Gepost door: pharailde | november 20, 2009

Vooruitgang :(

Gisternamiddag moest ik in het UZ zijn voor een controle, met een afspraak om 14.50 u. Daarvoor nam ik een halve dag verlof.
Aangezien ik in de buurt van het Sint-Pietersplein werk, was het niet interessant om eerst naar huis te gaan en dan weer naar het UZ, kwestie van toch niet de hele namiddag onderweg te zijn.
Het plan was om over de middag nog op het werk een broodje te eten, onderwijl nog wat computerwerk voor gentblogt te doen, en mij dan op het gemak naar het UZ te begeven, in het gezelschap van Stieg Larsson. Geef toe, het leven kan er slechter uitzien.

Streep door de rekening: tussen 12 en 13 u. werd op het werk de stroom afgesloten voor elektriciteitswerken, dus viel er niets te computeren. Overgeschakeld naar plan B, en ergens een broodjeszaak gevonden waar nog een zitplaats was (niet evident op dat uur tussen al die studenten). Genoten van soep en broodje en boek en van het feit dat ik mij niet moest opjagen.
Vervolgens naar het UZ. Aangezien het stralend weer was, en die banken zo uitnodigend waren, en ik nog ruim de tijd had, heb ik me met Stieg gezellig op een bank naast een van de grasvelden op het UZ genesteld, in het zonnetje zowaar (wie mij kent, weet dat dat niet evident is, van dat zonnetje). Zalig gewoon. Tot er een koppel diezelfde bank uitkoos om daar hun sigaretje te roken. Weg zaligheid. Ik ben dan maar opgestapt, naar de kassa. Daar was tot mijn grote verwondering geen volk, maar ik verkoos om van de gelegenheid gebruik te maken om de elektronische kassa eens uit te proberen (vorige keer had ik die pas opgemerkt toen ik al betaald had). En zowaar, een fluitje van een cent: SIS-kaart insteken, uw gegevens op het scherm bevestigen, verbaasd opkijken dat jouw afspraak gewoon op het scherm verschijnt, samen met het bedrag (ik verwachtte mij aan een menu waarop je moest aanduiden op welke dienst je moest zijn), Bancontactkaart insteken, betalen, wachten op betalingsbewijs en klaar was kees. Op geen tijd. Wat een gemak. Leve de vooruitgang.

Ik had moeten weten dat Murphy in vorm was, dit ging te gemakkelijk. Aan de receptie van de dienst betalingsbewijs samen met wit kaartje afgegeven, om het personeel te horen foeteren dat het weer zo eentje was. Heu, wat, is er iets mis? Ah ja, op die betaalautomaat staat een verkeerd bedrag ingegeven, en ze hadden dat al enkele weken gesignaleerd en het ging in orde komen, maar blijkbaar is dat nog steeds niet het geval, en er hing eerst een briefje en dat mocht dan niet meer, enz. Resultaat, moeder mocht weer 9 verdiepingen naar beneden (samen met nog iemand die hetzelfde voorhad) naar de kassa om de toeslag te betalen en dan weer 9 verdiepingen terug (je kan daar soms een behoorlijk tijdje wachten op de lift). Gelukkig was ik ruim op tijd zodat het geen probleem was om nog eens over en weer te lopen en ik kon achteraf zelfs nog – onafgebroken – ettelijke pagina’s in Stieg verder lezen. Wat een luxe.

Minder luxe is het weer huiswaarts keren (pakweg een 7 km): ruim een uur nadat ik het kabinet van de dokter verliet, was ik weer thuis. Als je dat nagaat, is dat toch behoorlijk tijdrovend: je bent nagenoeg een volledige vrije namiddag op schok om uiteindelijk amper een kwartier bij de dokter te zijn. Soms is het openbaar vervoer toch niet ideaal (en neen, hoe jammer ook, de fiets is voor mij geen alternatief).

Advertenties

Responses

  1. Gelukkig is Stieg er nog!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: