Gepost door: pharailde | januari 14, 2009

Huwelijk nog niet voorbij

Er was nog iets waar wij het pad der tradities een beetje aan onze eigen wil hebben aangepast: we hebben maar 1 trouwring. Voor mij. Wederhelft E. wist toen al dat hij nooit ofte nimmer een ring zou dragen, hij kan niets aan zijn handen verdragen. Dus waarom geld uitgeven voor iets dat eeuwig en drie dagen in een doosje in de kast zou blijven liggen?

scannen00091
Bruidsboeket

Ook de klassieke huwelijkslijst lieten we aan ons voorbijgaan: geen zilveren bestek, geen 70-delig teer porseleinen servies – mét sauskom, soepterrine, koffiekan, melkkan en suikerpotje – dat eens per jaar uit de kast mag komen (kleine kinderen in huis, weet u wel), geen kristallen glazen, geen peper-en-zoutstel. We woonden al een jaar of twee samen en we hadden het nodige in huis.
Toch hadden we een ‘huwelijkslijst’. Bij een hifiwinkel. We kozen voor een versterker, cd-speler en radio. En daarvan genieten we nog dagelijks. Ook al had de cd-speler het eeuwig leven niet en inmiddels vervangen is.

Op andere terreinen werden de tradities ruimschoots in ere gehouden. Om te beginnen was er de sleutelkwestie: wij woonden in het huis van mijn grootmoeder, en zowat iedereen had daarvan een sleutel. Het zou een beetje kleinzielig (en vooral hopeloos) geweest zijn om plots al die sleutels terug te vragen. Naïef als ik was (ben), heb ik zelfs niet eens gemerkt dat een deel van het gezelschap zich tijdelijk verwijderd had.
Maar we hebben het geweten. Toen we doodmoe thuiskwamen, was er geen sprake van om onmiddellijk ons bed op te zoeken. Ons een weg banen is een geschiktere verwoording.
Van beneden tot boven was toiletpapier gespannen (dat zag er erg uit maar was zo opgeruimd), overal lag confetti (jaren later vond ik er nog, zo’n vuiligheid), de stapel oude kranten werd vakkundig uiteen gehaald en gebruikt om de keuken op te vullen (heeft met enkele uren opruimwerk gekost), onze slaapkamer werd artistiek bedekt met kweetniethoeveel plastic bekertjes gevuld met water (twee volle emmers!), en ons bed werd voorzien van een laag bloem, vermengd met confetti (kon ik midden in de nacht, 6 maanden zwanger, nog schone lakens opleggen – gelukkig dat ik dat nog niet gedaan had, zoals ik eerst van plan was). En gelukkig sliep dochter M. bij haar meter, die toch een babysit moest laten komen voor haar kroost.

scannen0007

scannen0006

scannen0005

scannen0008

Advertenties

Responses

  1. Als het bij een ander is, kan ik daar bijzonder goed om lachen, die strapatsen.

  2. Man, die bekertjes, dat lijkt me pas een ramp.
    Bij ons had Hans het hele huis zo goed gebarricadeerd dat hij heeft moeten inbreken in onze slaapkamer!

  3. Ik vind dat een vreselijk fenomeen dat ‘huisje op stelten zetten’…maanden na onze trouwdag vonden wij nog confetti in ons appartementje;(

  4. Ik had eerlijk gezegd nog nooit gehoord van dat fenoneem (behalve dit ene verhaal dan)…

  5. Die 350 bekertjes vullen was anders ook geen sinecure….

    Toch graag gedaan 😉

  6. 350!!!!!!!!! Ik val omver.

  7. […] 21 jaar getrouwd op 12.1.12 nietwaar. (voor wie ze nog niet las, herinneringen hier en hier en hier) Vind ik leuk:LikeWees de eerste om post te […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: