Gepost door: pharailde | augustus 26, 2009

Noorse avonturen – deel 3

Vandaag nemen we even een kijkje naar de omgeving en het huisje waar we onze vakantie doorbrachten.
We zaten dus op een van de vele eilanden tussen Stavanger en Bergen, op de eilandengroep Austevoll, bestaande uit o.m. de eilanden Huftarøy (het grootste, waar de ferry aanmeerde – Hufthamar ligt volledig ten noorden, maar de naam staat niet meer op het kaartje), Selbjørn (waar Bekkjarvik ligt) en Stolmen.

kaartje kaartje 2

Deze drie zijn door bruggen met elkaar verbonden, wat schitterende beelden oplevert als je erover rijdt. Het blijft fascinerend: boven de zee rijden.

uitzicht brug

Ons vakantiestulpje lag zo’n drie km ten zuiden van Bekkjarvik, ergens achter een van de vele bochten, op een kluitje met twee andere huizen. Voor de rest was er alleen natuur, de weg en af en toe een auto.

huisje uitzicht
(huisje, met uitzicht vooraan)

En ja, ik weet het, het is niet wat je kan noemen een toonbeeld van achterovervallende architectuur, en ook geen prototype van de typische Scandinavische bouwstijl waar ik wel van hou (zo van die witte houten huizen), maar hoe dikwijls ziet een mens de buitenkant. En binnen was het gerieflijk en best gezellig (hoewel ik de eerste dag overstelpt werd met een waslijst van alle mogelijke architecturale gebreken die wederhelft E. overal ontdekte – vakmensen, ’t is niet altijd gemakkelijk mijnheer).

keuken keuken bis
(keuken en leefruimte beneden)

living onze slaapkamer
(living boven en ‘onze’ slaapkamer)

Slaapkamer1 slaapkamer 2 slaapkamer 2 bis
(slaapkamers meisjes)

badkamer nog badkamer
(een balzaal van een badkamer)

terras terras bis
(het verregend terras)

Jawel, regen was regelmatig ons deel. Maar wat ons vooral opviel, als we zo buiten zaten, was de absolute stilte. Je hoorde zelden menselijke geluiden, hooguit eens een auto die passeerde of een vliegtuig hoog in de lucht, maar verder niets. Behalve het klaterende beekje achter het huis, precies of je het continu hoorde regenen, zeker als je in je bed lag.

uitzicht 3 uitzicht 4 uitzicht 5
(het uitzicht achteraan, met het klaterende beekje)

Af en toe hadden we te maken met voyeurs aan de overkant:

uitzicht 2

Zoals op de rest van de eilanden trouwens. Velen zaten op grasstukken binnen omheiningen, maar talrijke schapen liepen gewoon los en gingen hun eigen gangetje. We hebben niet kunnen achterhalen of ze uiteindelijk van iemand waren, of gewoon in het wild leven, maar ik vond dat leuk, die loslopende beesten. Het had zoiets van “het eiland is van hen en je moest je maar naar hen schikken”. Voorzichtig rijden was wel de boodschap: de weg kronkelde al behoorlijk en was bij tijden redelijk smal (tegenliggers passeren was niet altijd evident), en daarenboven moest je dus steeds beducht zijn voor schapen op de weg. Maar een mens went aan alles.

Advertenties

Responses

  1. Ziet er absoluut leuk uit allemaal. Als het nu zo ver niet was, en niet zo moeilijk bereikbaar, en niet zo duur, …

  2. Net toen ik dacht : “mmmm”, las ik dit :
    “En ja, ik weet het, het is niet wat je kan noemen een toonbeeld van achterovervallende architectuur.” Hahahahahahha.
    De binnenkant en de buiten rondom, daarentegen…

  3. […] Noorse avonturen – deel 4 Tijd voor nog wat Noorwegen. […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: