Gepost door: pharailde | juni 21, 2009

Musea en sluitingstijd

We gaan het blijkbaar nooit leren: als je het sluitingsuur van een museum bekijkt, moet je daar steeds een kwartier tot een half uur aftrekken.
Woensdag hadden we weer prijs.

Ik moest in de namiddag op controle bij de dokter (niet zo goed, want eigenlijk niets meer afgevallen, lijf wil weer niet zo goed mee, maar soit), en aangezien ik daarvoor toch een halve dag verlof moest voor nemen, wou ik dat combineren met een bezoek aan de tentoonstellingen van Emiel Claus en Boeken om naar te Kijken in het Museum voor Schone Kunsten in Gent. Beide sloten dit weekend, maar omdat dit weer propvol arbeid ging zitten, besloten we maar om alvast woensdag te gaan.

Het museum was open tot zes uur, dus dat moest wel lukken. Ons kennende, bleven we wat langer bij Claus hangen dan gepland, ook al hadden we er gemengde gevoelens bij: zo opmerkelijk dat je bij dezelfde artiest naar het ene schilderij uren zou kunnen kijken, en bij een werk onmiddellijk zegt “bah neen, zo lelijk, ik vind er niets aan”. Maar bon, rond half zes waren we klaar en wou ik nog een kijkje nemen bij Boeken om naar te kijken. Op een half uurtje, dat moest wel lukken (en ik was eigenlijk nieuwsgierig naar de manier waarop de boeken van onze eigen instelling gepresenteerd werden). Dat was dus alweer buiten de medewerkers van het museum gerekend: vanaf twintig voor zes begonnen ze systematisch alle zalen af te sluiten waar geen volk meer was. Dat geeft zo’n vreselijk opgejaagd gevoel: alsof ze je letterlijk met de grove borstel buitenvegen. De boeken van op het werk hebben we niet meer gevonden, die bleken ergens beneden te liggen, en alle zalen daar waren ook al afgesloten.

Ik heb daar dus een gloeiende hekel aan, aan dat systeem. Je wil nog snel iets zien (ik weet ook dat je op zo’n moment niets meer echt grondig kan bekijken, maar een impressie van iets is soms al genoeg), maar je voelt constant de hete adem van het personeel in je nek. Als de medewerkers op tijd naar huis willen, dat ze dan zeggen dat het museum sluit om bv. half zes, dan hebben ze nog voldoende tijd om op te ruimen.

Het is de eerste keer niet, en het zal, ons kennende, ook de laatste keer niet zijn dat we ons daaraan laten vangen.

Advertenties

Responses

  1. Ergerlijk.
    Je hebt er toch wat van gezegd, hoop ik?

  2. Heel herkenbaar. En heel storend.

  3. ken het gevoel ook. het laat wel een indruk na als je kunst zo snel tot je moet nemen. dan kom je in hyperconcentratie. maar het is niet prettig.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: