Gepost door: pharailde | december 27, 2008

Kerstfeesten

Pfieuw. Ze zijn voorbij.
We kunnen weer beginnen aftellen.
Nog 364 dagen (of inmiddels misschien maar 363 meer).
Dan is het is opnieuw Kerstmis.

Een mens steekt daar al bij al behoorlijk wat tijd in voor de voorbereidingen: cadeautjes bedenken en kopen, menu samenstellen, huis in orde krijgen (opruimen, schoonmaken, meubels herschikken – of kan u zomaar twintig man in uw living kwijt?), boodschappen doen, koken, … en het is in een zucht voorbij. Daarna kan je weer van voren af aan herbeginnen: het slagveld opruimen, afwassen (gelukkig is ooit zoiets als een vaatwasmachine uitgevonden), meubels weer herschikken, huis opnieuw proper maken, … en niet te vergeten, een oplossing vinden voor het teveel aan eten dat – alweer – over is (een nadeel ook van met verschillende mensen voor de menu te zorgen).

Maar dat verdwijnt allemaal in het niets bij het allerbelangrijkste: nog eens met de voltallige familie samen zijn (allez, bijna voltallig, aangezien zoonlief het hoge noorden opzocht).
Woensdagavond togen we naar de West-Vlaanders om met de wederhelftse familie den heiligen kerstnacht te vieren, alwaar het zeer gezellig was en we veel te laat (lees rond de klok van drie) ons bed zagen.

Donderdag niet te lang kunnen slapen, want we hadden een druk programma voor de boeg. Maar toch hebben we eerst nog de tijd uitgetrokken om elkaar na het ontbijt (lees brunch) gezellig kerstcadeaus te geven, kwestie van de grote drukte ’s namiddags wat te ontlasten. Want ja, wij geven elkaar nog allemaal een cadeau, dus neemt dat toch ‘wat’ tijd in beslag.
Het feest was extra leuk omdat mijn metekind J., die er door omstandigheden een paar jaren niet bij was, gisteren wel aanwezig was.
Ook leuk was het contact met de andere neven en nichten. Je kende die eerst als kind, maar daar heb je toch een ander contact mee, en plots merk je dat die bijna allemaal (ik heb het dus over de verschillen in leeftijd) opgegroeid zijn tot vlotte jonge mensen waar je gezellig mee kan kletsen. Door al dat kletsen is het wel behoorlijk laat geworden en een feest van vijf uur in de namiddag tot half twee ’s nachts kruipt toch in de kleren.
Vrijdag hebben we het, na de opkuis, maar zeer kalm gehouden en ik heb eigenlijk het gevoel dat de vakantie nu pas echt begint, ook al ben ik al een week thuis.

Advertenties

Responses

  1. Ik heb zelf zo’n hekel aan al dat gezoek naar cadeaus. Dat deel zou ik het liefst willen overslaan aan kerst.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: