Gepost door: pharailde | december 6, 2009

Sint

’t Is niet omdat de laatste dagen hier nogal in het teken van doktertje stonden en we onze tijd even moesten opdelen tussen thuis en het ziekenhuis, dat er geen aandacht was voor de leuke dingen des levens.
Ah neen, want vandaag is het 6 december, en als er één traditie is die onze kinderen niet direct afgeschaft willen zien, is dat het feest van sinterklaas (kerstmis daarentegen, daar zien ze nogal tegen op). En ze willen niet zomaar een cadeau krijgen van de sint, neen, die moet nog echt komen, met alles erop en eraan. Zoon J. had de voorbije weken zowaar een echte brief aan de Sint geschreven/getypt (met de zeer attente slotzin: “PS: ik heb iets grotere letters gekozen zodat u de brief altijd kunt lezen, ook als u uw bril vergeten hebt.”), mét tekening:


Sinterklaas en Zwarte Piet na een dag zwaar labeur

Enfin, het is met bijna alles erop en eraan, want dat met die schoen en de wortels en die whisky, dat is in de loop der jaren geruisloos achterwege gebleven. Maar alleen al om hen te plagen, leg ik nog steevast de sint-cd op.
Een voordeel van grote kinderen is dat je gewoon kan afspreken wanneer de sint komt en dat ze dan voor enige tijd naar hun kamer moeten, zodat wij alles kunnen klaar leggen. Ik had ook aan dochter M., die zaterdag toch nog niet naar huis mocht, gevraagd wat ik met de sint moest doen: “gewoon laten doorgaan op zondagochtend, zoals gepland”, was het laconieke antwoord.

Ik kan wel niet meer, zoals vroeger, alles de avond ervoor klaarleggen: onze viervoeters zouden dat nogal een festijn vinden, en ik kan hen nergens opsluiten. Dus was het vanochtend werken geblazen toen we rond tien uur ons bed uitkwamen (nog een voordeel van grotere kinderen: ze staan niet meer voor dag en dauw vol van de spanning naast je bed).
Gelukkig kregen we assistentie:

De kindertjes waren blij met hun cadeaus en het snoepgoed, of wat had je gedacht. Lang genieten was er natuurlijk niet bij, want de studieboeken lagen ook vandaag te wachten.

Kort na de middag was er dan het verlossende telefoontje van dochter M.: de dokter was langs geweest, en ze mocht naar huis. Zij blij. Wij blij. Ze is uiteraard nog lang niet genezen: nog zeker twee weken antibiotica slikken en nog heel veel rusten. Gelukkig is de pijn bijna volledig weg. Dat rusten zal zichzelf wel uitwijzen, want bij het minste geringste dat ze doet, zoekt ze automatisch weer de zetel op.
Oh, en verrassing: de sint bleek ook voor haar geweest te zijn!

Advertenties

Responses

  1. Wij hebben nog één believertje in huis, en de anderen maken daar dankbaar gebruik van om mee de geheimzinnige sfeer te beleven.
    Ach, volgend jaar is het misschien gedaan, maar dan houden we toch wel wat Sinterklaas, net zoals jij.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: