Gepost door: pharailde | augustus 15, 2008

Feestdag

Na een volledige maand vakantie genomen te hebben, is het maandag weer werken geblazen. Niet dat ik daar eigenlijk al zin in heb, maar heb je dat ooit wel na een langere periode thuis. En ik weet ook dat het vooral maandagochtend lastig zal zijn, en dat we dat na een paar dagen weer gewoon zullen zijn, en dat het ergste dan voorbij is (en tegen dan tellen we alweer af naar het weekend).

Maar ik wou het over iets anders hebben.
Als je vakantie hebt, leef je in een ander ritme en met een ander tijdsbeeld. Het is al een prestatie als je voor de vuist weg weet welke dag van de week het is, maar daar een datum opkleven, dat is tellen geblazen.
Zo gebeurde het dat ik deze ochtend, redelijk vroeg (negen uur op een vakantiedag vind ik vroeg, maar voor wederhelft E. was deze week reeds werkweek, hoewel voor zelfstandig thuiswerkende mensen de werkuren eerder variabel zijn), een frisse neus haalde op het terras en merkte dat de graaf- en andere machines naast het huis er, tot mijn vreugde, doodstil bijstonden. Ik heb op mijn tanden gebeten om er hier niet alweer over te zagen, maar gedurende een groot deel van de vakantie werd het beoogde ontspannen gevoel behoorlijk aangevreten door het geluid van – andermaal – kettingzagen, drilboren, pneumatische hamers, slijpschijven, geklop en geboor. Grrr. Bij de appartementen naast ons, waar ze meer dan twee jaar geleden begonnen zijn met renoveren, hadden ze nog een hoop klussen gevonden die uitgerekend nu afgewerkt moesten worden. Bovendien hebben ze de voorbije dagen terrein naast het huis nogmaals helemaal opengegooid (naderhand bleek dat ze doodleuk vergeten waren om hier en daar een rioolaansluiting te voorzien, en tiens, dat zorgde voor problemen voor de bewoners). Nog een geluk bij een ongeluk dat het toch minder goed weer was en we niet direct zin hadden om buiten te zitten.
De vlucht nemen naar elders was ook geen optie, want blijkbaar zijn ze overal aan het kloppen, boren, slijpen, … Het geluid ervan achtervolgt me, en ook op het werk kijken we aan tegen een hele periode van bouwactiviteiten, jochei 😦

Maar deze ochtend was het dus stil. Het begon me geleidelijk te dagen dat deze stilte veroorzaakt werd door het feit dat we vandaag 15 augustus zijn en dat dit dus een officiële feestdag is (wat ook wil zeggen dat het gisteren al mijn laatste effectieve verlofdag was). Dat deze simpele vaststelling ook gevolgen had voor onze eigen dagplanning, zover reikte mijn hersenactiviteit nog niet. Ook toen wederhelft E. opmerkte dat hij vandaag dus op geen enkele technische dienst terechtkon, deed dit geen speciaal belletje rinkelen. Pas later, toen we onze dag wat aan het plannen waren, drong de volle omvang tot ons door. Er zijn dus ook geen winkels open! En we hebben bezoek vanavond! En ik ging onze wekelijkse boodschappen doen in de Colruyt en daar dan lamsbout kopen, dat is lekker en gemakkelijk klaar te maken! Maar niet vandaag dus. Mijn wederhelft is nog naar een Turkse slager in de buurt gereden, maar ook die was gesloten (ik vermoed wel dat die eerder op vakantie is dan gesloten omwille van een kerkelijke feestdag bij ons).
We zijn dan maar op speurtocht in onze diepvriezer getrokken en hebben daar gelukkig nog een alternatief gevonden waardoor we ons bezoek toch geen leeg bord zullen moeten voorschotelen.

Advertenties

Responses

  1. Veel Turkse winkels zijn op vrijdag gesloten: voor hen is de vrijdag wat bij ons de zondag is.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: