Gepost door: pharailde | maart 28, 2009

Date

Vanavond op het onverwachts uit eten geweest.
Met dochter M. En het was bijzonder gezellig. Ook al waren we allebei een beetje heel erg moe.
Het was eigenlijk een beetje een etentje van moetens.
Want we vlogen buiten thuis.
Zoon S.W. heeft de living opgeëist. Om met zijn vrienden eens een avondje van die spelletjes op de tv te kunnen spelen (zijn vriend brengt dan alle apparatuur mee, want ik heb altijd geweigerd om die dingen te kopen) en filmpjes te kijken. (“opgeëist is wel degelijk relatief, want hij heeft het me gisteren poeslief gevraagd).
Oorspronkelijk ging ik met wederhelft E. uit eten gaan, maar plannen kunnen soms binnen de vijf minuten verschillende malen veranderen. Toen dochter M. vanavond hoorde van onze plannen, bleek duidelijk dat ze zin had om mee te gaan. Verwachtingen even bijgesteld, maar een etentje samen met onze oudste dochter is anders, maar even leuk. Inmiddels bleek echter dat wederhelft E. zich niet lekker voelde, dus wist ik al hoe laat het was, die zou niet meegaan (altijd zelfde scenario: misselijk, later hoofdpijn, alleen maar goed om bed in te duiken, klokje rond slapen, en meestal ’s anderendaags weer beter). Dus hebben we de zaken maar naar onze hand gezet en er een zeer gezellig moeder-dochter moment van gemaakt. Ze heeft ons feilloos naar het centrum gebracht (een van de voordelen van haar rijbewijs) en we zijn zeer lekker Indisch gaan eten.
Inmiddels weer thuis, ik achter de pc, mijn zonen, samen met twee vrienden de living bezet terwijl allerlei wezens in de meest vreemdsoortige decors over het tv-scherm razen. En straks slapen ze hier allemaal in de living. Moet kunnen.
Ik ben wel blij dat ik subiet in mijn bed kan gaan liggen. Maar ik ben ook geen 18 meer natuurlijk.

De tentoonstelling over de wandtapijten was heel mooi opgesteld, en hoewel dit niet direct onze meest favoriete kunstvorm is, hebben we er toch meer dan twee en een half uur rondgelopen. Ze was heel mooi opgesteld, maar enkele banken meer zouden niet misstaan om die overweldigende taferelen vanop afstand wat meer op je gemak te bekijken. Die tapijten lijken mij trouwens de voorloper van het stripverhaal te zijn, want van bepaalde verhalen, bv. de ontvoering van de mooie Helena naar Troje, staan alle scenes op een en hetzelfde tapijt. Alleen stonden er nog geen kottekes rond.
En wist je dat een ervaren wever voor een redelijk eenvoudig motief een maand nodig had om 70 cm te weven. En dat de hoogte van zo’n tapijt bepaald werd door de breedte van het weefgetouw? En dat dat maximaal 5 meter bedroeg, omdat die 5 m de maximale overspanning van gebouwen met houten balken was en ze er dus geen grotere getouwen binnenkregen (volgens de uitleg gehoord van een gids).

En gisteravond, het slotfeest van Gent over Morgen, was een boeiende avond, waar Michel op een schitterende manier van live-verslaggeving deed. Achteraf bleven toch nog enkele vragen over, die hier reeds verwoord werden. Alles wat ik erover zou schrijven, zou slechts een flauw afkooksel zijn.

Maar nu ga ik mijn bed opzoeken (maar eerst nog de vaatwasmachine vullen, en de was in de droogkast steken). Tot morgen, of overmorgen of zo.

Advertisements

Responses

  1. Ik wil ook wel buitenvliegen, maar dan wel op hun kosten.

  2. Slaapwel 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: