Gepost door: pharailde | april 22, 2010

Over vulkanen en vliegen

Ik heb even zitten nadenken over een originelere titel, maar de woordspelingen over vulkaanas e.d. zijn tegenwoordig legio, dus heb ik het maar zo gelaten.
Ik heb ook geen straffe verhalen over heel die situatie en zal dus absoluut niet winnen als binnenkort weer overal om ter strafste verhalen verteld zullen worden over dagenlange verblijven in een luchthaven of dure hotels of miserabele busreizen om toch thuis te geraken.
En toch raakt het ons.
Het was vorige week donderdagochtend toen ik in het nieuws hoorde over de vulkaanuitbarsting van de Eyjafjallajökull en de aswolken en Noorwegen dat een deel van zijn luchtruim had gesloten. Ik grapte nog met zoon S.W. via de chat dat hij geluk had dat het nog maar donderdag was en geen zondag, dag dat hij naar huis kwam. We waren er immers van overtuigd dat tegen zondag alle ellende reeds opgelost was. Wisten wij veel dat enkele uren later ook het Belgische luchtruim voor meerdere dagen dicht ging. Zaterdag reeds werd het duidelijk dat hij zondagavond niet thuis aan tafel zou zitten. Bovendien zat hij in een situatie dat hij moest overstappen en dat dus het luchtruim tussen drie luchthavens (Stavanger, Oslo en Zaventem) volledig vrij moest zijn.
Bijgevolg wachten geblazen. Ondertussen volgden we het nieuws en had ik te veel de neiging om de sites van de luchthavens te checken.
Dinsdagnamiddag kwam dan het verlossende bericht van het reisbureau dat hij op donderdagmorgen naar huis kon: vlucht om 6.15 u. naar Oslo, en daar vlucht om 8.15 u. naar Brussel om te landen om 10.15 u. Zelfs geen lange wachttijden bij het overstappen (het is soms anders). Wederhelft E. ging hem dan oppikken in Zaventem, en hij moest ons op de hoogte houden of hij effectief op die vlucht zat.
Vanochtend werd ik een beetje voor zes uur half wakker omdat ik moest plassen, en net op dat moment kreeg ik een sms. Ha, dacht ik, zo flink, hij laat al weten dat hij weg geraakt. Helaas, hij liet weten dat hij niet op de vlucht van 6.15 u. ging zitten. Neen, hij was al ingecheckt en al, en zat te wachten tot ze op het vliegtuig konden, toen omgeroepen werd dat de luchthaven gesloten werd, “due to the ashclouds”. Lap terug naar af dus. En terug naar het huis van zijn vriendin.
Opnieuw gebeld naar het reisbureau en zijn vlucht werd omgeboekt naar morgenochtend, zelfde vluchtschema. Vanmiddag kreeg ik dan het bericht dat zijn vlucht van morgenochtend op de site van de luchthaven van Stavanger reeds aangeduid stond als ‘cancelled’. Great, zo blijven we bezig.
Opnieuw bellen naar het reisbureau en opnieuw omboeken. Volgende vlucht: 13.15 u. in Stavanger, 16.15 u. vertrek in Oslo, 18.15 u. in Zaventem.
En nu duimen en hout vasthouden dat er gevlogen wordt, of dat althans zijn vlucht vertrekt (want momenteel vertrekken er af en toe wel vliegtuigen, maar er zijn er toch nog veel afgelast). Want het begint zo stilaan tegen te steken.

En ja, ik weet wel, er zijn er die veel slechter en veel minder comfortabel zitten – uiteindelijk zit hij goed en wel ‘thuis’, én hij zit bij zijn lief, én hij heeft het geluk dat dit gebeurt bij de terugkeer (ik durf mij zijn humeur niet voorstellen indien dat in het gaan zou geweest zijn).
En neen, ik ben niet ongerust en ja, ik weet dat het allemaal in orde komt, en ja, het is overmacht, en neen, we moeten er ons niet in opjagen want er valt toch niets aan te doen. Tegen natuurgeweld kan je niet op.
En ja, ik denk hierbij ook aan die IJslandse vulkanoloog die al 20 jaar de bewuste vulkaan bestudeert, en vorige week een telefoontje kreeg van zijn team dat de vulkaan uitgebarsten was. Alleen zat de bewuste man wel in Parijs, en heeft tot nu al alles gemist omdat er geen vliegtuig was – omdat die vulkaan was uitgebarsten ( http://standaard.typepad.com/cafefoto/2010/04/de-grootste-pechvogel-onder-de-gestrande-passagiers-.html)
Maar het houdt me wel bezig, en dus zal ik heeeeeeeeeel erg blij zijn als hij terug in Gent is. Dus hou ik bossen hout vast en wordt er uit alle macht geduimd (en durf ik bijna niet meer op de site van Stavanger airport gaan kijken, uit schrik om zijn vlucht alsnog “cancelled” te zien staan.

Een beetje laat, maar toch nog een update: vrijdagavond is hij zonder verder probleem vlot thuis geraakt

Advertisements

Responses

  1. Ik duim met jullie mee, want dit duurt nu wel héél erg lang hè.

  2. Ik duim natuurlijk ook mee. Het moet niet gemakkelijk zijn om zo afhankelijk te zijn van beslissingen van anderen.

  3. En? Hoe is het daar?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: