Gepost door: pharailde | augustus 22, 2008

Zo van alles wat

Vrijdagavond. Einde van de eerste werkweek na de vakantie. Op zich is het opnieuw gaan werken eigenlijk niet zo erg, maar het is vooral dat vroege opstaan dat zo moeilijk went. En dan valt het nu nog mee want ik bljif een klein halfuurtje langer liggen dan als het school is. Dat wordt vanaf 1 september dus opnieuw aanpassen (note to self: vroeger gaan slapen, dat zou al heel wat schelen, om één uur is echt te laat). Maar waar ik nog het meeste tegenop zie: vanaf september begint het zo tegen zeven uur pas goed licht te worden, en dat verbetert er niet op naarmate de weken vorderen.

Dochter M. heeft vandaag haar eerste examen afgelegd (iets van psychologie). Nog vijf te gaan en op 3 september heeft ze haar laatste. Ze heeft beslist om nu niet alle examens mee te doen, maar vooral die vakken waarvan ze denkt een kans te hebben er nu door te zijn. Ze zal dan kijken of ze volgend jaar al enkele vakken van het tweede jaar kan doen. Maar eerst nog genieten van wat vakantie tot het academiejaar op 22 september opnieuw begint.

Zoon S.W. heeft een beetje een existentieel probleem. Zijn vriendinnetje zit in Noorwegen en hij zit hier en hij beseft dat ze pas echt samen kunnen zijn als zijn studies afgelopen zijn. En daar knelt dan een ander schoentje: door omstandigheden, waarover ik het hier verder niet wil hebben, zit hij twee jaar achterop op school en moet hij dus nog drie jaar voor de boeg vooraleer hij klaar is met zijn humanoria. En dan nog eventuele hogere studies. Maar dan komt het grootste probleem op de proppen: hij heeft geen flauw idee van wat hij eigenlijk wil doen. Er staat maar één ding vast: het moet iets zijn met voldoende activiteit en afwisseling, want anders loopt hij de muren op. We hebben hem nu de raad gegeven om aan de hand van dit gegeven uit te zoeken welke mogelijkheden er allemaal zijn.
Als er eventueel psychologen, pedagogen, andere -ogen of ervaringsdeskundigen met nuttige tips in de zaal zitten, laat maar horen.

Over zoon J. valt eigenlijk niet veel te vertellen. Die verschanst zich op zijn kamer achter zijn pc. Na de vakantie gaat hij gewoon naar het vierde jaar humane wetenschappen en zit daar echt op zijn plaats. De richting interesseert hem en hij heeft er bewust voor gekozen. Het enige nadeel vindt hij de sfeer in de klas, omdat er helaas veel zijn die in die richting zitten als afvalling, de ‘vuilbak’ om het zo te noemen, omdat het zogezegd een makkelijke richting is en toch nog altijd ASO.

Dochter E. gaat nu naar het eerste middelbaar, Latijn en kijkt er met gemengde gevoelens tegenaan. Enerzijds wel blij dat de vakantie voorbij is, want af en toe stak de verveling wel de kop op (en met Barbies, lego, playmobil e.d. speelt ze helaas niet meer – dat viel mij bij de anderen ook op: hoe van vandaag op morgen de interesse voor het spelen plots gedaan is). Inmiddels is haar fiets eindelijk hersteld en verkent ze nu samen met papa regelmatig de weg naar school. Maar het idee dat mijn ‘kleine’ meisje vanaf nu alleen met de fiets zal rondrijden bezorgt me koude rillingen. En ik weet echt niet meer of ik dat bij de andere drie ook had (de overgang van het lager naar het middelbaar was tevens het moment dat ze alleen met de fiets naar school gingen), of dat ik dat nu scherper aanvoel.

En ondertussen lopen de huishoudelijke dingen gewoon door, en gaan we morgen verf kopen om de jongenskamer te schilderen, en moeten we het plan van de scheiding van de jongenskamer bespreken (op algemeen verzoek om nood aan privacy hebben we beslist om de zolder toch volledig op te delen in twee afzonderlijke kamers – en ook dat we gaan laten doen, oef), en moeten we ons hier en daar wat informeren over klim- en andere planten die we in onze plantenbak op het terras willen zetten (die bak is vorig weekend eindelijk klaar geraakt en gevuld met aarde), en wil ik nog eens binnenwippen bij mijn vader die deze week geopereerd is, en zal het weekend weer om zijn voor we tijd hebben om adem te halen.
En eigenlijk wil ik al een hele poos voortdoen met onze vakantieherinneringen neer te pennen, maar elke avond is hier iemand anders die naar een film wil kijken, en aangezien mijn pc in de living staat (zo gewild) word ik nogal gemakkelijk afgeleid, maar zo geraken die stukjes niet af. Het wordt tijd dat ze eens naar wat goede actiefilms willen kijken i.p.v. die wijvenfilms, dat leidt mij tenminste niet af (want zo actiefilms interesseren mij langs geen kanten en dan ben ik ook niet geneigd om mee te kijken).

En als u mij nu wil verontschuldigen, Bridget Jones’ Diary, deel 2 gaat beginnen (en nu maar duimen dat voor de zoveelste keer de dvd-speler geen kuren krijgt, hij heeft er namelijk het handje van weg om pakweg tien of vijf minuten voor het einde, als het zo goed spannend wordt, compleet te blokkeren).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: