Gepost door: pharailde | juli 8, 2009

Soms hé

Awel soms, ben ik een echt kieken.

Ik was er al heel de tijd van overtuigd dat ons koppelke komende vrijdagavond weer naar het noorden zou vertrekken, maar eergisteren wist zoonlief mij te melden: “Maar neen, mama, waar haal jij dat? Donderdagochtend vertrekken we, met het vliegtuig van elf uur.”
Euhm slik dus.
Zou dat een vorm van Alzheimer zijn?
We zullen het maar houden bij een vorm van slordigheid en onzorgvuldig nakijken. Maar het houdt mij nogal bezig.
Niet dat dit vroegere vertrek ook maar enig plan dwarsboomt, het is gewoon de mentale omschakeling dat ze vroeger weg zijn dan ik in mijn hoofd had. En het feit dat ik het verkeerd voor had.
Heb ik ooit al gezegd dat ik een rare ben.

Advertenties

Responses

  1. Ik ken dat, dan ben je er zo van overtuigd dat je het goed onthouden hebt en blijkt toch dat je er helemaal naast zit!

  2. Ik vind rare mensen veel leuker dan gewone mensen.

  3. inderdaad, gelukkig bestaan er rare wezens!

  4. Het is dat je het zelf zegt 😉
    Maar vooral herkenbaar hoor!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: