Gepost door: pharailde | maart 13, 2010

Het kleine scherm

Het zal nu ongeveer drie jaar geleden zijn dat we onze tv-distributie hebben opgezegd (opgezegd ergens in december, geld teruggekregen vanaf 1 februari, effectief afgesloten ergens in juni). Diverse redenen hebben tot die beslissing geleid, als daar zijn:
– we ondervonden eigenlijk wel wat terreur van dat kleine scherm, dat onze avonden veel meer bepaalde dan ons lief was: op tijd zijn voor het nieuws, voor de zaterdagmoorden, voor die film die we toch wel wilden zien, enz. (we spreken dus wel van het tijdperk voor de nu alom ingeburgerde digicorders en co)
– we bleven na het nieuws veel te dikwijls in de zetel zitten en keken dan naar programma’s die niet altijd zo interessant bleken (hoewel we nooit de neiging hadden tot zappen – de keuze werd grotendeels bepaald door het programmaboekje)
– te veel films/programma’s die we wilden zien, begonnen veel te dikwijls veel later dan ons lief was (alsof de in cultuur geïnteresseerde medemens niet om zeven uur of vroeger moet opstaan)
– veel te dikwijls werden films/programma’s uitgesteld/geschrapt omdat het gekreun van Justine of Kim weer eens interessanter bleek (Zonde van de Zendtijd heeft daarover trouwens een schitterend filmpje gemaakt – sorry, lukte mij niet om dat filmpje zelf hier netjes onder te zetten)
– het journaal verwaterde tot veel te veel oninteressante of compleet opgeblazen berichten (toen we enkele weken geleden aan zee zaten, hebben we nog eens een paar keren naar het journaal gekeken, en het was nog niets veranderd, integendeel)
– films werden meer en meer opgenomen op video, om dan later te kunnen kijken zonder die ellenlange reclame-onderbrekingen (waarbij je op de koop toe nog -tig keer dezelfde reclames te zien kreeg)

We moeten zeggen dat we na drie jaar nog geen spijt hebben van onze beslissing (ja, zo heel af en toe wel eens, als uw vrienden op tv komen bv., dan wel). Ook de kinderen niet (zou wel even anders zijn indien we tinternet zouden opzeggen, dan wel).
Toch voel ik de laatste tijd weer meer en meer de terreur van het kleine scherm. Tijdens het avondeten stelt iemand steevast de hamvraag: “waarnaar gaan we vanavond kijken?” En dan volgen veelal discussies over wie naar wat wil kijken, en dan blijkt dat de interesses doorgaans nogal uiteen liggen, enz., enz. Want jawel, we hebben dan wel geen tv-distributie meer, maar wel het toestel. En dvd’s. ’t Is niet dat we geen beeldekens meer wilden zien. Hoewel dat voor mij zeker niet elke avond hoeft. Integendeel. Een avondje met rustige muziek, een boek of krant, of pc vind ik zalig. En lezen of computeren terwijl de rest naar iets kijkt, is zeer moeilijk want automatisch zit je mee naar dat scherm te staren.
(We hebben daar nochtans al vijftien jaar een oplossing voor: we hebben geopteerd voor een grote slaapkamer voor onszelf, met een soort tweede living, zodat het kroost beneden beslag kan leggen op het tv-toestel, en wij boven op ons gemak zitten. Helaas bestaat die oplossing enkel en alleen nog op plan. En zal de uitvoering ervan ook nog enkele jaren in beslag nemen.)

Advertenties

Responses

  1. Dat filmpje is inderdaad schitterend! Wij zijn al enkele jaren aan het plannen hoe we dat gaan oplossen als onze kinderen langer zullen opblijven en mee zullen willen bepalen wat er op het scherm komt…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: