voegcement)


Responses

  1. Sjieke dinges! En een flashy kleurtje, zeg. ’t Is te hopen dat de rest van de werken nu ook snel volgt en dat de loodgieter gauw lang komt. Ik kan ook heel erg balen als het wat te lang duurt, maar dat is gelukkig niet heel vaak.

  2. […] Murphy in da house? Weet je nog toen? Toen ik schreef over onze aankoop van enkele poefs voor onze living en dat het toch enkele weken […]

  3. […] voor de verandering binnen regende in de eetkamer. Nochtans werd het dak in het voorjaar volledig vernieuwd. Ik ken er die volgende week een telefoontje zullen krijgen. Dat lek bevond zich bovendien pal […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: