Gepost door: pharailde | november 5, 2008

Verhuizen (2)

Vervolg van dit.

Zaterdag 30 oktober 2004 was een lichtbewolkte dag, met een temperatuur rond de 14°C. Ideaal verhuisweer: niet te warm zodat je niet bij het minste staat te zweten als een paard, en ook niet te koud dat je staat te bevriezen als er ergens een deur of raam blijft openstaan. En het allerbelangrijkste, droog weer.

Na een – veel te – korte nachtrust en het ontbijt arriveerden onze vrienden die deze historische gebeurtenis voor geen geld ter wereld wilden missen. Alles werd verhuisd met twee auto’s met aanhangwagen, er was een ploeg in het oude huis bezig, en een ploeg in het nieuwe huis. We hebben heel lang gegrapt dat die verhuizing eigenlijk zeer simpel kon verlopen, vermits beide huizen slechts op enkele honderd meters van elkaar liggen: gewoon de voorbijgangers een doos in hun handen steken en vragen of ze die een eindje verderop wilden afleveren.
Mijn zus en schoonbroer stonden die dag in voor de – zeer verzorgde – catering.

We hadden de kinderen de opdracht gegeven om eerst en vooral de fietsen over te brengen, zodat we in de smalle gang tenminste konden passeren. Zoon S.W. kwam terug met de mededeling dat een beetje verderop twee zetels in blauwe stof buiten stonden, met een briefje erbij dat ze meegenomen mochten worden. Aangezien onze zetels eerder hun binnen- dan hun buitenkant lieten zien, is wederhelft E. een kijkje gaan nemen, en deze compleet onverwachte buitenkans kreeg de eer om als eerste meubels ons huis binnengedragen te worden.
Voor de rest valt er over het verloop van die dag niet zoveel te vertellen – u hebt ongetwijfeld ook ervaringen met verhuizen en weet hoe zo’n dag verloopt – en ’s avonds had iedereen een opgemaakt bed om in te slapen. Dat was het voornaamste.

verhuis-ve-2004-01b
En zo ‘reden’ wij – op het echtelijke bed – een nieuwe toekomst tegemoet

Verder onthouden we de volgende – losse – zaken: Een extra element was wel dat uitgerekend die zaterdag de loodgieter hier ook druk in de weer was om te zorgen dat we toch wat verwarming hadden, en dat beide partijen elkaar af en toe eens in de weg liepen. Dat was hooguit eens hinderlijk maar gelukkig niet dramatisch. Verhuizen in een huis zonder ook maar enige trap is eens iets anders. Soms een groot nadeel: dozen naar boven dragen op een ladder is niet zo simpel. Soms een voordeel: was een kast net iets te groot, hup ladder even weg en er was meer ruimte om de spullen naar boven door te steken.

’s Avonds was er wel bijna een drama. Onze leefruimtes bevinden zich op de eerste verdieping en om in de eetkamer te geraken moest je dus eerst een ladder op. Die stond evenwel op enkele balken boven een stuk kelder (ik weet niet meer precies hoe het in elkaar zat). Maar die balken bedekten niet het volledige gat en er gaapte dus een opening tussen de gangvloer en de balken waar je moest overstappen. Mijn schoonbroer had net de appelmoes uit de auto gehaald (ja, we werden getrakteerd op zelfgemaakte stoverij met zelfgemaakte appelmoes met frietjes van het frietkot), zag daardoor de vloer niet zo goed en stapte met 1 been in het gat. Gelukkig had hij nogal een buikje waardoor erger voorkomen werd. Maar het was toch behoorlijk schrikken. Naar ik mij meen te herinneren was die onderste trap een van de zaken die het eerst in orde gebracht werden (evenwel toch pas na enkele maanden).

scannen00123 scannen00135

De eerste nacht – en vele volgende – sliepen we in een huis dat nog niet gepleisterd was, dat nog geen vloeren had (enkel losse tapijten op de ruwe, sterk geboebelde beton), dat nog geen trappen had, dat nog geen enkele binnendeur had, dat nog geen keuken had, dat nog geen badkamer had, dat nog amper stopcontacten en schakelaars had (we behielpen ons met een spaghetti van verlengdraden die vanuit de garage vertrokken), enz.

We hadden ervoor gezorgd dat de kamers leeg waren, grotendeels opgekuist en dat er tapijten gelegd werden zodat alle spullen er konden staan. Alleen de zolder, waar de jongens hun kamer moest komen, was nog niet in een staat om hen er te laten slapen, dus verbleven zij de eerste 10 maanden op onze kamer. Daarnaast stonden in bijna alle hoeken en tegen de muren nog allerlei bouwmaterialen opgeborgen: platen, planken, isolatie, rollen elektriciteitsdraad, enz.

scannen00141   scannen00153

De keukeninrichting was eerder primitief te noemen: een voorlopig in elkaar getimmerd kader met daarin de gootsteen (weliswaar met directe afvoer), een tafel met daarop twee elektrische kookplaten en eronder een aantal dozen met potten en pannen en schalen, en onze toestellen (vaatwasmachine, koelkast, diepvriezer, microgolfoven en gewone oven). Die situatie heeft een klein half jaar geduurd, tot de schrijnwerker de keuken kwam installeren. Daarna nam het schilderen van alle deuren en wanden ook nog ettelijke weken in beslag (op de foto links: de keuken op 30 oktober 2004; op de foto rechts: de keuken in december 2005, nog steeds niet volledig afgewerkt).

scannen0016 scannen0017

De badkamer was nog primitiever: daarin stond eigenlijk alleen nog maar het toilet (evenwel zonder watertoevoer, dat moest met emmers water – vanwaar ken ik dat verhaal?). Die eerste dagen moesten we ons wassen en onze tanden poetsen aan de gootsteen in de keuken. Gelukkig werd de week nadien de lavabo (ook in een voorlopig getimmerd kader, dat er trouwens nog staat) en het bad geïnstalleerd. De douche was pas klaar de volgende zomer.
De wasmachine en droogkast bleven nog enkele weken in het oude huis staan waardoor ik elk weekend ettelijke keren over en weer met zakken vuile en propere was ben getrokken. Niet leuk, dat kan ik je verzekeren. Maar een wasmachine via enkele ladders naar boven brengen, is geen karwei dat je eens snel tussendoor doet. Daar kwam zelfs een hele constructie met katrollen bij kijken, ineengeknutseld door wederhelft E. en zijn vader zaliger.

De verhuisdag zelf werden eigenlijk ook alleen maar de spullen verhuisd die we regelmatig nodig hebben, maar er stond nog heel wat in het oude huis. Vooral rommel (die nog gesorteerd moest worden, heel veel papier(en) uit wederhelft E. zijn bureau en tientallen archiefdozen met vanalles en nog wat in. We zijn daar nog een kleine twee maanden elk weekend een paar uur zoet mee geweest om dat over te brengen.

Maar wat wij ons van die eerste winter het meeste herinneren is de kou. Er waren al radiotoren geïnstalleerd, evenwel nog niet allemaal, maar het probleem zat vooral in de afwerking (of net het gebrek eraan) aan de gevels. De ramen bv. waren wel geïnstalleerd, maar errond was er nog niets afgewerkt (nog altijd niet overal, trouwens), waardoor er nog langs alle kanten spleten en kieren zaten, waar de kou vrij spel had. En vermits de hele leefruimte een open geheel is, was het moeilijk om te verwarmen. We trachtten dat wel wat op te lossen door hier en daar ruimten af te sluiten met doeken, maar echt efficiënt was dat niet. We hebben meermaals ontbeten met onze jassen aan omdat het in de eetkamer niet warmer werd dan 9°C (ondanks de warme radiatoren) en ’s avonds picknickten we voor de haard, zodat we daarvan toch wat warmte voelden.

Ik zou hier nog uren kunnen doorgaan, maar ik vrees dat het inmiddels al te lang is geworden en misschien verveel ik u wel met dit verhaal.
(En waar ik stiekem van droom: de lotto winnen of zo, of een sponsor vinden, zodat we net genoeg geld in handen hebben om de nodige vaklui te laten komen, zodat heel de boel hier in een jaar tijd volledig afgewerkt geraakt.
Maar ik vermoed dat ik niet de enige ben met een dergelijke droom …)

Advertenties

Responses

  1. Zalige foto, die op jullie echtelijk bed 😀

  2. […] hadden we (enfin, ik) ook beslist om eens tot aan de Zweden te gaan op zoek naar nieuwe zetels. Ooit vertelde ik hier het verhaal over onze blauwe zetels, maar die waren ondertussen vreselijk vuil […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: