Gepost door: pharailde | januari 9, 2009

Samen lief en leed

Vanochtend is het achttien jaar geleden dat we elkaar het wettelijk jawoord gaven.

  • Iedereen die ons een beetje kent, weet dat we de gebruikelijke volgorde een beetje omgedraaid hebben. Ik was inderdaad zwanger, maar van nummer twee. We wilden niet trouwen toen ik zwanger was van dochter M. omdat dat veel te veel de indruk zou wekken dat het een ‘moetertje’ was, wat helemaal niet het geval was. Bij een tweede speelt dat veel minder een rol.
  • Daardoor was onze dochter ons bruidsmeisje
  • We hadden mijn schoonouders altijd gezegd dat we gingen trouwen na het derde kind, maar we hadden al genoeg onze handen vol met alleen maar dochter M. Een trouwfeest organiseren met drie kinderen zagen we zo ineens niet meer zitten.
  • In oktober beslisten we om in januari te trouwen en alles geraakte geregeld. Januari is nu niet direct het hoogseizoen voor bruiloften, dus een zaal vinden was niet zo moeilijk.
  • We trouwden op een woensdag, om kwart voor negen ’s ochtends omdat het dan gratis was. Ons budget was toen namelijk zeer beperkt. Op zaterdagochtend kon ook nog gratis, maar we hadden het kerkelijk huwelijk op zaterdagnamiddag (17 u.) gepland, en anders was er een te groot gat dat opgevuld moest worden, waarbij ik geen zin had om een hele dag te tafelen.
  • huwelijk-19910109
    (Oh, wat waren we nog jong, toen)

  • Wij waren niet de enigen die toen trouwden. We moesten nog wat wachten op het koppel voor ons. De bruidegom werd onder speciale escorte naar zijn wachtende, hoogzwangere bruid gebracht: onder rijkswachtbegeleiding, met de handboeien om.
  • Van de ceremonie herinner ik me bijzonder weinig. Ik kan me zelfs de schepen van de Burgerlijke Stand niet meer voor de geest halen.
  • Na afloop organiseerden mijn ouders bij hen thuis een ontbijtbuffet voor de familie: mijn ouders, mijn schoonouders, mijn grootmoeders, mijn broer en zijn vrouw, mijn zus, mijn schoonbroer en zijn vrouw.
  • ’s Middags hadden we voor iedereen gereserveerd in De Vier Tafels voor de dagschotel, altijd een heerlijk menu uit de wereldkeuken. Aangezien we niet vies zijn van verrassingen, hadden we niet op voorhand geïnformeerd wat er precies op het menu stond. Ik ben het inmiddels vergeten, maar de soep was behoorlijk pikant en mijn schoonvader – die niet zo tuk was op vernieuwingen in de keuken – vroeg langs zijn neus weg of hij niet gewoon een biefstuk met frietjes kon krijgen.
  • Advertisements

    Responses

    1. Proficiat, hè! Achttien jaar is toch ook al iets! Hoe lang zijn jullie eigenlijk samen?

    2. Oelala. Gefeliciteerd!
      (Goh, om een of andere reden dacht ik dat jij blond was.)

    3. Een ideale dag voor een lekker flesje, proficiat!

    4. Heel dikke proficiat! En zo ne mooie foto!!!

    5. Proficiat! Leuke herinneringen!

    6. @ Allen: bedankt allemaal voor de wensen (normaal gezien komt er morgen nog een deel)

      @Marleen: wij kennen elkaar op 5 april 22 jaar en ergens in de tweede helft van de maand mei zijn we 22 jaar samen.

      @Zapnimf: euh neen, ik was vroeger zwart (en nu grijs, en gelukkig bestaat er kleurshampoo)

      @ Tijdtussendoor: het flesje heeft zeer goed gesmaakt.

    7. […] is niet alle dagen 21 jaar getrouwd op 12.1.12 nietwaar. (voor wie ze nog niet las, herinneringen hier en hier en hier) Vind ik leuk:LikeWees de eerste om post te […]


    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s

    Categorieën

    %d bloggers liken dit: