Gepost door: pharailde | december 6, 2008

Zaterdag

Ongelooflijk hoe de dag voorbij vliegt vandaag.
Vanmorgen al wat langer geslapen, gedoucht en mijn haar gewassen en gedroogd, een was ingestopt, en tegen dat de vaatwasmachine geleegd, de tafel gedekt, het ontbijt verorberd en alles weer opgeruimd is, inclusief stofzuigen, is de dag al half voorbij.
We moesten nog enkele boodschappen voor de sint doen, dus togen we opnieuw naar de stad. Ik had gisteren al geshopt met zoon S.W., want over veertien dagen vertrekt hij weer richting Stavanger en ik vond dat hij daar toch wel een winterjas kan gebruiken. Hier heeft hij dat niet nodig, vindt hij. Maar bon, het ging gelukkig zeer vlot: een jas, drie broeken, twee hemden en enkele T-shirts. De rest van de maand zullen het wel boterhammen met confituur worden, maar anderzijds gaan we zodanig weinig shoppen, dat ik er moet van profiteren als we iets vinden. Ik vind het ook wel grappig om te zien hoe hun mentaliteit ivm kleren geleidelijk aan vanzelf verandert. Enkele jaren geleden was het een heksentoer om hen ervan te overtuigen dat je bij sommige gelegenheden toch wel eens wat meer deftige kleren moet aandoen, “de mensen moeten me maar nemen zoals ik ben”, nu begon hij daar zelf over. Tijdens de puberteit is geduld een heeeeel schone deugd, maar een heeeeel handige. Veel zaken komen vanzelf op hun pootjes terecht.

Maar nu weer naar vandaag. De adressen die we moesten aandoen, lagen nogal ver van elkaar. Zo moesten we ook bij Bonami zijn, wat altijd het moment is voor een gezellige babbel (en neen, ik kan hier niet zeggen wat ik nog nodig had, want deze blog wordt ook door het kroost gelezen), waardoor er geen sprake was van raprap boodschappen doen. Het was wel leuk, en we hebben zelfs de Sint en Zwarte Piet gezien (in het kader van de eerlijke markt op het Sint-Baafsplein), in twee bootjes op de Graslei.
Maar al bij al was het dus al tegen drieën dat we weer thuis waren (gelukkig vonden we waarvoor we gekomen waren), en toen moesten we nog koken en eten en nog wat huishoudelijk prutswerk.
Zo is de dag in een zucht voorbijgevlogen en heb ik het gevoel dat hij eigenlijk nog moet beginnen.

En nu moet ik mij eigenlijk gaan klaarmaken want we moeten naar een feestje en ik heb geen zin. Correctie: ik heb geen zin om te vertrekken (dat overkomt me wel meer, dat ik voor iets afgesproken ben, en dat ik geen zin heb om uit mijn kot te komen. Eens ik daar ben, is het meestal geen probleem en amuseer ik mij, in zoverre zelfs, dat ik daar dan dikwijls ook geen zin om te vertrekken). Wat we ons ervan moeten voorstellen, weet ik niet. Volgens de uitnodiging is het op een verwarmd terras met outdoor-kitchen en is er een warming-up room voorzien. We moesten ook een fleecedekentje en een bubbelglas meenemen. Ik ben echt benieuwd (en hoop vurig dat het droog blijft vanavond). Maar nu ga ik u laten want we moeten rond zes uur in Denderleeuw zijn.

Advertenties

Responses

  1. Liever in je zetel blijven verteren… dat ken ik ook. En daarna tot de laatste blijven plakken op het bweu-feestje. Jaja.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: