Gepost door: pharailde | november 4, 2009

Annalen bijwerken

Tja, de tijd gaat zo snel dat een mens niet eens de kans heeft om zijn blog aan te vullen (het alternatief is nog een uurtje later gaan slapen, maar slechts 5 uur per nacht is toch wel helemaal te weinig). Niet dat er echt wereldschokkende dingen gebeurd zijn, maar allez.

Vorige donderdag, na de gebruikelijke routine van thuiskomen, koken en eten, was er oudercontact voor zoon J. Ik moet toegeven dat we niet echt fervente oudercontactgangers zijn, zeker niet als er geen noemenswaardige problemen zijn. Maar nu, met een compleet nieuwe richting (podiumtechnieken) en nieuwe school, leek het aangewezen om eens kennis te maken. We spraken met de leerkracht Klank en kregen alleen maar bevestigd wat we al wisten, nl. dat hij zich blijkbaar goed in zijn vel voelt (we krijgen veel meer enthousiaste schoolverhalen dan vroeger). Hij had een zeer goed rapport en mocht voor de eerste keer in zijn leven meemaken dat hij de beste van de klas is, wat hem alleen maar deugd kan doen. En wij fier natuurlijk.
Thuis hem het goede nieuws gemeld (hij wou niet mee), nog even nagepraat, en vervolgens naar mijn ouders om een glaasje te drinken voor mijn vader zijn 74ste verjaardag.
Oh, en tussendoor nog de laatste praktische regelingen getroffen met zoon S.W. die op vrijdagavond weer naar Stavanger trok, maar die ik op vrijdag niet ging zien. Globetrottende kinderen, dat went blijkbaar snel.

Op vrijdagavond waren we uitgenodigd om een hapje te eten bij San en Michel vooraleer we de eer van gentblogt gingen verdedigen bij een algemene kennisquiz. Het relaas van deze memorabele avond en de gevolgen, is reeds uitvoerig beschreven en ook hier te lezen. Memorabel omdat we tegen alle verwachtingen in toch derde geëindigd zijn, en omwille van de rijkelijk vloeiende cava (hoewel sommigen overdrijven over het aantal flessen). Ik geloof niet dat ik in mijn hele leven al zoveel bubbels op één avond gedronken heb. Maar gezellig dat het was, ge hebt daar geen gedacht van.
Alleen die hoofdpijn was er te veel aan. En gelukkig hadden we een paar wreed intelligente mensen in ons team, anders zouden we nooit zo hoog geëindigd zijn.
(Tussendoor moest ik ook af en toe even denken aan ons eerste lustrum in ons huis en vooral niet proberen te denken aan wat er nog moet gebeuren)

Op zaterdag, nadat de rook om mijn hoofd was verdwenen (lees, nadat de fantastische anti-migrainepillen hun werk begonnen te doen), we onze wekelijkse bijdrage aan de winst van Jef Colruyt hadden gestort en de spullen – die we in ruil voor die bijdrage in onze auto gestopt hadden – netjes in de kast stonden, was het tijd voor wat buitenwerk. De wingerd, die zoals ik reeds schreef, maar een triestige aanblik bood, had een opknapbeurt nodig. Op advies van de verkoper moesten we de aarde uit de bak zoveel mogelijk verwijderen en vervangen. Er liggen inmiddels al een tijdje bakstenen op de aarde, en de katten blijven er nu toch uit. Die bakstenen hebben we uiteraard teruggelegd (met zelfs een brugje over de voorjaarsbloemen waarvan ik van sommige vergeten was dat ik ze in de grond gestopt had – andere zijn al bijzonder goed aan het groeien) en ik hoop dat hij in het voorjaar weer begint te groeien.

Zondag werd, na de immer terugkomende huishoudelijke klussen, besteed aan werken voor het werk. Er moest een deadline gehaald worden, en een dagje extra thuis werken gaf weer een comfortabele voorsprong. Het weer was toch niet van dien aard om erop uit te trekken. November was pas begonnen of het was al echt novemberweer: grijs, winderig en kletsnat. Enkel de zachte temperaturen pasten niet in dit plaatje. Gelukkig had ik een weerbericht gezien en hadden we de ‘tuinwerken’ de dag ervoor gedaan.

Maandag was dan weer werkdag (alleen de kinderen hadden vakantie) en ook ’s avonds nog een stuk gewerkt.
Dinsdagochtend moest ik met docher E. naar de ‘wrattendokter’, waar we – na het wachten aan de kassa en in de wachtzaal – amper binnen geweest zijn: de tijd om te zeggen waarvoor we kwamen, kousen en schoenen uit te doen, op de tafel te gaan zitten, te horen dat de gevolgde behandeling ok is en dat we mogen voortdoen, kousen en schoenen weer aan, nieuwe afspraak maken voor de volgende controle en weer buiten.
’s Namiddags gaan werken, en ’s avonds uit eten met wederhelft E. Zoonlief J. had enkele vrienden op bezoek om te pokeren en zo, en dan is het soms aangenaam als je je huis kan ontvluchten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: