Gepost door: pharailde | januari 3, 2010

Noorse avonturen – deel 6

Wat doet een mens al eens op lange winteravonden? Juist, wat vakantieverhalen bijwerken.

Nadat we op woensdagochtend luttele seconden te laat waren om de boot naar Bergen te halen, stonden we donderdag een heel stuk vroeger op, douchten we ons vroeger, ontbeten we vroeger, vertrokken we vroeger en kwamen we dus vroeger in de haven aan. Om dan vast te stellen dat er een mini mini Murphyke was meegereisd: om 10.40 u. was er geen boot te bespeuren. Niet aan de kade en ook niet op zee. Kon die boot de dag voordien niet te laat zijn, verdorie?
En wat doet een mens tijdens het wachten? Wat fotookes nemen.

Nu, een goeie tien minuten later, lieten we Hufthammar achter ons en zette die ‘varende bus’ koers naar Bergen, met nog ergens onderweg een ‘halte’. Ondertussen genoten we volop van het landschap: de kustlijn is immers bezaaid met ontelbare eilandjes waar we tussen voeren. Na een goeie 50 minuten meerden we aan in de haven van Bergen, in het centrum van de stad. Met de auto zou de reisduur veel langer geweest zijn: eerst van Hufthammar naar Krokeide (toch ook ruim twintig minuten varen), dan een heel eind rijden (geen idee evenwel over het aantal kilometers), vervolgens onze weg zoeken in de stad, en bovenal, een parkeerplaats vinden. De overtocht was evenwel ook prijzig: voor ons vijven, heen en terug, kwamen we toch aan tussen € 150 en € 160. Maar dit terzijde.

Het voordeel was dat we dus rechtstreeks in de haven toekwamen, pal in het centrum, ideaal om eerst en vooral de wereldberoemde Bryggen te bezoeken, de oude houten pakhuizen aan de noordkant van de haven, opgenomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Reeds in de 11de eeuw was hier een handelscentrum van vis en granen. Rond het midden van de 14de eeuw vestigde de Duitse Hanze hier een hanzekantoor dat tot 1754 het hart vormde van de Hanzehandel in Noorwegen. Tot na de Tweede Wereldoorlog heette Bryggen dan ook Tyskebryggen of Duitse kaai.
De houten huizen werden meermaals door brand geteisterd, de laatste keer in 1955, waardoor er slechts tien pakhuizen bewaard zijn gebleven. Nu vind je er (souvenir)winkeltjes, cafés en restaurantjes, zowel aan de straatzijde als aan de achterzijde (Bryggen was eigenlijk een hele wijk). En jawel, ik liet er me verleiden door een handtas in elandleder.

Het volgende bezoek bracht ons naar de Rosenkrantztårnet en de Håkonshallen, die we bij het binnenvaren van de haven reeds hadden opgemerkt. Beide gebouwen maken deel uit van het Bergenhus (Kasteel van Bergen). De gotische Håkonshallen werd gebouwd in 1261 door koning Håkon, die voor de bruiloft en de kroning van zijn zoon een speciale feestzaal liet bouwen. Het is het grootse middeleeuwse burgerlijke bouwwerk in Noorwegen. De Rosenkrantztoren werd opgetrokken in 1560 door Erik, jawel, Rosenkrantz (en geen idee of Guildenstern daar ook ergens in de buurt was), de gouverneur van het kasteel.

Ik had daar graag nog een hele poos langer rondgelopen, maar of ze nu 2 zijn of 13, met hongerige kinderen valt er niet veel aan te vangen. Dus gingen we maar op zoek naar een restaurantje en zijn geëindigd met een dagschotel bij de Chinees. Vervolgens gingen we op zoek naar de bus voor de namiddaguitstappen: de Stavekirke, en het huis van componist Edvard Grieg.

Advertenties

Responses

  1. Toch wel een hele mooie streek, daar.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: