Gepost door: pharailde | januari 14, 2010

Even geduld

Herinner je je deze nog, vol frustraties over de zoektocht naar ecologische, goede en mooie verlichting? De dag erna trokken we naar De direkteurswoning omdat dochter E. al lang een zitzak voor op haar kamer wou kopen. Natuurlijk konden we onmogelijk deze winkel binnengaan zonder overal eens rond te kijken. Uiteraard ook naar de verlichting, tegen beter weten in, gezien de prijzen. Maar ja, mooie dingen trekken de aandacht, en zo hebben we ons toch laten verleiden om een staande leeslamp te kopen. Duurder dan voorzien, jawel, maar anderzijds is het wel de bedoeling dat ze nog een half leven meegaat.
De grootste verrassing kwam aan de kassa, nadat we betaald hadden: we hadden al door dat ze niet onmiddellijk geleverd kon worden, maar dat we zes weken, jawel, zes weken, moesten wachten, dat was ahum toch even slikken. Helaas niets aan te doen.

Inmiddels ben ik nog steeds in blijde verwachting. Jawel, van mijn laptop. Vorige week maandag besteld, en die mens ging zeer voorzichtig zijn, niet te veel beloven, en ruim rekenen als hij toch maar “gokte op donderdag, en reken maar voor alle zekerheid vrijdag.” Het grappige was dat ik maandag naar de winkel trok met het idee dat ik zeker een week ging moeten wachten, maar doordat die man redelijk zeker was dat het nog de week zelf zou zijn, haakt zich dat in je hersenen vast en begin je tegen beter weten in toch te hopen. Dom natuurlijk, want “neen, hij is nog niet binnen. Ja, hij heeft gelijk wat vertraging opgelopen.” Het zal bovendien dan al subiet voor maandag zijn, want morgen hebben we eigenlijk geen tijd (gesteld dat hij er is), en zaterdag is de winkel niet open.

Zoals ik ook al ergens schreef, de laatste twee weken is migraine in diverse vormen mijn partner. Sinds gisteravond is daar dan een megahoofdpijn bijgekomen (dat uitboren van mijn hersenen was eigenlijk voor niets nodig), maar omdat ik het gevoel had van wat te ‘zwalpen’ op medicijnvlak (te veel pijnstillers is nu ook niet echt goed), vandaag dan toch maar naar de dokter. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: omdat het patroon duidelijk veranderd is, heeft hij mij iets nieuws voorgeschreven (naast de bekende pijnstillers), en moet ik gaan voor bloedonderzoek.
Wederhelft E. vanmiddag dan zo lief om naar de apotheker te gaan, maar geen medicijnen, ah neen. Die zullen er maar morgen zijn.

Waar is de tijd dat je gewoon naar de winkel kon gaan, als je iets nodig had. Nu moet je al overal minstens tweemaal gaan, én een administratie bijhouden van wat wanneer mag opgehaald worden.

Advertenties

Responses

  1. Wreed ambetant, ja! Ik kan daar niet goed tegen, tegen dit soort uitstel, bij mij moet alles NU direct. Een oefening in geduld, dus.

  2. Misschien moest je maar verhuizen naar een andere stad/dorp?
    Het gaat je verbazen, maar ik heb al laptops én medicijnen gekocht die ik meteen meekreeg. Ok, op de staande lamp mochten we ook weken wachten.

    Hopelijk gaat dat de betere kant uit met je hoofdpijn.
    Zo mee te nemen beterschapjes in overvloed.

  3. als ze het niet rap kunnen geven, hoeft het voor mij ni. als ik koop dan wil ik wel een quick fix. als je drinkt wil je toch ook niet zes weken later zat zijn?

  4. Hoe meer welvaart hoe omslachtiger alles wordt, zoveel is zeker.
    Maar geduld is en blijft de moeder van de porseleinenkast, of hoe gaat dat spreekwoord, dus nog efkes op de tanden bijten en alles komt goed.

    • Donderdag 24 december. Na uren, dagen zoeken en prutsen moet ik me eindelijk neerleggen bij het feit dat mijn laptop (enfin, die van ’t werk) weigert ook maar enige verbinding met tinternet te maken. En vermits ik weer heelder dagen half europa aan het rondreizen ben, blijkt tinternet toch wel een levensnoodzakelijk instrument. Ik bel dus in paniek naar mijn baas, die onmiddellijk een nieuwe laptop besteld via tinternet (hij kan er wel nog op), bij een wereldleider op professioneel vlak, met alle vlaggen van superdringendheid en de nodige telefoontjes om de heren van de hoogdringendheid te overtuigen. Een procedure waar je van verwacht dat alles binnen drie dagen moet kunnen geleverd zijn. Vandaag, 21 januari (enfin, zeg maar 22) heb ik nog altijd geen laptop gezien.

      Maar als ik dit lees begin ik nu plots schrik te krijgen dat ik binnen twee weken een leeslamp zal toegeleverd krijgen.

      Alles heeft gelukkig zijn voordelen. ‘k heb nu tenminste een deftig excuus om ’s avonds eens iets anders te doen dan te werken 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: