Gepost door: pharailde | januari 31, 2009

Er zijn zo van …

… die momenten dat je wil zeggen: “Stop de klok!” en “Draai die klok nu een uur terug, zodat we even kunnen herbeginnen!”.
Vanochtend was zo’n moment.

Een beetje langer geslapen, maar tegen tien uur toch opgestaan, want ik had moest nog een artikel schrijven over het optreden van de meisjes gisteravond (meer daarover later). Op het gemak gedoucht en ondertussen hoorde ik zoon J. in de weer, die naar de judo moest. Bleek toen dat zijn fietsband plat stond, waardoor wederhelft E. – die inmiddels ook weer in het land der levenden aan het belanden was – zich in zeven haasten aankleedde om hem te brengen.

Beneden bleek toen dat de vaatwasmachine niet helemaal gedaan had wat ze moest doen (vaat was niet helemaal proper en nog nat), door een verstopte filter (ja shht, ik weet het, ik moet die regelmatiger uitwassen). Enfin, filter uitgewassen, filter teruggeplaatst, zeep in het bakje en huppekee, machine weer doen draaien (veel gemakkelijker dan alles eruit halen en desnoods met de hand afwassen).

Toen dacht ik zo, “terwijl ik hier nu toch bezig ben én warm water heb (ja, de ketel van de centrale verwarming staat op de badkamer, vlak boven de keuken, waardoor het altijd even duurt vooraleer heet water te hebben in de keuken), zal ik, terwijl de anderen de tafel dekken, snel de schotels wassen die hier nog staan, dan zijn die alvast uit de weg.” Zo gedacht, zo gedaan. Tot ik iets uit de kast onder de gootsteen wou nemen, en mij afvroeg wat die plas water op de grond deed. Ik had toch niet gemorst? Maar neen hoor, het water kwam gewoon uit de kast. Alles stond met zijn voeten in het water. Bon, de hele zwik typisch-onder-de-gootsteen-staande-producten-en-spullen-om-schoon-te-maken eruit gehaald, zodat we zicht kregen op de situatie en de bron van alle water konden opsporen. Bleek dat er ergens een buis in de afvoer niet goed vastzat, waardoor het water liep waar het niet moest.

En dat allemaal op een nuchtere maag in nauwelijks een half uur tijd.

Enfin, eerst maar gezorgd dat die schotels gewassen geraakten, vervolgens ontbeten, waarna wederhelft E. alles gelukkig kon fiksen.
Eind goed, al goed, en de rest van de dag verliep gelukkig een heel stuk rustiger.

Eén voordeel: het uitwassen van die kast kan ik nu eindelijk van mijn todolijst schrappen.

Advertenties

Responses

  1. Elk nadeel heb z’n voordeel 🙂

  2. Ons leven zou saai worden zonder…

  3. ik zou ook al helemaal zot zijn geworden.

  4. …Stop de klok, in combinatie met gedichtendag brengt me zo bij W.H. Auden….

    Stop all the clocks, cut off the telephone,
    Prevent the dog from barking with a juicy bone,
    Silence the pianos and with muffled drum
    Bring out the coffin, let the mourners come.

    Let aeroplanes circle moaning overhead
    Scribbling on the sky the message He Is Dead,
    Put crepe bows round the white necks of the public doves,
    Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

    He was my North, my South, my East and West,
    My working week and my Sunday rest,
    My noon, my midnight, my talk, my song;
    I thought that love would last for ever: I was wrong.

    The stars are not wanted now: put out every one;
    Pack up the moon and dismantle the sun;
    Pour away the ocean and sweep up the wood.
    For nothing now can ever come to any good

  5. Bedankt voor het prachtige gedicht


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: