Gepost door: pharailde | december 3, 2008

Daar zijn ze weer …

Sinds vanochtend zijn we weer vertrokken, en dit tot eind januari: de examens zijn begonnen. Zoon S.W. is vandaag gestart met wiskunde. Dochter E. en zoon J. beginnen morgen.
Enfin, dochter E. begint morgen. Zoon J. zou beginnen, maar zit nog altijd ziek thuis, de tweede week reeds. Wat er precies aan de hand is, weten we niet goed. Vermoedelijk een of ander virus in zijn buik dat behoorlijk pijnlijke krampen veroorzaakt waardoor stappen, fietsen e.d. pijn doet. Vermoedelijk heeft hij het doorgekregen van zijn broer, die bijna drie weken thuiszat. Ze hebben elkaar perfect afgelost.

Voor dochter E. is dit een volledig nieuwe situatie. Ze is er al weken mee bezig. Enerzijds met schrik, want stel dat het allemaal niet lukt. Anderzijds met verlangen, want nu voelt ze zich pas volwaardig: ze hoort bij de anderen want nu heeft ze ook examens, niet meer gewoon toetsen van de lagere school. Zij (of ik) had de pech dat ze begint met de vakken waar ze het meeste tegenop ziet: morgen geschiedenis (hoe kan je daar nu tegenop zien?) en overmorgen Frans. Dus heb ik mij vanavond maar naast haar geposteerd en, half de leerstof opvragend, met haar de cursus overlopen. Morgennamiddag heb ik dan een halve dag vrij genomen om erover te waken dat ze wat efficiënt (en ook effectief, want de pc is een levensgrote verleider en niet zomaar weg te nemen) studeert. Normaal gezien moet dat wel lukken, want haar rapport voor dagelijks werk was goed.

Als deze – middelbare – examenperiode voorbij is, en de resultaten goed of slecht bevonden, begint het pas goed. De kerstvakantie, die best een moeilijke en vermoeiende vakantie is door alle familiale ‘verplichtingen’, is tegelijk blokperiode, want de maand januari is dan de examenmaand voor de oudste.

We zullen alvast eens op zoek gaan naar een nieuwe dosis bemoedigende en steunende woordjes, want op de duur heb ik zo vreselijk het gevoel dat ik alleen maar mezelf hoor herhalen. Als ik mezelf zo bezig hoor, klinkt mij dat zo saai en zagerig in de oren.
Iemand inspiratie?

Advertenties

Responses

  1. Grr grr. Ook hier een huis vol stress. (Euh… toch de week als ze hier zijn.)

  2. Tips moet je niet aan mij vragen, ik heb daar de komende tien jaar nog helemaal geen last van. Maar de tien jaar die daar op volgen, ja die wel…

  3. Sterkte, af en toe eens uitwaaien kan deugd doen, een mandarijntje, een yoghurtje, een stom tv-programma zo van die kleine dingen.

  4. Ik plan altijd verlof in, voor zover het mogelijk is. Veel lekkers koken en zo weinig mogelijk stress in huis…
    Af en toe goed uitwaaien en tijd voor jezelf nemen en dan aftellen tot eind januari,
    en één grote troost…je bent niet alleen 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: